Zdrowie Janeczek i Janów!

191

Zbliżająca się najkrótsza noc w roku jest dniem szczególnym dla wielu kultur i religii. Występuje w folklorze i dowcipach, z których najbardziej znany dotyczy tchórzliwego pana młodego. Na Łotwie jest świętem związanym tradycyjnie z pieśnią, na Litwie zaś — z piciem.
Warto może jednak przypomnieć sobie tradycje biesiadne niesłusznie zapomnianego i umniejszanego sarmatyzmu — etosu Polaków z czasów największej świetności naszego kraju. I część z nich na pewno da się przenieść i do czasów dzisiejszych — zabawę w palcaty, miody pitne zamiast piw, rzewne pieśni rycerskie z XVI wieku przy stole. Miast podkoszulka z bawełny, założyć koszulę z lnu. A zamiast mocno przecież spowszedniałego szaszłyka można przyrządzić choćby sztufadę.
Poznawanie kultury przodków może — a wręcz powinno — mieć wymiar nie tylko historyczny i lekcyjny, ale niech ma również zastosowanie praktyczne. O ileż może wzbogacić i uczynić ciekawszym naszą codzienność i święta.
Przysłowie głosi: „Cudze chwalicie, swojego nie znacie”. Warto więc dawne zwyczaje nie tylko znać, lecz i cenić. Tak samo, jak i obchodzących tego dnia imieniny Janiny oraz Janków!