Okres przejściowy
— To normalne, że przed rozpoczęciem roku szkolnego dzieci zaczynają odczuwać stres. Okres przed rozpoczęciem roku szkolnego to czas przejściowy, kiedy kończą się wakacje i zaczyna się rok szkolny. Oznacza to, że dzieci muszą wrócić do rytmu pracy. Dorośli powinni starać się ułatwić dzieciom ten okres. Przede wszystkim należy pomóc dzieciom w sensie fizycznym wrócić do rytmu. Latem dzieci przyzwyczajają się do trybu letniego, później kładą się spać, później wstają, znacznie swobodniej planują swój czas wolny. Dlatego przynajmniej kilka dni przed pierwszym września musimy postarać się, aby dzieci kładły się spać wcześniej i wstawały wcześniej. Ważne też, żeby dzieci miały jakieś obowiązki, które muszą wykonać w określonym czasie — radzi w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” dr Jurgita Smiltė Jasiulionė, psycholog, kierowniczka szkoleń telefonicznej linii pomocy psychologicznej dla dzieci i młodzieży „Vaikų linija”.
Psycholog zapewnia, że najważniejsze są rozmowy z dzieckiem. Bardzo ważne jest, aby porozmawiać z dzieckiem — zarówno młodszym, jak też nastolatkiem — o tym, jak się czuje przed rozpoczęciem roku szkolnego, czy są jakieś sprawy, które go niepokoją, czy jest jeszcze coś, co chciałby zdążyć zrobić przed rozpoczęciem roku szkolnego. Rodzice powinni wysłuchać dziecko, a następnie mu poradzić, a jeśli trzeba — wspólnie rozwiązać problem, który niepokoi młoda osobę. Jeżeli rodzicom wydaje się, że problem jest nieważny, w żadnym wypadku nie wolno tego mówić dziecku.
Dzieci w dowolnym wieku mają swoje wyzwania
— Przed rozpoczęciem roku szkolnego niepokój odczuwają nie tylko dzieci z młodszych klas, ale także starsze. Każdy uczeń przeżywa ten okres przejściowy. Oznacza to, że zarówno małe dzieci, jak i starsze mają swoje wyzwania. Jeśli mówimy o najmłodszych, to w szkole spotykają się z wieloma nowymi rzeczami. Nastolatkowie mają już doświadczenie w szkole, wiedzą, jak im się powodzi, jacy są nauczyciele. Oznacza to, że starsze dzieci najczęściej martwią się tym, co już wiedzą. Na przykład dziecko idące do szkoły już wie, że w klasie może być wyśmiewane, więc może się tym martwić. Albo na przykład wie, jacy nauczyciele będą w szkole, i jeśli z jakimś nauczycielem było mu ciężko, to będzie się bało, że w tym roku będzie tak samo. Starsze dzieci najczęściej martwią się tym, czego już doświadczyły. Młodsze dzieci boją się tego, czego nie znają. Mogą się martwić, jak będzie wyglądała nowa klasa, jak będzie z nauczycielem — opisuje specjalistka.
Według dr Jurgity Smiltė Jasiulionė starszym uczniom rodzice najbardziej mogą pomóc swoimi rozmowami i poradami. Jeżeli jest jakiś problem w szkole, to nie wolno go lekceważyć, ale postarać się wspólnie z dzieckiem czy nauczycielem rozwiązać go. W żadnym wypadku nie wolno dziecka zostawiać samego z jego problemami. Młodszym również pomagają rozmowy, ale także wspólne zakupy przed pójściem do szkoły, sporządzenie listy niezbędnych przyborów.