29
Nauczyciel – zawód nad zawodami

image-18228

W podręczniku uczniowie znajdą fragmenty z czasopism młodzieżowych, tematy najbardziej aktualne dla ich wieku Fot. Marian Paluszkiewicz

5 października, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Nauczyciela. Z tej okazji o niełatwym, wymagającym wiele poświęcenia, ale niezwykle ciekawym i ważnym zawodzie nauczyciela, o współczesnej młodzieży szkolnej rozmawiamy z dwiema nauczycielkami z wileńskiej Szkoły Średniej im. Władysława Syrokomli — Łucją Minowicz oraz wicedyrektor Reginą Lewicką, które podjęły się również bardzo odpowiedzialnego zadania — napisania podręcznika. Są autorkami niedawno wydanego podręcznika do kształcenia literackiego dla klasy VII.

„[…] W tym roku zapraszamy Cię na kolejną „wędrówkę”: przeniesiesz się do krainy marzeń, tajemnic oraz słów pięknych i mądrych. Znajdziesz w niej ludzką radość i pewnie nieraz się zaśmiejesz, śledząc przygody wesołych bohaterów. Czasem też spotkasz smutek lub melancholię i wtedy zastanowisz się nad światem i sensem życia […]” — zwracają się na wstępie do uczniów autorki podręcznika, który nazwały słowami z wiersza Edwarda Stachury „Wędrówką życie jest człowieka”.

Dwa lata temu przez litewskie Ministerstwo Oświaty i Nauki został zatwierdzony nowy program dla klas szkoły podstawowej. Zmieniły się wymogi.

— Poprzedni podręcznik dla klasy VII był naprawdę dobry i dostępny. Łatwo się z nim pracowało, ale zmieniły się wymogi. Podręcznik powinien składać się z książki oraz zeszytu ćwiczeń. Należało go dostosować do nowego programu — o ambicjach napisania podręcznika opowiada Regina Lewicka, polonistka oraz wicedyrektor ds. nauczania.

— Do podręcznika starałyśmy się włączyć jak najwięcej akcentów wileńskich. Znalazło się w nim sporo naszych rodzimych autorów, a nawet są wiersze byłej uczennicy naszej szkoły. Jest rozdział o tożsamości, tradycjach, o gwarze wileńskiej. Testy, zadania pomogą uczniom zacząć się powoli przygotowywać do małej matury — opowiada o nowym podręczniku Łucja Minowicz, nauczycielka języka polskiego i literatury oraz biologii.

Jak zainteresować współczesną młodzież, zachęcić do nauki, myślenia? W doborze tematów autorki starały się uwzględnić zainteresowania uczniów. W podręczniku uczniowie znajdą fragmenty z czasopism młodzieżowych, tematy najbardziej aktualne dla ich wieku — radości i smutki, marzenia, konflikty z rodzicami, subkultury, graffiti, a nawet — uzależnienia. Wszystkie skłaniają do refleksji i dyskusji.

Dziś często słyszymy, że współczesna młodzież jest próżna, niczym się nie interesuje, nie ma żadnych wartości. Moje rozmówczynie kategorycznie z takim twierdzeniem się nie zgadzają.

— Nigdy się nie zgodzę z twierdzeniem, że współczesna młodzież jest gorsza. To że jest bardziej wyzwolona, mniej zakompleksiona, nie oznacza, że jest gorsza. Wręcz odwrotnie — uczniowie są ciekawi świata, wieloma rzeczami się interesują i ciekawie się z nimi pracuje — jest przekonana pani Łucja.

— Na pewno jest bardziej odważna. Dziś młodzi ludzie mają swoje zdanie i śmiało je wypowiadają. Są mądrzy i obeznani we wszystkim. Są po prostu myślący — uważa pani Regina.

Dla Reginy Lewickiej wybór zawodu pedagoga, jak mówi sama, był przesądzony od dawna. Nie pamięta, żeby marzyła o jakimś innym.
— Nie wyobrażałam siebie kimś innym. Od początkówki wiedziałam, że zostanę nauczycielką. Miałam dobrych pedagogów, których wzór zapewne mnie zachęcił — zastanawia się.

Po studiach, w 1989 roku, przez rok jako nauczycielka polskiego i historii pracowała w Landwarowie. W 1990 r. przyszła jako nauczycielka klas początkowych do „syrokomlówki”. Po trzech latach wyszła na urlop macierzyński. Wróciła po pięciu latach i zaczęła uczyć literatury i języka polskiego w starszych klasach. Trzeci rok pełni obowiązki wicedyrektora ds. nauczania.
Łucja Minowicz o tym, że chce pozostać w szkole zrozumiała podczas praktyk. Przyszła do „syrokomlówki” przed 15 laty i pozostała tu. Jak mówi, zawdzięczając ówczesnemu dyrektorowi Janowi Dowgiale, który ją przyjął bardzo serdecznie oraz nauczycielkom polonistkom — Irenie Matoszko, Danucie Korkus i Janinie Kuckienė, które to potrafiły jej zaszczepić miłość do pracy pedagogicznej. Cieszy się, że trafiła właśnie do tej szkoły. Jak mówi, ma ona głębokie tradycje i swoją dobrą aurę, dlatego tu tak dobrze się pracuje. Doskonale rozumie, że praca nauczyciela nie sprowadza się do ograniczonego czasu lekcji, wymaga wiele poświęcenia i zaangażowania. Dziś takiego zaangażowania wymagają nie tylko uczniowie, ale również szkoła, która, jak i wiele innych, jest dziś zagrożona przyszłą reorganizacją. Pani Łucja należy do Rady szkoły, która aktywnie broni „syrokomlówki”. Jest również jedną z siedmiu nauczycieli z Koła Polonistów miasta Wilna.

Jaki powinien więc być nauczyciel w czasach współczesnych?

Mające wieloletnie doświadczenie w pracy pedagogicznej nauczycielki są zgodne — żeby znaleźć wspólny język z uczniem, trzeba kroczyć noga w nogę z czasem, mieć cierpliwość i potrafić zainteresować swoim przedmiotem.

— Nauczyciel powinien być osobowością, stale się rozwijać. Potrafić być jednocześnie przyjacielem dla uczniów i umieć nimi mądrze pokierować, ale, tak żeby nie urazić. I nigdy nie afiszować różnic między dziećmi. Nie bać się przyznać przed uczniami, że czegoś się nie wie. Nie jesteśmy przecież komputerami, jakimiś nadludźmi. Myślę, że dzieci to doceniają — wymienia pani Regina.

— Przede wszystkim należy kochać dzieci i swoją pracę. Umieć wysłuchać ucznia, nawet kiedy nie ma na to czasu. Nauczyciel nie może być ani mściwy, ani złośliwy. W każdym uczniu musi potrafić odnaleźć jego pozytywne cechy, a nie skupiać się na jego niepowodzeniach — dodaje pani Łucja.

29 odpowiedzi to Nauczyciel – zawód nad zawodami

  1. Dorota mówi:

    Kto typuje autorów podreczników? Kto ogłasza konkurs na napisanie podręcznika i kto go rozstrzyga? Czy aby każdy może pisać co chce i jak chce? Czy redakcja mogłaby podać taką informację?

  2. Polonistka mówi:

    Autorki twierdzą, że podręcznik powinien składać się z ksiązki(?)i zeszytu ćwiczeń. Mam nadzieję, że to będzie podręcznik(a nie antologia)o bogatej szacie metodycznej, z książką dla nauczyciela. Skoro panie podjęły się napisania podręcznika lepszego niż podręcznik Korkus i Bogdanowicz, mam nadzieję,że to będzie podręcznik odpowiadający współczesnym wymaganiom i potrzebom nauczycieli. A przy dobrze przygotowanym podręczniku ćwiczeniówka nie jest potrzebna.

  3. Prawdopodobnie mówi:

    do Dorota:
    Kto typuje? Prawdopodobnie redakcja polskich podrecznikow przy wydawnictwie „Sviesa”, ktora tego wyboru wcale nie konsultuje ani z kolami metodycznymi polonistow, ani z osobami odpowiedzialnymi za nauczanie jezyka polskiego w ministerstwie. I to wlasnie redakcja stworzyla wizje „dwojki” – podrecznika i cwiczeniowki, bo podrecznik sie kupuje na kilka lat, a cwiczeniowke co roku i na tym mozna lepiej zarobic.

  4. 12a mówi:

    W Dniu Zawodowym Nauczyciela wiązankę
    najszczerszych życzeń nauczycielom, o którym zawsze się pamięta. Szanownej Alicji Rusieckiej, Alinie Kirilowej, Jolancie Patackaite i wszystkim pedagogom byłej Szkoły Średniej Nr1 w Niemenczynie (obecnie Gimnazjum im. Parczewskiego) wielkie dzięki za profesjonalizm i miłość do wykonywanego zawodu.
    byli uczniowie

  5. nauczycielka mówi:

    moc najserdeczniejszych życzeń dla wszystkich pedagogów, a szczególnie dla tych 3 tysięcy, którzy są zarejestrowani na Giełdzie Pracy jako bezrobotni. trzymajcie się!

  6. nauczycielka mówi:

    moc najserdeczniejszych życzeń wszystkim pedagogom, a szczególnie tym 3 tys. zarejestrowanym na Giełdzie Pracy!

  7. Astoria mówi:

    Nie jestem pewny, czy to dobry pomysł, żeby młodzież inspirować cytatem z samobójcy.

  8. Krzysztof Subocz mówi:

    Moim wileńskim , maguńskim, jaszuńskim, turgielski, skajsterskim, rudomińskim,nauczycielom-przyjaciołom a przede wszystkim Mieczysławowi Skinderowi, Vincentasowi Klemka, Wojtkowi Piotrowiczowi, Rimantasowi Śalnie z okazji Święta Pedagoga, Nauczyciala wszelkiej radości i satysfakcji, bo pieniędy – to by zabrzmiało obłudnie – znając litewską reczywistośc, życzy Krzysztof Subocz

  9. pani malgoRZata mówi:

    skonczylam syrokomlowke okolo 5 (czy cos w tym rodzaju) lat temu.
    pani minowicz zawsze byla lubiana przez wszystkich – wesola, przyjazna, miala podejscie do uczniow. jestem pewna, ze jej podrecznik jest o wiele ciekawszy niz ten, z ktorego ja mialam „przyjemnosc” (hahaha) sie uczyc, napisany przez panie zadarto-nose, whahahaha.

  10. józef III mówi:

    100 lat !

  11. Kinga mówi:

    Podziwiam ambicje jednej z autorek podrecznika-nauczycielka klas poczatkowych, obecnie wicedyrektor i juz wie,jak ma wygladac podrecznik jezyka polskiego w podstawowce wg nowych programow.

  12. ad Kinga mówi:

    Ad Kinga.

    Chcę zastrzec, że komentarze pisane pod imieniem Kinga nie mają nic wspólnego z moją osobą. Śledzę je z uwagą i mogę stwierdzić, że pisane są w wyjątkowo złośliwych kontekstach przez osobę, która chciałaby skrzywdzić zarówno mnie, jak też osoby z bliskiego mi kręgu polonistów.

    Kinga Geben

  13. Madame mówi:

    Nie zwazajmy na zlosliwe komentarze, to pisza ludzie, ktorzy nie sa z siebie zadowoleni. Z okazji Dnia Nauczyciela najserdeczniejsze zyczenia dla wszystkich Pedagogow, a szczegolenie polonistow.

  14. uczen mówi:

    11.Kinga, czytaj uważnie, p. Lewicka jest z wykształcenia polonistką.
    pozdrowionka dla wspaniałych nauczycielek syrokomlówki, szczególnie dla P. Reginy L, matematyczki P. Łucji N, fizyka P. Henryka S.

  15. uczen mówi:

    nauczycielek i nauczycieli

  16. Kmicic mówi:

    serdeczne Zyczenia dla grona nauczycielskiego z Syrokomlówki i z wszystkich polskich szkół na Litwie. Praca nauczyciela w polskiej szkole to szczególnie trudna i ważna praca.Gdyby nie takie współczesne „siłaczki” polskość na Litwie byłaby juz tylko wspomnieniem.
    Do Internautów;
    Jak pomóc Syrokomlówce( jako pierwsza szkoła rozesłała dwie petycje (patrz KW), od Rady Szkoły i od rodziców)?
    Jak skutecznie pomóc szkołom i przedszkolom mniejszości narodowych na Litwie?

  17. tomasz mówi:

    do Kmicic: No przecież już nie raz wskazywałeś „recepty”. Sądziłem zatem że wiesz i nikogo pytać nie musisz…

  18. Jowicz**** mówi:

    Do Kmicica.
    Wszystko zalezy jakie mają potrzeby.Naj mniej kosztowna jest modlitwa-to tak żartem.Wejdz na strony miast-Szczecin,Szczecinek,Starogard,Braniewo,Olsztyn.Każdy magistrat psiada komórke do wspólpracy z miastami partnerskimi.Zapytaj w jakiej formir mogli by pomóc.Dla miasta 1000 złotych to pryszcz.

  19. Kmicic mówi:

    Jeden(finansowy) pomysł od jowisza****
    A jak pomóc, aby w Wilnie pozostały wszystkie (6) szkoły średnie-gimnazja i żeby przy każdej z nich kształcił się narybek młodszych roczników, a w bezpośrenim zapleczu były minimum dwa polskie przedszkola. Pamiętajmy, że 6 (długich) gimnazjów dla 250 000 Polaków rozproszonych na terenie wielkości Paryża to minimum , aby polski uczeń mógł uczyć się w jezyku ojczystym.I ,żeby ta nauka była rzeczywiscie w jęzzyku ojczystym.
    do internautów:
    Jak pomóc Syrokomlówce i wszystkim polskim szkołom ?(patrz petycje od rady szkoły i od rodziców KW)

  20. tomasz mówi:

    do Kmicic: Iść pod siedzibę prezydenta Republiki Litewskiej? Powiedzieć jej że nazywa się „Grzybowska” i zwyzywać od „litewskich szownistek”?

  21. Kmicic mówi:

    do internautów:
    Jak pomóc Syrokomlówce i wszystkim polskim szkołom ?(patrz petycje od rady szkoły i od rodziców KW)

  22. tomasz mówi:

    No to może w takim razie iść pod siedzibę Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej?
    Aby powiedzieć mu że chyba nie jest Polakiem?

  23. Kmicic mówi:

    do internautów:
    Jak pomóc Syrokomlówce i wszystkim polskim szkołom ?(patrz petycje od rady szkoły i od rodziców KW)
    Proszę o poważne potraktowanie tego tematu.

  24. tomasz mówi:

    Jak najbardziej poważnie w odpowiedzi na prośbę.

    Należy bezwględnie wytropić ukrytych wrogów a szczególnie tych występujących pod różnymi nickami na forum KW? Wytropić i ukarać bez litości?

  25. Jowicz**** mówi:

    Komentarz usunięty. [1]

  26. tomasz mówi:

    Komentarz usunięty. [3]

  27. absolwentka szkoły mówi:

    do 9, Pani Małgorzata.
    Szkoła Syrokomli sławi się nie tylko wynikami nauki , i wysokim poziomem uczni i nauczycieli.Szczególnie dzisiaj dziękuję Mojej Wychowawczyni Pani Danucie Korkus, za Jej mądrość , szykowanie młodzieży w nauce i w teatrze , Jej autorytet, nauczanie życia, które przez lata mamy w sercu.Na tamte czasy podręczniki były b.dobre , ale nic nie stoi na miejscu, czasy zmieniają się.
    Nie znamy w szkole zadartonosych nauczycieli , a po prostu każdy ma swój charakter i ambicje. A to jest dobrze!!!

  28. absolwentka szkoły mówi:

    Do 9 pani Małgorzata
    Jestem absolwentką tej szkoły, dobrze znam tam pracujących nauczycieli.Napewno nie ma zadartonosych ,jak Pani pisze.Niema innej takiej dobrej szkoły w Wilnie.Tu i poziom nauczania i kultura … Moją wychowawczynią była P.Danuta Korkus – wspaniała, energiczna, wesoła, oddana uczniom osoba.Nas dużo czego nauczyła i służy nam przykładem.Dziękujemy Pani….

  29. Kmicic mówi:

    Do absolwentki szkoły 27-28;
    Syrokomlówka, jak i każda polska szkoła na Litwie , to prawdziwy skarb. Trzeba bronić, teraz..
    Może absolwenci Syrokomlówki i innych szkół złożą podpisy pod wspólnymi petycjami. Do dzieła, razem stanowicie siłę.
    Pozdrawiam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.