Więcej

    Dzień wspomnienia św. Faustyny Kowalskiej, apostołki Bożego Miłosierdzia

    Czytaj również...

    Św. Faustyna Kowalska
    | Fot. domena publiczna, opr. Ignacy Skrobia-Jaworski

    Kościół katolicki 5 października wspomina św. Faustynę Kowalską, nazywaną apostołką Bożego miłosierdzia. Papież Jan Paweł II, św. Faustynę nazywał „darem Boga dla naszej epoki”. Dzień wspomnienia nie jest przypadkowy, bowiem 5 października jest dniem śmierci św. Faustyny Kowalskiej.

    Św. Faustyna Kowalska doznała objawień Jezusa Chrystusa, który polecił jej, by szerzyła kult Miłosierdzia Bożego. Poprosił ją też o namalowanie obrazu z podpisem „Jezu, ufam Tobie”. Tak też się stało.

    Spowiednikiem siostry był ks. Michał Sopoćko, który dzisiaj w Kościele katolickim jest w gronie błogosławionych i jest patronem pierwszego hospicjum na Litwie im. właśnie bł. ks. Michała Sopoćki.

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Czytaj więcej: „Dokończysz dzieło Faustyny”. S. Helena Majewska wileńska mistyczka i apostołka Bożego Miłosierdzia

    Biografia Marii Faustyny

    Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku we wsi Głogowiec koło Kutna. Pochodziła z ubogiej wielodzietnej rodziny rolników. Ukończyła tylko trzy klasy szkoły podstawowej i w wieku 16 lat zaczęła pracować jako pomoc domowa.

    1 sierpnia 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie przy ul. Żytniej.

    30 kwietnia 1926 roku w czasie ceremonii obłóczyn otrzymała imię Maria Faustyna.

    W zakonie pracowała w kuchni, ogrodzie, piekarni i przy furcie. Przebywała w kilku domach zgromadzenia, najdłużej w Płocku, Wilnie i Krakowie.

    W 1934 roku zaczęła pisać „Dzienniczek”, w którym opisała swoje życie duchowe. Tam też opisała modlitwę podyktowaną przez samego Jezusa — Koronkę do miłosierdzia Bożego. Zapisała, że 22 lutego 1931 roku w Płocku objawił jej się Pan Jezus, który polecił jej, by szerzyła kult Miłosierdzia Bożego i by postarała się o namalowanie obrazu z podpisem „Jezu, ufam Tobie”. Obraz ten powstał dzięki pomocy spowiednika s. Faustyny — ks. Michała Sopoćki — namalował go w Wilnie Eugeniusz Kazimirowski. Obraz z podpisem „Jezu, ufam tobie”, przedstawiający Pana Jezusa w białej szacie, z prawą ręką wzniesioną do błogosławieństwa, a lewą na piersiach, skąd wychodzą dwa promienie: jeden czerwony, drugi blady, jest „wizualną syntezą orędzia o Bożym miłosierdziu”.

    Św. Faustyna zmarła 5 października 1938 roku w Łagiewnikach pod Krakowem.

    W 1993 roku na placu św. Piotra w Rzymie Papież Jan Paweł II beatyfikował Faustynę Kowalską, a w 2000 roku ją kanonizował. Wtedy też ogłosił, że każda pierwsza niedziela po Wielkanocy będzie obchodzona w całym Kościele jako Niedziela Miłosierdzia Bożego.

    Czytaj więcej: Dom św. Faustyny na Antokolu – miejsce objawień Apostołki Bożego Miłosierdzia


    Na podst.: PAP, własne

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Afisze

    Więcej od autora

    Marcin Knackfus, architekt Jego Królewskiej Mości

    Personalia Marcina Knackfusa (Knakfusa) znaleźć można na tablicy wmurowanej na ścianie Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Nie jest natomiast znany wizerunek tego królewskiego architekta, profesora wileńskiej uczelni, radnego miejskiego, oficera wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego wspierającego walczące na Litwie z...

    Rosyjski budżet może utonąć w taniej ropie

    Wygasł entuzjazm kremlowskich urzędników i rosyjskiego aparatu propagandowego związany z wysokimi przez większość ubiegłego roku cenami ropy i gazu. Te ceny sprawiły, że mimo kurczącego się eksportu węglowodorów Rosja przez większość roku i tak miała z nich większe zyski....

    Przeglad BMTV z Zygmuntem Klonowskim. „Ukraina wygrała bitwę medialną, coś, co Polsce w 1920 nie udało się”

    Rola polskiej gazety „To był jedyny (polski) dziennik na terenie Związku Radzieckiego i rola, którą spełnił w tamte czasy jest nie do przecenienia” — opowiadał wydawca Zygmunt Klonowski o znaczeniu — wtedy jeszcze — „Czerwonego Sztandaru”. „Ani Białoruś, ani Ukraina...

    Estońskie Muzeum Wojny i Muzeum gen. Laidonera

    Zgodnie ze swoim statutem muzeum zajmuje się lokalizowaniem, gromadzeniem, konserwacją, badaniem i rozpowszechnianiem obiektów i materiałów związanych z estońską historią wojskowości, a także badaniem historii wojskowości i rozwijaniem stosunków międzynarodowych z innymi odpowiednimi instytucjami. Muzeum położone jest w Viimsi, przy...