6
Dzień Żałoby i Nadziei

14 czerwca na Litwie jest obchodzony jako Dzień Żałoby i Nadziei. W tym dniu w 1941 roku odziały NKWD rozpoczęły akcję masowych aresztów i wywózek mieszkańców w głąb Związku Sowieckiego — na Syberię.

Mieszkańcy całymi rodzinami byli deportowani w wagonach pociągów towarowych. Dotychczas brakuje dokładnej liczby zesłanych i zaginionych osób. Przypuszczalnie liczbę tę szacuje się na około 17 500 ludzi, z których większa część okazała się na zesłaniu, inni zaś trafili do obozów pracy GUŁAG-u.

W dokumentach NKWD operacja ta figuruje pod nazwą „zsyłka socjalnie obcych elementów”. Cechą szczególną deportacji był ich administracyjny charakter oraz fakt, że były skierowane przeciwko określonej grupie ludzi. Zsyłce podlegali ci, w których teczkach zostały zgromadzone „materiały kompromitujące”: m. in. za udział w walkach niepodległościowych, za sprawowanie urzędów państwowych, przynależność do Związku Šaulisów” itp. Wspólną cechą represji było to, że nikt z zesłanych mieszkańców nie był formalnie osądzony.

Liczba mieszkańców, zesłanych z Litwy, wynosi 12 832 (ustalono losy 12 331 osób). Liczba aresztowanych — 4 663 ludzi (ustalono losy 3 915). Ogólna liczba represjonowanych wynosi około 17, 5 tys. osób. Wśród zesłańców najliczniejszą grupę stanowili Litwini — 11 991 osób, Żydzi — 2 045, Polacy — 1 576. Represje dotknęły także dzieci — wśród deportowanych znalazło się 5 060 dzieci w wieku do 16 lat.

Celem represji było niszczenie rodzin, wpływowych ludzi, najbardziej wartościowych grup społecznych: wojskowych, nauczycieli, dziennikarzy, policjantów i in.
Ogółem w latach 1941-1952 z Litwy deportowano około 135 500 ludzi. W latach 1945-1952 zesłano ponad 32 tys. dzieci.
***
W piątek w Sejmie RL odbyły się uroczystości obchodów Dnia Żałoby i Nadziei.

Zostały złożone wieńce i kwiaty przy pomniku więźniów politycznych i zesłańców przy ul. Ofiarnej (Aukų g.) w Wilnie oraz przy pomniku na stacji kolejowej w Nowej Wilejce.

W wileńskiej Katedrze była sprawowana żałobna Msza św., wieczorem zaś odbyła się godzina muzyki sakralnej.
W obchodach Dnia Żałoby i Nadziei zabrzmiał też polski akcent — w Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu odbył się koncert „Polskie Requiem” Krzysztofa Pendereckiego z udziałem orkiestry Filharmonii Wrocławskiej pod batutą Jacka Kasprzyka.

6 odpowiedzi to Dzień Żałoby i Nadziei

  1. Kmicic mówi:

    Więc skąd taka promocja ros. mediów i ros.języka na LT ?

  2. Kmicic mówi:

    znane też są całkiem inne dane:
    ,,Prezes zaznaczył, że podczas wywózek z terenów Wileńszczyzny i Grodzieńszczyzny wywieziono w głąb Rosji ponad 27 tysięcy Polaków(!!!), dlatego przedstawiciele Związku Polaków na Litwie poczuwają się do obowiązku, by włączyć się w ogólnokrajowe obchody upamiętnienia zesłańców…

    http://l24.lt/pl/spoleczenstwo/item/12697-przedstawiciele-zpl-uczcili-pamiec-zeslancow-w-alei-pamieci-w-zulowie

  3. Warmiak mówi:

    “14 czerwca na Litwie jest obchodzony jako Dzień Żałoby i Nadziei. W tym dniu w 1941 roku odziały NKWD rozpoczęły akcję masowych aresztów i wywózek mieszkańców w głąb Związku Sowieckiego — na Syberię.’

    No cóż, różnie układały się stosunki między sojusznikami czyli litwinami a sowietami.
    Towarzysze Lenin i Stalin kilkakrotnie “darowali” im Wilno, ale w pijanym widzie Józef Wissarionowicz kazał też sojusznikom pokazać uroki Syberii…

  4. Aga mówi:

    Taki już jest charakter nacjonalistów litewskich.Przeciwko Polakom zmawiali się z Hitlerem i ze Stalinem. Antanas Smetona brał dolary od bolszewików na propagandę przeciwko Polsce, choć był “prawicowcem”. Te dolary jemu nie śmierdziały. Myślę, że ogromna większość Litwinów to ludzie rozsądni i nienawiść jest im obca.

  5. Wereszko mówi:

    @ Aga
    “Myślę, że ogromna większość Litwinów to ludzie rozsądni i nienawiść jest im obca.”
    Myślę,że jesteś w błędzie.

  6. Kmicic mówi:

    do Aa 4 ;

    Piszesz ,,Myślę, że ogromna większość Litwinów to ludzie rozsądni i nienawiść jest im obca.,,
    Też tak kiedyś myślałem i długo w uporze trwałem przy tym zdaniu. Niestety rzeczywistość zmusiła mnie zweryfikowania spostrzegania Lt.
    Nie można dać się zwieść pozorom , na wiele tematów można z nimi normalnie rozmawiać, ale dopiero w trakcie rozmowy o prawach Polaków na LT okazuje się, z kim masz tak naprawdę do czynienia. – Poczytaj sobie zresztą materiały żródłowe czyli podręczniki szkolne, a to tylko mały fragment tego czym nasiąkają na co dzień.
    To się zresztą okaże, gdy w Wilnie będą dwujęzyczne tablice a język polski stanie się pełnoprawnym – lokalnym.
    Polecam Ci przy każdej okazji test, porozmawiaj ze znajomym Lt na temat każdego z tych punktów;
    http://kurierwilenski.lt/porownanie-sytuacji-polakow-na-litwie-i-litwinow-w-polsce/

    – nieraz będziesz niemile zaskoczona , a czasem nawet zszokowana.

Leave a Reply

Your email address will not be published.