8
„Szafirowy jubileusz” Polskiego Teatru w Wilnie

Premiera „Radcy pana radcy” wg Michała Bałuckiego to lekka i pogodna komedia w dwóch aktach Fot. Marian Paluszkiewicz

Wieczór drugiego dnia Świąt Bożego Narodzenia, jak co roku, umilił Polski Teatr w Wilnie sztuką lekką, pogodną i bardzo świąteczną — komedią w dwóch aktach „Radcy pana radcy” według Michała Bałuckiego.

Ten zimowy i świąteczny wieczór był szczególny dla teatru, jego wielbicieli oraz jego najbliższych przyjaciół, którzy zebrali się w sali koncertowej Domu Kultury Polskiej w Wilnie, aby w kameralnej atmosferze uczcić rocznicę 45-lecia działalności Polskiego Teatru w Wilnie.

Reżyser Polskiego Teatru w Wilnie, Irenę Litwinowicz odznaczono tego wieczoru Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP Fot. Marian Paluszkiewicz

— Chciałabym podziękować naszemu widzowi, który przez 45 lat był razem z nami. Chociaż zmienialiśmy adresy, był z nami przy Pałacu Kultury Kolejarzy, był z nami w Domu Kultury Związków Zawodowych, w klubie „Aušra”, przez osiem lat w rosyjskim teatrze, w byłej „Reducie” na Pohulance, no i teraz w naszym rodzinnym domu, Domu Kultury Polskiej w Wilnie — dziękowała wiernemu widzowi Irena Litwinowicz, reżyser Teatru Polskiego w Wilnie.

Rok jubileuszowy dla Polskiego Teatru w Wilnie był okresem szczególnym z wielu powodów.  Był to okres wytężonej pracy, co miesiąc wystawianych spektakli autorów polskich i zagranicznych, sztuk współczesnych i klasycznych oraz bajek dla dzieci. Tego roku Polski Teatr w Wilnie zdobył zaszczytne miano Członka Honorowego Związku Artystów Scen Polskich. Również tego roku w okresie świątecznym ziściło się długo oczekiwane marzenie zespołu teatralnego. Po wielu latach borykania się z kłopotami finansowymi, Teatr Polski w Wilnie od przyszłego 2011 roku w Centrum Kultury miasta Wilna będzie miał etat dla kierownika zespołu, tak zapewnił, podczas uroczystego wieczoru wicemer samorządu miasta Wilna Jarosław Kamiński.

Loreta Zagubowicz oraz Karol Sosnowski w romantycznej scenie w komedii „Radcy pana radcy” Fot. Marian Paluszkiewicz

W niedzielę artystom oraz kierownictwu zespołu teatralnego gratulowali licznie zebrani przyjaciele Polskiego Teatru w Wilnie. Dyrektor Centrum Kultury Polskiej im. Stanisława Moniuszki Apolonia Skakowska, która wręczyła teatrowi złotą statuetkę im. Stanisława Moniuszki,  kierownictwo Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół  Polskich na Litwie „Macierz Szkolna” Józef Kwiatkowski oraz Krystyna Dzierżyńska, reżyser Polskiego Studia w Wilnie Lilia Kiejzik oraz wieloletni członek wileńskiej trupy teatralnej śp. Ireny Rymowicz, Dominik Kuziniewicz, który na tę sposobność przyniósł kwiatek szafirowy:

— Jubileusz teatru, to niejako rocznica ślubu, ślubu z teatrem. Bo rozwód jest zrobić bardzo ciężko. A jak 45. rocznica, to rocznica szafirowa. A jak szafirowa to wynalazł kwiatek szafirowy — żartował Dominik Kuziniewicz, powszechnie znany jako Wincuk.

Rafał Piesliak zagrał sprytnego Zdzisława, który podrywał wszystkie panie w domu pana radcy, m. in. już niepierwszej młodości guwernantkę Eufrozynę (Danuta Sosnowska) Fot. Marian Paluszkiewicz

— Jest to już 45. rocznica, jak Polski Teatr w Wilnie swą wspaniałą gałązkę kulturalną wplata w wieniec kultury polskiej na Litwie. Dzisiaj możemy tylko dziękować za tę pracę, za to zaangażowanie, za to, że jesteście i że jesteście wspaniali — w imieniu zarządu Związku Polaków na Litwie dziękował i wręczył z okazji tego jubileuszu dyplom honorowy i kwiaty Michał Mackiewicz, prezes Związku Polaków na Litwie, poseł na Sejm RL. Tego wieczoru został przeczytany także list gratulacyjny od przewodniczącej Sejmu RL Ireny Degutienė.

— Jubileusz 45-lecia teatru, teatru, który niesie słowo polskie do was, do waszych domów. Chciałbym wyrazić nadzieję, aby jego dalsza działalność i dalsze jubileusze były usłane kwiatami — gratulował zespołowi kierownik Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Wilnie, Stanisław Kargul. Zapewnił także, że jak dotąd Macierz będzie wspierała działalność teatru.

Przyjaciele spieszą z gratulacjami oraz pięknymi kwiatami dla artystów. Jerzy Szymanel został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Renatę Szymanel uhonorowano odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej” Fot. Marian Paluszkiewicz

Dla podkreślenia zasług członków teatru dla rozwoju kultury zostały wręczone odznaczenia państwowe i resortowe, przyznane z okazji obchodów jubileuszu 45-lecia. Postanowieniem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadaniu orderów i odznaczeń, odznaczeni zostali za wybitne zasługi w popularyzowaniu polskiej kultury Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP Irena Litwinowicz oraz Danuta Sielicka, Złotym Krzyżem Zasługi odznaczono Jerzego Łajkowskiego, Krzyżem Srebrnym Zasługi uhonorowano Teresę Samsonow oraz Mirosława Szejbaka. Brązowy Krzyż Zasługi otrzymał Jerzy Szymanel.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczpospolitej Polskiej Bogdan Zdrojewski uhonorował odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej” następujące osoby teatru polskiego: Jolantę Misiulitė, Danutę Sosnowską, Renatę Szymanel, Mieczysława Dwilewicza, Rafała Piesliaka oraz Dariusza Piotrowicza.

8 odpowiedzi to „Szafirowy jubileusz” Polskiego Teatru w Wilnie

  1. Elżbieta mówi:

    Gratuluję z całego serca!!!!!
    Trzymać tak dalej, 100 lat!
    Jestem wnuczką Piotra Hausvatera założyciela Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie, rosłam w naszym Teatrze. Dlatego wiem, co czujecie, z łezką w oku czytałam artykuł o Waszym jubileuszu. Życzę dalszych sukcesów, jeszcze wielu odznaczeń…
    Pozdrawiam serdecznie,
    Elżbieta Wawrzyńczak

  2. Maria mówi:

    Pani Ireno, dlugich lat trwania, jeszcze najmniej dwa razy tyle,powodzenia!

  3. józef III mówi:

    sto lat w zdrowiu i pracy dla Sztuki Szanowni Artyści !

  4. Monika mówi:

    BRAWO!BRAWO!BRAWO!Piękna premiera! Dobry humor!Morze kwiatów! Dziękuje serdecznie! Jedynie,to jakieś nieporozumienie z uhonorowaną odznaką dla Mieczysława Dwilewicz, jego talent i zasługi powinne by były nagrodzone co najmniej Brązowym Krzyżem Zasługi! Przecież jego kazda odegrana rola to – rodzynek! Czy zaprzeczyłby kto?

  5. do podziwiajacych mówi:

    jak zwykle, komedyjka ze wstawkami kankanowymi.Pora cos zmieniać

  6. Bobas mówi:

    do Moniki

    Jak najbardziej się zgadzam, że Mieczysław Dwilewicz jest fantastycznym aktorem! Jednak znalazłem w internecie, że na 40-lecie teatru został on już odznaczony nawet Złotym Krzyżem Zasługi, więc nie warto mu proponować brązowego. Natomiast nie miał on odznaki “Zasłużony dla kultury polskiej”, więc jak najbardziej mu się ta odznaka należała. A tak w sumie, nie jest tak ważne, jaką nagrodę otrzymał, najważniejsze, że gra fantastycznie! I oby tak było dalej!

  7. Bobas mówi:

    Do “do podziwiajacych”

    Kolega/koleżanka chyba ma swoje lata i rzadko bywa na spektaklach Polskiego Teatru w Wilnie. Ostatnia takiego typu komedia “ze wstawkami kankanowymi” była wystawiona w 1995 roku: spektakl M. Bałuckiego “Grube ruby” na jubileusz 30-lecia teatru.

    A może Pani/Pan nazywa “komedią ze wstawkami kankanowymi” spektakl poetycki “Rozłączenie” wg. J. Słowackiego, lub też dramat “Drugi pokój” Z. Herberta, albo satyrę “Miłość i polityka” P. Sauvila? To są ostatnie trzy premiery z lat 2008-2009.

    A w okresie od 1995 roku “komediami z kankanem” w Pani/Pana odczuciu były zapewne “Pierwiastek z minus jeden” M. Hemara (2003), “W Wigilię Cudu” K. Iłłakowiczówny (2002), “Iwona Księżniczka Burgunda” W. Gombrowicza (2002), “Misterium Męki Pańskiej” (2000), “Powrót Pana Tadeusza” wg Adama Mickiewicza (1998), “Intryga i miłość” F. Schillera (1998) czy też Król umiera” E. Ionesco (1996)?

    Jeśli to są “komedie z kankanem” to pojęcie genre’ów musi być kardynalnie zmienione. Ale przypuszczam, że chyba coś takiego nie nastąpi.

    A ze swej strony zapraszam częściej na przedstawienia Polskiego Teatru w Wilnie. Być może wówczas subtelne różnice genre’ów będą Pani/Panu bardziej zrozumiałe. Pozdrawiam!

  8. Adam81w mówi:

    Dziękujemy i prosimy o więcej!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.