6
Intronizacja relikwii św. Jana Pawła II

Uroczyste wniesienie relikwii do kościoła Fot. Marian Paluszkiewicz

Uroczyste wniesienie relikwii do kościoła Fot. Marian Paluszkiewicz

Wczoraj, 22 października, do kościoła pw. Ducha Świętego w Wilnie przybyły z Krakowa relikwie naszego Rodaka św. Jana Pawła II. Relikwiarz uroczyście przekazała dla parafii rodzina Teresy i Władysława Bortkiewiczów z parafii Ducha Świętego przy śpiewie ukochanej pieśni świętego „Barka”.

Przed Mszą św. odmówiono Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a po wniesieniu relikwii Litanię do św. Jana Pawła II. Później rozpoczęła się uroczysta Msza św., której głównym celebrantem był ks. prałat Jan Kasiukiewicz, na którego zaproszenie Jan Paweł II modlił się przed obrazem Jezusa Miłosiernego. Mszę św., którą poprzedził modlitewny śpiew „Duchu Święty przyjdź”, celebrował także proboszcz Tadeusz Jasiński, ksiądz Andrzej Szuszkiewicz, wicerektor Seminarium Duchowego w Wilnie. Następnie była dwugodzinna adoracja oraz uroczysta procesja z relikwiarzem.

 Przekazanie relikwii ks. proboszczowi Fot. Marian Paluszkiewicz

Przekazanie relikwii ks. proboszczowi Fot. Marian Paluszkiewicz

Wierni już znacznie wcześniej zbierali się w świątyni. Jedni, by odbyć spowiedź, inni, by nieco pomedytować na temat znaczenia relikwii dla parafii, dla miasta.
Cicho płynął śpiew nagranych psalmów, a rozmodlony lud zanosił swoje prośby, dziękczynienia, ofiarowywał swoje osobiste radości i bóle.
Panowała ogólna powaga, skupienie i modlitwa. Warto nadmienić, że uroczystość intronizacji relikwii odbyła się w tygodniu modlitw za misje i misjonarzy, gdyż to właśnie Jan Paweł II był chyba największym misjonarzem świata.

Są to pierwsze relikwie świętego w naszym mieście. Świętego który w 1993 roku był na Litwie, modlił się i spotykał z wiernymi w Ostrej Bramie, w tym także w kościele pw. Ducha Świętego. Warto zaznaczyć, że Wilno otrzymało najcenniejszą relikwię I stopnia, bo jest to mała ampułka z krwią św. Jana Pawła II. Sam relikwiarz ma formę popiersia świętego wraz z krzyżem, gdzie wewnątrz jest umieszczona drogocenna ampułka. Relikwiarz na stałe będzie umieszczony w ołtarzu Matki Bożej.
Z prośbą o przysłanie relikwii do Kurii Krakowskiej, kardynała Stanisława Dziwisza wystąpił proboszcz parafii pw. Ducha Świętego ks. Tadeusz Jasiński. Decyzja zapadła mniej więcej po dwóch miesiącach. To dzięki decyzji kardynała Stanisława Dziwisza, któremu Watykan z czterech posiadanych ampułek krwi dwie ofiarował właśnie dla kardynała, prośba została pomyślnie załatwiona.

„Trochę niecierpliwiliśmy się, że to jakoś długo trwa, ale nie mieliśmy odwagi ponaglać. Pewnego dnia o godz. 15.00 odprawiał w naszym kościele Mszę św. ojciec Konrad Hejmo, który w Watykanie prowadzi Dom Pielgrzyma dla Polaków i w tym właśnie czasie otrzymaliśmy maila, że przydzielono naszej parafii relikwie. Może to zbieg okoliczności, ale odczytaliśmy to jako pewien znak, jakże piękny znak. Na początku było wielkie wzruszenie, potem uczucie wielkiego ciepła w sercu oraz wyciszenia i spokoju wewnętrznego. Wszak byłem przy papieżu, kiedy był w Wilnie, widziałem jego wypisaną na twarzy dobroć i spokój, a to się udziela” — powiedział „Kurierowi” ks. proboszcz Tadeusz Jasiński.

Relikwiarz umieszczony na ołtarzu Matki Bożej otoczonym dużym różańcem Fot. Marian Paluszkiewicz

Relikwiarz został umieszczony na ołtarzu Matki Bożej otoczonym dużym różańcem Fot. Marian Paluszkiewicz

Czym są relikwie i jaką rolę odgrywają w chrześcijaństwie? Kult relikwii w chrześcijaństwie ma swą długą i burzliwą historię. Wyrósł przede wszystkim z ludowej pobożności, nie zawsze zgodnej z oficjalnym nauczaniem i teologią. Jednak okazał się ważny dla wielu pokoleń i stanowił pomoc w ewangelizacji narodów, ale niekiedy też ją utrudniał. Dziś znaczenie relikwii osłabło i nie absorbują one już tak wielu wierzących. Nie znaczy to, że relikwii obecnie się nie eksponuje i nie czci się ich.
Dziś relikwie św. Jana Pawła II posiada już prawie 100 parafii w Polsce, a na całym świecie są już ich tysiące.
Dla Wilna otrzymanie relikwii pierwszego stopnia jest wielkim, a nawet szczególnym wyróżnieniem, gdyż postać św. Jana Pawła II jest wilnianom bardzo droga i bliska. Wiele osób w trudnych chwilach zwraca się z modlitwą do Niego i jak sami twierdzą, wielokrotnie byli wysłuchani.

Nic więc dziwnego, że na długo przed godziną 15.00 kościół był wypełniony już prawie po brzegi. Rodziny z dziećmi, młodzież, osoby starsze. Każdy z nich chciał choć na chwilę przybliżyć się do tej świętości, uklęknąć oddając hołd i z pewnością niejedną prośbę zanieść.

Relikwie (łac. reliquiae — szczątki, resztki) to materialne pozostałości zachowane po śmierci świętych, przede wszystkim kości, ale także przedmioty osobiste.
Niezaprzeczalne świadectwa kultu relikwii pochodzą z IV wieku. Relikwii przybywało dzięki ich dzieleniu, a ponadto wprowadzono tzw. relikwie wtórne (drugorzędne), powstałe na skutek kontaktu z relikwiami pierwszorzędnymi. Było nimi np. płótno, w które zawijano relikwie, był materiał położony na grobie itp. Generalnie relikwie dzielą się na trzy stopnie. Pierwszy stopień to szczątki zmarłego, drugi to rzeczy należące do danego świętego i trzeci stopień, to tzw. relikwie „pochodne”, czyli wtórne.
Na Zachodzie od IV w. relikwie umieszczano pod ołtarzem. Według Augustyna wyrażało to prawdę, że ciało świętego stało się ołtarzem dla Boga. Chrystus to pierwszy z męczenników, a inni poszli w Jego ślady, oddając życie. Na Wschodzie zaś groby świętych umieszczano z dala od ołtarza.

Później wydobywano relikwie z ołtarzowego ukrycia i umieszczano w ozdobnych relikwiarzach. Relikwiarze przybierały najrozmaitsze formy, bowiem oprawę relikwii wciąż udoskonalano. Mogły one mieć formę architektoniczną wieży, kopuły, wazy itd.
Kult do relikwii miał swoje wzloty, kiedy były bardzo czczone i lud wierny gremialnie pielgrzymował do tych świętych miejsc. Ale były też czasy kiedy kult relikwii jakby nieco osłabł. Dziś znowu Kościół odczuwa wyraźne zainteresowanie wiernych relikwiami. Są one otaczane coraz większym szacunkiem i pobożnością na całym świecie.
Ludzie pielgrzymując do wielu miejsc słynących z relikwii świętych doznają wielu uzdrowień ciała i ducha. Pierwszym cudem, jakiego dokonał św. Jan Paweł II, było uzdrowienie francuskiej zakonnicy, ale w Watykanie istnieje już pokaźna dokumentacja licznych cudownych uzdrowień, które się dokonały za pośrednictwem Ojca Świętego Jana Pawła II. Bliski współpracownik papieża Jana Pawła II. po poważnej operacji stracił głos. Pewnego dnia przyszedł odwiedzić go Ojciec Święty. Dotykając chorego miejsca powiedział: „Nie lękaj się, będę się modlił za ciebie”. W krótkim czasie po tym spotkaniu został całkowicie uzdrowiony.

Chór parafialny śpiewa ulubioną pieśń papieża „Barkę” Fot. Marian Paluszkiewicz

Chór parafialny śpiewa ulubioną pieśń papieża „Barkę” Fot. Marian Paluszkiewicz

Innym cudem zapisanym w watykańskich księgach jest cudowne uzdrowienie chorej na raka Wiktorii z Toronto. Lekarze nie dawali żadnych szans, tymczasem jeden dotyk i uścisk papieża sprawił, że po kilku tygodniach nie było ani śladu złośliwego guza. Teraz Wiktoria ma 22 lata, a regularne badania lekarskie wykazują całkowite uzdrowienie. Studiuje prawo, kocha sport.
Jest jeszcze bardzo wiele zarejestrowanych przez Kościół cudów, a o bardzo wielu nikt nawet nie wie, wiedzą tylko sami chorzy i ich rodziny. Należy mieć nadzieję, że wierni Wilna docenią ten wielki skarb, jaki otrzymali i często będą wpadać do kościoła, by pomodlić się przed relikwiami, poprosić o jakże drogiego naszemu sercu Rodaka o wstawiennictwo przed Panem w tej czy innej sprawie.

ŻYCIORYS ŚW. JANA PAWŁA II W SKRÓCIE

Jan Paweł II (Karol Wojtyła) urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. W 1938 r. rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, przerwane wybuchem wojny. Do połowy 1943 roku Karol był związany z konspiracyjnym Teatrem Rapsodycznym. W 1942 r. rozpoczął studia na tajnym Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ukończył je po wojnie w 1946 roku i z rąk Kardynała Adama Sapiehy otrzymał święcenia kapłańskie. Sakrę biskupią otrzymał w 1958 roku. W 1964 roku został arcybiskupem krakowskim, a w 1967 kardynałem. Brał aktywny udział w Soborze Watykańskim II. Po śmierci Jana Pawła I, 16 października 1978 roku został wybrany na papieża i przyjął imiona Jan Paweł II. Był pierwszym od 455 lat papieżem nie-Włochem i pierwszym Polakiem na Stolicy Piotrowej. Pontyfikat Jana Pawła II upływał pod znakiem posługi na rzecz ekumenizmu i miłości. Jako papież odbył ponad 100 zagranicznych podróży duszpasterskich.
Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 2 kwietnia 2005 roku w wigilię niedzieli Miłosierdzia Bożego. Zebrani na Placu Św. Piotra wierni już od razu okrzyknęli Go świętym. Pochowany został 8 kwietnia 2005 roku w Watykanie.
W 2007 roku zakończył się proces diecezjalny Jana Pawła II, a 1 maja 2011 roku odbyła się beatyfikacja i papież został ogłoszony błogosławionym. Jan Paweł II w ciągu prawie 27 lat swego pontyfikatu beatyfikował 1 318 osób, a 478 ogłosił świętymi, w tym 9 Polaków i Polek, niektórych bardzo związanych z Wileńszczyzną, takich jak Rafał Kalinowski, siostra Faustyna Kowalska, Urszula Ledóchowska. 27 kwietnia 2014 roku Jan Paweł II i Jan XXIII zostali wyniesieni na ołtarze jako święci. Jan Paweł II podczas swoich podróży 30-krotnie okrążył Ziemię wokół równika i pokonał trzykrotnie odległość miedzy Ziemią a Księżycem. Odwiedził 900 miejscowości, 586 dni spędził w podróży, przebył ponad 1 650 000 km podczas podróży zagranicznych.

6 odpowiedzi to Intronizacja relikwii św. Jana Pawła II

  1. Lubomir mówi:

    Warto posłuchać na you tube piosenki skomponowanej w hołdzie ukochanemu przez Włochów JPII. Piosenki ‘Un uomo venuto da lontano’ {człowiek przybyły z daleka}. Videoclip w wykonaniu rzymianina Amadeo Minghi jest znakomity.

  2. Anonymous mówi:

    Totalne bałwochwalstwo. Pogaństwo w czystej postaci. To NIEBIBLIJNE! Modlenia się do kawałków kości, kropel krwi czy skrawka materiału z majtek np. to niebiblijne. Kościół wymyślił sobie sam te dziwolągi a katolicy jak to katolicy – żaden nie czyta Pisma tylko wierzy w to co ksiądz mówi. I czczą relikwie…

  3. Krystyna mówi:

    Jak bardzo, bardzo się cieszę, że relikwie polskiego Papieża trafiły do cudownego Kościoła sw. Ducha, polskiego Kościoła, tutaj byłam ochrzczona w roku 1955 , mieszkałam z całą rodziną niedaleko Ostrej Bramy i bardzo blisko Kościoła św. Ducha, niestety musieliśmy opuścić moje ukochane do dziś niezapomniane, piękne Wilno,gdyż wujek, który należał do AK i walczył z Rosjanami o polskie Wilno, trafił na Syberię, gdzie spędził ponad 10 lat i nie miał prawa powrotu do Wilna, musieliśmy to Wilno opuścić z całą rodziną z moimi ś.p. Babciami i ś.p.Dziadkami, na szczęście pozostali we Wilnie ś.p. Wujowie i ś.p. Ciocie. Dziś mogę odwiedzać moje wspaniałe polskie Wilno, zapewniam,że wszystkie kościoły wileńskie są polskie, Litwini byli protestantami, a Rosjanie prawosławnymi.Przed wojną na wileńszyżnie mieszkał niecały 1% Litwinów.

  4. relikt mówi:

    A czy małe kopytko osiołka, na którym odbyła się ucieczka do Egiptu, pióro ze skrzydeł archanioła Gabriela też będą sprowadzone i będą intronizowane?

  5. Lubomir mówi:

    Hm, po niektórych wypowiedziach widać, że bolszewicy i profani też zaglądają do ‘Kuriera Wileńskiego’.

  6. Anonymous mówi:

    A dlaczego nie walczył.Chyba samodoskonaleniem się duchowym chciał zwyciężyć wroga,a może co innego ?

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.