Obrona interesów i praw pracowników w relacjach prawa pracy polega na dążeniu do ochrony prawnych oczekiwań i uprawnień pracownika. Po długotrwałym dialogu społecznym między instytucjami państwowymi, organizacjami pracodawców i związkami zawodowymi, w nowym Kodeksie Pracy uprawomocnia się poszanowanie dla zobowiązań rodzinnych pracowników.
Kodeks Pracy wprowadza określone ulgi oraz bardziej elastyczne warunki pracy dla pracowników, hodujących dzieci — na przykład, pracownicy mający dzieci mogą mieć skrócony czas pracy. Ale należy zwrócić uwagę, że określone ograniczenia, dotyczące niepełnego dnia pracy i jego ustalenia nie obowiązują, jeśli pracodawca zgadza się z innymi propozycjami pracownika, dotyczącymi niepełnego dnia pracy albo jeśli prośba pracownika jest umotywowana stanem zdrowia, potwierdzonym przez instytucję ochrony zdrowia, lub niepełnosprawnością albo koniecznością opieki nad członkiem rodziny, a także na żądanie ciężarnej, niedawno urodziwszej lub karmiącej piersią pracownicy, lub pracownika, samotnie wychowującego dzieci do czternastego roku życia lub niepełnosprawne dziecko do osiemnastego roku życia. Te osoby mogą wrócić do pracy w pełnym wymiarze godzin, uprzedziwszy o tym pracodawcę z dwutygodniowym wyprzedzeniem, z wyjątkiem przypadków, kiedy pracodawca zgadza się nie przestrzegać tego terminu.
Można to krótko uogólnić:
Pracodawca ma obowiązek przedsięwziąć środki, pomagające pracownikowi w wywiązywaniu się z zobowiązań rodzinnych. W przypadkach, przewidzianych w Kodeksie Pracy, pracodawca musi przyjąć i rozpatrzyć, i w sposób umotywowany odpowiedzieć na piśmie na prośby pracownika, związane z pełnieniem obowiązków rodzinnych. Zachowanie i czynności pracownika w pracy muszą być przez pracodawcę oceniane w sposób dążący do wszechstronnego i praktycznego wdrożenia zasady równowagi między pracą i rodziną.
Jeśli są pytania, prosimy o konsultowanie ich z Państwową Inspekcją Pracy lub włączenie się do dialogu społecznego w internecie pod adresem socdialogas.lt
