Antyszczepionkowcy to ok. 7 proc. w mediach społecznościowych, ale są bardziej widoczni

Czytaj również...

Przeciwnicy szczepień stanowią ok. 7 proc. użytkowników mediów społecznościowych, jednak ze względu na swoją aktywność są najbardziej widoczni. Tak twierdzi przewodniczący Departamentu Komunikacji Strategicznej Wojska Litewskiego, Gintaras Koryzna.

Szczepionki budziły obawy nawet 200 lat temu, gdy powstały, dziś przez media społecznościowe te obawy są bardziej słyszalne
| Fotomontaż Ignacy Skrobia-Jaworski

Czytaj więcej: Domorośli eksperci są groźniejsi od wirusa

Według przewodniczącego, w mediach społecznościowych można wyodrębnić cztery grupy: oceniający szczepionki pozytywnie stanowią 60 proc. wypowiedzi nt. szczepionek. Druga grupa to wahający się, trzecia to obojętni. Czwarta grupa to osoby kategorycznie nastawione przeciwko szczepionkom.

„Czwarta grupa jest nastawiona przeciwko i najczęściej bardzo kategorycznie nastawiona wobec szczepień. Wśród wszystkich użytkowników stanowią prawie 7,2 proc. Nieduża liczba, jednak są nadzwyczaj aktywni w mediach społecznościowych, niezwykle widoczni” — mówił Koryzna w trakcie posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa i Obronności Sejmu Litewskiego.

Ruch antyszczepionkowy zrodził się wraz z pierwszymi szczepionkami. Wtedy oskarżenia były nawet bardziej kuriozalne niż dziś, przez niższy poziom wiedzy ogólnej w społeczeństwie
| Fot. EPA-ELTA

Czytaj więcej: Eksperci o szczepieniach: doceniajmy zdobycze nauki – nie podważajmy na każdym kroku

Zorganizowany ruch

Podkreślił też, że w ocenie działalności antyszczepionkowców widać, że są to administratorzy stron, koordynatorzy.

„Nie są to amatorzy, nie są to zwykli seniorzy, którzy w ostatnim czasie spędzają dużo czasu w mediach społecznościowych, a są odpowiednio przygotowani i w kontekście technologii komputerowych, i w kontekście psychologii” — zaznaczył Gintaras Koryzna.

Przewodniczący departamentu powiedział też, że antyszczepionkowcy działają w sposób skoordynowany, dążą do zakłócenia pracy oficjalnych instytucji, na przykład masowo wysyłając listy o prowokacyjnej treści do parlamentarzystów, placówek i innych.

Pierwsze szczepienia

Na Litwę 26 grudnia dotarła pierwsza transza szczepionek na koronawirusa. Pierwszego dnia szczepień udało się zaaplikować szczepionkę dla 2 270 pracowników medycznych. Dziś, 28 grudnia, na Litwę dotarła druga transza.

Ruch antyszczepionkowy istnieje od czasu pierwszej szczepionki. Wtedy wierzono ze względu na krowie pochodzenie szczepionki, że od szczepienia na ospę wyrosną krowie odnóża, rogi i temu podobne.

Dzięki szczepionkom udało się zażegnać takie choroby, jak czarna ospa czy polio, których fale zabierały całe miliony — stąd w historii często słyszy się o wielodzietnych rodzinach, w których zaledwie połowa dzieci dożyła wieku dorosłego.

Inf. własne


Na podst.: LRS, LR SAM, KAM

Afisze

Więcej od autora

„Wystarczy spojrzeć na narracje o powstaniu 1863 r.”. Doroszewska wytyka antypolonizm w Rosji

W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad z Urszulą Doroszewską, byłą ambasador RP na Litwie (2017–2023). Doroszewska przekonuje, że budowanie wspólnej narracji historycznej między Polską a Litwą to element strategicznej odporności regionu — stawia na równi z infrastrukturą militarną czy energetyczną. Odnosi się do przemówienia Putina dzień przed inwazją na Ukrainę.

W Leszczyniakach działa silny samorząd uczniów. „Nie zawsze tak było”

Dyrektor Wileńskiej Szkoły w Leszczyniakach w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” opisała działalność samorządu uczniowskiego, który od kilku lat wychodzi poza funkcje formalne. Wskazuje też, że nie zawsze tak było.

W niemieżskim gimnazjum obowiązuje parytet języka podczas uroczystości. „Sprawiedliwość nie zawsze jest wyliczana matematycznie”

W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński" nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad ze Zbigniewem Maciejewskim, dyrektorem polsko-litewskiego Gimnazjum im. św. Rafała Kalinowskiego w Niemieżu. Maciejewski opisuje wypracowany przez lata model równego traktowania obu społeczności szkolnych — litewskiej i polskiej — niezależnie od proporcji liczebnych.