9
Pesymistyczne oczekiwanie na wyniki ujednoliconego egzaminu z litewskiego

2 czerwca uczniowie na Litwie składali obowiązkowy egzamin z języka litewskiego Fot. Marian Paluszkiewicz
image-65716

2 czerwca uczniowie na Litwie składali obowiązkowy egzamin z języka litewskiego Fot. Marian Paluszkiewicz

W poniedziałek 2 czerwca maturzyści na Litwie składali obowiązkowy szkolny i państwowy egzamin z języka litewskiego i literatury. Wyniki państwowego egzaminu z języka litewskiego są uwzględniane przy dostawaniu się na studia zarówno humanitarne, jak też na kierunki ścisłe. Warunkiem uzyskania tegorocznej matury jest złożenie obok egzaminu z języka litewskiego innego dowolnego egzaminu. Maksymalnie na maturze można złożyć 7 egzaminów państwowych.

Jak podaje Narodowe Centrum Egzaminacyjne, w tym roku do składania państwowego egzaminu maturalnego z języka litewskiego zgłosiło się 22 206 kandydatów, do szkolnego egzaminu – 15 222 uczniów.

— Z pesymizmem oczekuję wyników tegorocznej matury z języka litewskiego, zresztą nie tylko w naszej szkole – mówił dyrektor wileńskiego Gimnazjum im. Adama Mickiewicza Czesław Dawidowicz. — Uważam, że są rzeczy, których nie da się nadrobić w ciągu jednego, dwu czy nawet trzech lat nauki.

To już drugi rok z kolei od wprowadzenia nowelizacji Ustawy o Oświacie w 2011 r. Uczniowie szkół mniejszości narodowych, w tym szkół polskich na Litwie, składali ujednolicony egzamin z języka litewskiego. Mimo różnic programowych w nauczaniu tego przedmiotu i około 800 godzin lekcyjnych mniej na opanowanie zaleceń programowych z języka i literatury litewskiej uczniowie ze szkół mniejszości narodowych w tym roku składali egzamin na takich samych zasadach jak ich rówieśnicy ze szkół litewskich. Jedynym udogodnieniem dla uczniów szkół mniejszości narodowych w tym roku jest możliwość popełnienia nieco większej liczby błędów w wypracowaniu.

– Ubiegłoroczny egzamin z języka litewskiego nasi uczniowie złożyli gorzej. Mniej było uczniów, którzy uzyskali za egzamin większą liczbę punktów, czyli w przedziale 50-100 pkt – mówiła kierownik wydziału oświaty samorządu rejonu solecznickiego Regina Markiewicz. – Jeżeli w szkołach mniejszości narodowych w 2012 r. w rejonie solecznickim jeden uczeń miał „setkę”, a od 50 do 99 pkt zebrało 47 uczniów, to w ubiegłym roku nie było żadnej „setki”, a w przedziale 50-99 pkt znalazło się już tylko 18 uczniów. Najgorsze w tej sytuacji jest to, że nasi uczniowie stracili te punkty, które decydują o dostaniu się uczniów na finansowane przez państwo miejsca studiów.

Mimo to, że uczniowie szkół polskich na Litwie szykowali się do egzaminu z języka litewskiego, często zaniedbując naukę innych przedmiotów, wyniki i tak były niepocieszające.
– Uczniowie złożyli egzamin z języka litewskiego w ubiegłym roku znacznie gorzej niż dwa lata temu – mówi dyrektor Czesław Dawidowicz. – Nie bacząc na ogromny wysiłek nauczycieli i ogromny wysiłek uczniów, wyniki były znacznie słabsze.

Jak mówi dyrektor, gdyby decyzja o ujednoliceniu egzaminu była podjęta 12 lat temu i w ciągu tego okresu uczono według jednakowego programu, to w ciągu tych 12 lat mieliby szanse i nauczyciele, i uczniowie, i rodzice przygotować się do egzaminu moralnie i merytorycznie.

Czesław Dawidowicz Fot. Marian Paluszkiewicz
image-65717

Czesław Dawidowicz Fot. Marian Paluszkiewicz

– Nie byłoby takiego napięcia, jakie jest dzisiaj w związku z egzaminem z języka litewskiego. Nieprzemyślane, pochopne, zbyt szybkie działania wywołują uczucie niepewności wśród rodziców, w szkole, ale przede wszystkim u młodzieży, dla której od wyników z litewskiego zależy dalszy los – mówił Czesław Dawidowicz. – Jak dotąd program nauczania z języka litewskiego był ujednolicony tylko w 11-12 klasie. Trudno, żeby za dwa lata uczniowie wyrównali poziom. Uważam, że jest to na granicy niemożliwego. Dlatego z obawą czekamy na wyniki egzaminu.

Zarówno na państwowym, jak też szkolnym egzaminie maturzyści musieli napisać wypracowanie. Jego objętość musiała wynosić co najmniej 500 słów na egzaminie państwowym i co najmniej 400 słów na egzaminie szkolnym, za mniejszą liczbę słów punkty za wypracowanie będą odejmowane. Uczniowie mieli do wyboru jeden spośród 4 tematów: 2 rozprawek i 2 wypracowań literackich. Na państwowym egzaminie uczeń piszący rozprawkę musiał rozwinąć temat na podstawie twórczości jednego ze wskazanych autorów oraz kontekstu literackiego (kulturowego). Wypracowanie literackie musiało być oparte na analizie utworów i ich kontekstów. Obowiązkowe było opieranie się na twórczości dwu autorów: jeden musiał być wybrany przez piszącego ucznia z listy autorów podanych przy temacie, do utworów innego autora programowego uczeń mógł dowolnie odwołać się sam.

Warunkiem złożenia państwowego egzaminu maturalnego z języka litewskiego jest zdobycie przez maturzystę nie mniej niż 30 proc. możliwych punktów.
Podczas trwania państwowego i szkolnego egzaminu maturalnego maturzyści mogli korzystać ze słowników języka litewskiego i słowników dwujęzycznych.

– Człowiek, który nawet bardzo dobrze zda egzamin, nie będzie wyczuwał wszystkich subtelności tego języka – mówił Czesław Dawidowicz. – Gdyby okres przejściowy, przeznaczony na wyrównanie różnic programowych był znacznie dłuższy, to otrzymanie przyzwoitego stopnia, który byłby przepustką na studia, byłoby możliwe. My nie dorównamy uczniom ze szkół litewskich, gdyż liczba godzin z języka litewskiego nigdy nie będzie wyrównana. Tego nie da się załatwić poprzez jedno rozporządzenie, gdyż jest jeszcze pojęcie zdrowia psychicznego dziecka i nie można w 1. klasie dawać tyle godzin nauczania, ile by wynikało z ujednoliconych programów nauczania z języka litewskiego.

Tematy prac pisemnych z państwowego egzaminu języka litewskiego

Tematy rozprawek:
1.Czy miłość uszlachetnia codzienność człowieka?
Autorzy do wyboru: J. Tumas-Vaižgantas, M. Katiliškis, J. Kunčinas
2.Pamięć: dlaczego w człowieku żyje to, czego już nie ma?
Autorzy do wyboru: Vyt. Mačernis, A. Škėma, M. Martinaitis

Tematy wypracowania literackiego:
1. Temat wolności osobistej w prozie litewskiej XX w.
Autorzy do wyboru: V. Mykolaitis-Putinas, B. Sruoga, A. Škėma
2.Odzwierciedlenie ojczyzny w litewskiej literaturze romantyzmu
Autorzy do wyboru: A. Mickevičius, A. Baranauskas, Maironis

Print
image-65718

 

9 odpowiedzi to Pesymistyczne oczekiwanie na wyniki ujednoliconego egzaminu z litewskiego

  1. Koroniarz mówi:

    Jeszcze jedno. Zwracam się do oszustów i amatorów cudzego dorobku. Popełniliście błąd, wyciągając ręce po Mickiewicza. Nawet nie wiecie, jak wielki. Połamiecie sobie na nim zęby, nie strawicie go, stanie wam w gardle i zniszczy was. Przeminiecie jak koszmarny sen, jak wszystko, co zrodzone z pychy, kłamstwa i nienawiści.

    Chcieliście Mickiewicza? Dobrze, będziecie go mieli. Jeszcze będzie w Wilnie rozbrzmiewał powszechnie język, w którym napisano „Pana Tadeusza”, jeszcze nad wierzą Giedymina będą powiewać barwy, które nasz poeta uznawał za święte, jeszcze sztandar z Pogonią będą trzymać ręce, które będą go godne.

  2. Koroniarz mówi:

    3. Przepraszam, to ze wzburzenia: wieżą Giedymina (przez „ż”).

  3. Marcin mówi:

    Smutne to. ale , niestety, prawdziwe.Artykuł dobitnie świadczy o tym, że Rozporządzenie ministra oświaty i nauki koalicyjnego rządu o pośpiesznym ujednoliceniu egzaminu z języka litewskiego jest dyskryminujące dla abiturientów szkół mniejszości narodowych.Zaistniała sytuacja, kiedy to młodzież szkolna stała zakładnikiem rozgrywek politycznych, świadczy również o politycznej impotencji AWPL, która nie potrafiła (zresztą nie było słychać, że nawet próbowała)wyegzewkować wykonanie Programu Rządu, w którym m.in. jest zapisane:”Będziemy dążyć do przełożenia terminu ujednolicenia egzaminu maturalnego z języka litewskiego dla szkół litewskich i nielitewskich”Zaznaczam, że decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego Litwy z dn. 18 czerwca 2013 r. wcale nie zamyka drogi do podjęcia przez ministra oświaty nowego UARGUMENTOWANEGO !!!ROZPORZĄDZENIA O PRZEŁOŻENIU TERMINU UJEDNOLICENIA EGZAMINU.

  4. Wereszko mówi:

    Na polskojęzyczną Wileńszczyznę w ubiegłych wiekach przychodzili kolejni „wyzwoliciele” – ruscy,niemieccy,sowieccy,niemieccy,lietuviscy,sowieccy,niemieccy itd. Teraz okupantami Wileńszczyzny są Lietuvisy.I za każdym razem mieszkańcy tej umęczonej ziemi muszą uczyć się języka nowego okupanta? A to niby dlaczego? Dlaczego w XXI wieku okupowani muszą uczyć się języka kolejnych okupantów?

  5. Astoria mówi:

    Zgroza. Polskie szkolnictwo na Litwie nie jest zdolne kształcić nowej polskiej inteligencji, bo zamyka swoim niedouczonym absolwentom drogę na studia wyższe. Ponad połowa litewskich Polaków już teraz nie posyła dzieci do polskich szkół. Ilu teraz zrezygnuje z tej ślepej uliczki, jaką są polskie szkoły?

    Zamiast zwalać winę na Litwę, polscy pedagodzy powinni popatrzeć na siebie i własne niedociągnięcia. Reformę szkół trzeba zacząć od wyrzucenia tych, którzy doprowadzili do jego upadku: przede wszystkim awupeelowskiego aparatczyka-dinozaura Kwiatkowskiego. Szkoły powinny być odpolitycznione, bo kuratela AWPL okazała się dla nich zabójcza.

  6. dobrze mówi:

    dlaczego wywodzący się z carskich stypendystów (ivan jablonskij, ivan bassan(ovic), maironis…) faszyści za bron napaści antyobywatelskiej obrali jezyk stworzony przez russkij litovec ivana jablonskij’a?

  7. Ryś mówi:

    Wybacz Marcinie,ale jesteś w jakimś stopniu prowokatorem.Jak śmiesz mówić że AWPL nic nie robiła dla odwołania tej haniebnej ustawy ministra oświaty? Przecież wspólnym wysiłkiem zebraliśmy 60 tys. podpisów w obronie interesów naszych dzieci,organizowaliśmy strajki uczniowskie i manifestacje,pobudziliśmy stronę Polską w obronie polskiej oświaty,było kilka spotkań międzypaństwowych w tej sprawie…nawet Tusk przyjechał i dał sławetne obietnice przy Ostrej Bramie… Jak ty sądzisz,kto najwięcej był zaangażowany w tej sprawie? Ijeszcze jedno ta podła

    ustawa nie jest dzieckiem Steponaviciusa,tutaj trzeba mierzyć wyżej. To jest polityka naszej panny i całego nacjonalistycznego elektoratu lietuvy i jego najwyższych przedsawicieli.

  8. xawery mówi:

    ROTFL
    „studia humanitarne”?
    Ki diabeł?!

  9. Koroniarz mówi:

    Właściwie to jednak jest się z czego cieszyć. „Obraz ojczyzny w twórczości Mickiewicza…” Proponuję wyjść od następującego cytatu: „I z dziecinną radością pociągnął za sznurek, / By stary Dąbrowskiego usłyszeć mazurek”. Jaki kraj jest ojczyzną Tadeusza, prawdziwego Litwina? Rozwiń myśl, odwołując się do twórczości poety. Wykorzystaj teksty w języku oryginału (korzystanie z „przekładu” Biržiški zabronione).
    Cieszy mnie bardzo, że Lietuvisi wracają do autentycznej, litewskiej tradycji. Mam nadzieję, że jeszcze dożyję czasów, kiedy sytuacja na Litwie będzie wyglądała tak, jak widział ją nasz wieszcz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.