1
Konferencja „Ochrona praw mniejszości narodowych na Litwie: tendencje w ostatnich pięciu latach”

spol Fundacja 28

Konferencja prowadzona była w języku angielskim oraz litewskim i poświęcona została przeglądowi mechanizmów ochrony praw mniejszości narodowych na Litwie, oraz w Europie i osiągnięciom EFHR w ciągu ostatnich pięciu lat Fot. archiwum

23 października w samorządzie wileńskim odbyła się zorganizowana przez Europejską Fundację Praw Człowieka (EFHR) konferencja: „Ochrona praw mniejszości narodowych na Litwie: tendencje w ostatnich pięciu latach”.

Konferencja prowadzona była w języku angielskim oraz litewskim i poświęcona została przeglądowi mechanizmów ochrony praw mniejszości narodowych na Litwie, oraz w Europie i osiągnięciom EFHR w ciągu ostatnich pięciu lat. Odbyła się też dyskusja na temat implementacji wydanej przez Radę Europy Konwencji Ramowej o Ochronie Mniejszości Narodowych.

EFHR z ogromną przyjemnością powitała zgromadzonych gości, prelegentów i uczestników konferencji. Mer Wilna Remigijus Šimašius oraz przewodniczący sejmowego Komitetu Prawa i Praworządności Julius Sabatauskas wygłosili mowy powitalne.
Mer Wilna w swoim przemówieniu odniósł się m. in. do problemu oryginalnej pisowni imion i nazwisk w oficjalnych dokumentach, podkreślając równocześnie konieczność wdrażania odpowiednich programów, takich jak wprowadzona już możliwość posługiwania się w kontaktach z pracownikami samorządu w jednym z czterech języków: litewskim, rosyjskim, polskim i angielskim.
Julius Sabatauskas stwierdził, iż w jego przekonaniu umożliwienie mniejszościom oryginalnej pisowni imion i nazwisk obcojęzycznych nie stanowi zagrożenia dla języka i tożsamości litewskiej.

W dalszej kolejności zastępca dyrektora EFHR Krystyna Wojciukiewicz oraz pomocnik adwokata Ewelina Baliko wprowadziły zgromadzonych uczestników w zagadnienia dotyczące funkcjonowania EFHR i spraw, którymi fundacja zajmowała się w ostatnich pięciu latach.

W trakcie konferencji poruszono wiele aspektów ochrony praw mniejszości narodowych. Przedstawicielka ds. mniejszości narodowych Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie Iryna Ulasiuk zaprezentowała kulturę mniejszości narodowych i jej pielęgnowanie. Przedstawiciel Europejskiego Centrum Mniejszości dr Priit Järve, działający w Niemczech, zademonstrował dobre praktyki i ochronę mniejszości narodowych, przywołując przykład Kosowa. Ekspert ds. mniejszości narodowych dr Łukasz Wardyn w swojej prezentacji przedstawił Polskę, jako przykład państwa, w którym ochrona mniejszości narodowych jest prowadzona na należytym poziomie.

Przedstawiciel Departamentu ds. Mniejszości Narodowych przy rządzie RL Artur Zapolski zademonstrował funkcjonowanie oraz plany departamentu na najbliższy okres. Natomiast Danguolė Grigolovičienė przedstawicielka Służby ds. Równych Możliwości, przedstawiła przypadki dyskryminacji na tle rasowym na Litwie oraz sposoby walki z nimi.
Reprezentant Centrum Wspólnot Kulturowych przy Wydziale Historii na Uniwersytecie Wileńskim dr Grigorijus Potašenko odniósł się do historii, przedstawiając, jak różne kultury weszły do społeczeństwa litewskiego oraz zademonstrował trzy strategie polityki etnicznej na Litwie i ochronę mniejszości narodowych w latach 2010-2015. Ekspert ds. mniejszości narodowych dr Elżbieta Kuzborska wygłosiła przemówienie o niedyskryminacji na podstawie języka oraz tendencje ochrony mniejszości narodowych w świetle standardów międzynarodowych.

Po każdym przemówieniu przewidziany został czas na pytania i dyskusję. Konferencję zakończono ogólną dyskusją, po której prelegenci zostali zaproszeni na wspólny obiad.
Warte odnotowania jest to, że wśród gości byli reprezentanci wielu ambasad oraz przedstawiciel Rady Europy.
***
EFHR pragnie podziękować i wyrazić swoją wdzięczność wszystkim prelegentom za przemówienia i wspólną dyskusję, a merowi Wilna za udostępnione pomieszczenia.

EFHR

Jedna odpowiedź do Konferencja „Ochrona praw mniejszości narodowych na Litwie: tendencje w ostatnich pięciu latach”

  1. Wereszko mówi:

    “EFHR pragnie podziękować i wyrazić swoją wdzięczność…”
    A Wereszko pragnie uzyskać odpowiedzi na takie pytania:
    1. Kto finansował tę konferencję?
    2. Dlaczego konf. była prowadzona w j. angielskim i lietuvskim? czy w Lietuvie istnieje mniejszość angielska?
    3. Ile było dobrowolnej publiczności, dobrowolnych uczestników?
    4. Gdzie są zdjęcia lub video z tej konferencji?

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.