1
Inauguracja Gimnazjum w Grzegorzewie

Poświęcenia sztandaru szkoły dokonał ks. Andrzej Andrzejewski z ojcem Konstantinem Fot. Marian Paluszkiewicz
image-76827

Poświęcenia sztandaru szkoły dokonał ks. Andrzej Andrzejewski z ojcem Konstantinem Fot. Marian Paluszkiewicz

Polsko-rosyjska szkoła w Grzegorzewie liczy już sobie 88 lat. Od niedawna jej budynek zdobi pokaźny trójjęzyczny napis (po polsku, rosyjsku i litewsku) głoszący, iż mieści się tu „Gimnazjum w Grygiszkach”.

W lipcu 2015 r. na mocy rozkazu ministra oświaty i nauki został akredytowany program nauczania średniego tej szkoły, dzięki czemu uzyskała ona status gimnazjum. Święto, które odbyło się tu 25 lutego, zgromadziło całą społeczność tej polsko-rosyjskiej placówki, byłych i obecnych nauczycieli oraz dostojnych gości: osoby duchowne, przedstawicieli władz państwowych oraz radnych samorządu stołecznego, licznych przyjaciół i sympatyków z Polski.

Uroczystość inauguracji Gimnazjum w Grzegorzewie rozpoczęła się od wniesienia sztandaru szkoły z wyhaftowanym nowym mianem, symbolizującym kolejny ważny etap życia placówki. Poświęcenia sztandaru gimnazjum dokonali duszpasterze: ksiądz Andrzej Andrzejewski, proboszcz parafii pw. Św. Ducha w Grzegorzewie oraz o. Konstantin z cerkwi prawosławnej pw. św. św. Konstantego i Michała. Odśpiewano również hymn gimnazjum, skomponowany na tę okoliczność przez Włodzimierza Saszenkę do tekstu ułożonego przez nauczycieli gimnazjum.

Gratulacje na ręce dyrektor szkoły Hanki Grzybowskiej składał wiceprzewodniczący Sejmu Jarosław Narkiewicz Fot. Marian Paluszkiewicz
image-76828

Gratulacje na ręce dyrektor szkoły Hanki Grzybowskiej składał wiceprzewodniczący Sejmu Jarosław Narkiewicz Fot. Marian Paluszkiewicz

— Jesteśmy dumni, że osiągnęliśmy status gimnazjum – mówiła „Kurierowi” dyrektor Gimnazjum w Grygiszkach Hanka Grzybowska. — Nie było to łatwe, ale udało się nam: zawdzięczamy ten sukces ofiarnej pracy naszego grona pedagogicznego, które nie opuściło rąk, kiedy groziła nam reorganizacja szkoły i jej degradacja do poziomu szkoły podstawowej. Udało się również dzięki przychylnym decyzjom władz, w tym też naszym przedstawicielom z Akcji Wyborczej Polaków na Litwie, które zadecydowały, że szkoły na obrzeżach miasta, tzw. „peryferyjne”, mają prawo ubiegać się o akredytację programu nauczania średniego na ulgowych warunkach, czyli z mniejszą liczbą uczniów.

Komisja akredytacyjna wydając pozytywny werdykt, nie miała praktycznie żadnych zastrzeżeń co do warunków pracy w szkole.
— Mamy bardzo dobrą bazę techniczną, wspaniałą kadrę pedagogiczną i spełnialiśmy wszystkie kryteria. Dzisiaj mamy 375 uczniów, którzy uczą się w dwu pionach: polskim i rosyjskim – opowiadała dyrektor.

Ilościowo pion polski ustępuje trochę rosyjskiemu, ale w niemałym stopniu rzutuje na to skład narodowościowy dzielnicy, gdzie wśród mieszkańców przeważa rosyjska i białoruska ludność napływowa.
— Szkoła rośnie. Odkąd przeprowadziliśmy renowację budynku, rodzice zauważyli, że zachodzą u nas pozytywne zmiany i uczniów zaczęło nam przybywać – zauważyła Hanka Grzybowska.
Zespół nauczycielski to osoby w wieku średnim, tylko w tym roku doszły 3 młode osoby.

Uczniowie przygotowali piękne występy taneczne Fot. Marian Paluszkiewicz
image-76829

Uczniowie przygotowali piękne występy taneczne Fot. Marian Paluszkiewicz

— Cieszy nas to, że gros dzisiejszego zespołu nauczycielskiego stanowią nasi byli uczniowie, którzy wracają w mury szkoły, by stanąć niejako po drugiej stronie katedry. To prawdziwi patrioci swej szkoły, którzy pracują, nie żałując wysiłku. To dobra, zgrana drużyna – cieszyła się dyrektor.

Dzisiaj cieszy oko piękny budynek po renowacji, odnowiony zarówno od zewnątrz, jak też od środka.
— Renowacja została przeprowadzona w 2010 r. Otrzymaliśmy zezwolenie na prace renowacyjne w tym czasie, kiedy w administracji stołecznego samorządu byli przedstawiciele z ramienia AWPL. Przyznaję, że jeszcze niedawno szkoła znajdowała się w naprawdę opłakanym stanie, wypadała mocno na niekorzyść w porównaniu z sąsiednim gimnazjum z litewskim językiem nauczania. Dzisiaj mamy pięknie wyposażone gabinety, dobrą kadrę pedagogiczną, spotykamy się z niezwykle przychylnym stosunkiem rodziców. Ostatnio wielu rodziców zabiera swoje dzieci ze szkoły litewskiej i zapisuje je do nas – opowiadała dyrektor.

Jak mówi, ważkim argumentem przemawiającym za nauką w tej szkole jest szczególny klimat.
— Mogę się pochwalić, że niezmiennie kultywujemy w naszej szkole tradycje trzech narodów: polskiego, rosyjskiego, litewskiego. Pod jednym dachem jest miejsce dla dwu religii: katolickiej i prawosławnej. Katechezy prowadzą zarówno ksiądz i siostry zakonne, jak też duchowny prawosławny – zapewniała dyrektor.

Galeria zdjęć zapraszała do podróży w czasie Fot. Marian Paluszkiewicz
image-76830

Galeria zdjęć zapraszała do podróży w czasie Fot. Marian Paluszkiewicz

W trakcie uroczystości list gratulacyjny od ambasadora RP w Wilnie Jarosława Czubińskiego przeczytała Monika Zuchniak-Pazdan, I radca wydziału konsularnego ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Wilnie z życzeniami „trwania przez kolejne dziesięciolecia na straży polskości na Litwie”.

Gratulacje z okazji uroczystości składali goście, m. in. Jarosław Narkiewicz, wiceprzewodniczący Sejmu RL, poseł z ramienia AWPL.
Wręczył on listy dziękczynne zasłużonym nauczycielom tej szkoły: polonistce Teresie Bielak, nauczycielce plastyki Nijolė Jodkienė, nauczycielce technologii Irenie Pomarnackiej, nauczycielkom języka rosyjskiego Tatianie Biskupskiej i Swietłanie Rogowskiej, nauczycielce klas początkowych Krystynie Zienkiewicz, nauczycielce matematyki i informatyki Ali Wakar, nauczycielce matematyki Lucji Stefanowicz, dyrektor Hance Grzybowskiej.

Zdolności wokalne zaprezentowali także najmłodsi uczniowie gimnazjum Fot. Marian Paluszkiewicz
image-76831

Zdolności wokalne zaprezentowali także najmłodsi uczniowie gimnazjum Fot. Marian Paluszkiewicz

Na uroczystość przybyli również liczni przyjaciele z Macierzy: z Zabierzowa, Olsztyna, Tomaszowa Lubelskiego.
— Nasi partnerzy dają nam silne wsparcie duchowe, jak też rzeczowe — przyznała z wdzięcznością dyrektor. — Dzięki nim nasza szkoła wszechstronnie się wzbogaca: dzieci wyjeżdżają do Polski na kolonie letnie, gabinety są wyposażane w nowe meble, biblioteki stają się bogatsze o nowe piękne lektury. Jestem dumna, że mam takich przyjaciół.

HISTORIA SZKOŁY W GRZEGORZEWIE

Historia szkoły bierze swój początek w 1927 r., kiedy w domu Leszczyńskich we wsi Waka została otwarta Kowieńsko-Wacka Szkoła Początkowa. Po pożarze w 1944 r. przeniosła się ona do parterowego kamiennego domu Grigorija Kureca, dyrektora fabryki papieru, gdzie odbywała się nauka w dwóch językach – po polsku i po rosyjsku. Uczyło się 40 dzieci.
Do 1989 r. nauczanie odbywało się po rosyjsku i litewsku. Na fali polskiego odrodzenia narodowego, dzięki inicjatywie pedagogów tej szkoły z jej dyrektorem Antonim Miłto na czele, rodziców i miejscowego koła Związku Polaków na Litwie, a szczególnie dzięki staraniom Leonarda Klimowicza i Andrzeja Gotta, powstała pierwsza polska klasa.
Pierwszą nauczycielką w tej klasie była Mirosława Siagło. Kilka miesięcy później powstaje polski zespół taneczny „Źródełko” pod kierownictwem Rimy Šimkunienė. Nauczyciele uczęszczali do zespołu wokalnego „Grzegorzanie”.
W 2001 starostwo w Grzegorzewie podpisuje umowę o partnerstwie z Tomaszowem Lubelskim z Polski. Więzi te dodatnio wpłynęły na życie szkoły, a uczniowie mieli wiele okazji do żywych spotkań z Polską i językiem ojczystym. Choć klasy polskie w szkole w Grzegorzewie nie były liczne, ale tradycje były pielęgnowane z wielką dbałością.
Troszczyli się o to nauczyciele: Mirosława Siagło, Alfreda Kiršienė, Jadwiga Žerdalavičienė, Żana Tomaszewicz, Czesława Szurpicka, Irena i Sylwester Pomarnaccy, Jan Narwojsz, Natalia Popławska, Ala Wakar, Lucja Stefanowicz i wielu innych nauczycieli.
Od 2007 r. stanowisko dyrektora obejmuje Hanka Grzybowska. Szkoła z każdym rokiem zmienia się na dobre, nawiązywane są nowe kontakty partnerskie z rodakami w Polsce i na Białorusi.

Jedna odpowiedź do Inauguracja Gimnazjum w Grzegorzewie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.