Więcej

    Jubileusz Lili Kiejzik i nagroda. „To dla mnie szczególnie wyróżnienie, pokazuje co nas łączy”

    Czytaj również...

    Polski Teatr „Studio” w Wilnie nie mógł w pełni świętować jubileuszu 60-lecia swojego istnienia, jaki obchodził w 2020 roku. Złagodzone warunki kwarantanny pozwoliły jednak na świętowanie innego jubileuszu – 70. urodzin kierowniczki i reżyserki teatru – Lili Kiejzik.

    | Fot. Polski Teatr „Studio” w Wilnie

    Z teatrem, założonym przy Klubie Pracowników Łączności przez Janinę Strużanowską, Lila Kiejzik jest związana już od 1965 roku. Jej pierwszą znaczącą rolą, która towarzyszyła jej przez wiele lat była Marianna w „Świętoszku” Moliera, w reż. Vladasa Sipaitisa. Jako reżyserka zadebiutowała w 1989 roku spektaklem „Nowe Piękne Czasy” Jerzego Jesionowskiego.

    W tym samym roku objęła kierownictwo zespołu, który prowadzi do chwili obecnej. Jest organizatorką międzynarodowych festiwali: „Wileńskie Spotkania Sceny Polskiej” i „MonoWschód”, w których uczestniczą zespoły amatorskie i zawodowe teatry z niemal całego świata — łączy je język polski i kultura. W 2018 roku za promocję kultury polskiej za granicą została uhonorowana brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

    Roczny poślizg

    | Fot. Polski Teatr „Studio” w Wilnie
    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    W czasie jubileuszu Lila Kiejzik podziękowała również za szczególne wyróżnienie, które — choć przyznane zostało już rok temu — ze względu na pandemię dopiero w ostatnich dniach maja dotarło do Wilna — Złotą Sowę Polonii.

    Jest to nagroda przyznawana przez redakcję wiedeńskiego pisma polonijnego „Jupiter”, będącego organem Klubu Inteligencji Polskiej w Austrii i Federacji Kongresu Polonii w Austrii.

    Celem nagrody jest wyróżnienie wybitnych osobowości za ich wkład w życie Polonii w takich kategoriach jak: literatura, sztuki plastyczne, muzyka, film, teatr, nauka, media, działalność społeczna oraz w kategorii ambasador kultury polskiej niepolskiego pochodzenia.

    Czytaj więcej: Rok Norwida. Finał konkursu „Kuriera Wileńskiego” i premiera Polskiego Teatru „Studio” w Wilnie

    Laureatem również Wojniłło

    Złote Sowy zostały wręczone 22 maja 2021 w Stacji Naukowej PAN w Wiedniu. Statuetkę, w imieniu Lili Kiejzik, odebrał drugi z wileńskich laureatów nagrody – Walenty Wojniłło, redaktor programu Wilnoteka.

    „Złota Sowa Polonii, której niestety nie mogę odebrać osobiście to dla mnie szczególnie wyróżnienie. Pokazuje ono, że choć dzielą nas odległość, granice państwowe, o wiele większe znaczenie ma to, co łączy nas – polska kultura, którą cenimy może nawet bardziej, gdy chcemy nią żyć i ją współtworzyć poza Polską” – powiedziała Lila Kiejzik.


    Na podst.: Polski Teatr „Studio” w Wilnie

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Afisze

    Więcej od autora

    Marcin Knackfus, architekt Jego Królewskiej Mości

    Personalia Marcina Knackfusa (Knakfusa) znaleźć można na tablicy wmurowanej na ścianie Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Nie jest natomiast znany wizerunek tego królewskiego architekta, profesora wileńskiej uczelni, radnego miejskiego, oficera wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego wspierającego walczące na Litwie z...

    Rosyjski budżet może utonąć w taniej ropie

    Wygasł entuzjazm kremlowskich urzędników i rosyjskiego aparatu propagandowego związany z wysokimi przez większość ubiegłego roku cenami ropy i gazu. Te ceny sprawiły, że mimo kurczącego się eksportu węglowodorów Rosja przez większość roku i tak miała z nich większe zyski....

    Przeglad BMTV z Zygmuntem Klonowskim. „Ukraina wygrała bitwę medialną, coś, co Polsce w 1920 nie udało się”

    Rola polskiej gazety „To był jedyny (polski) dziennik na terenie Związku Radzieckiego i rola, którą spełnił w tamte czasy jest nie do przecenienia” — opowiadał wydawca Zygmunt Klonowski o znaczeniu — wtedy jeszcze — „Czerwonego Sztandaru”. „Ani Białoruś, ani Ukraina...

    Estońskie Muzeum Wojny i Muzeum gen. Laidonera

    Zgodnie ze swoim statutem muzeum zajmuje się lokalizowaniem, gromadzeniem, konserwacją, badaniem i rozpowszechnianiem obiektów i materiałów związanych z estońską historią wojskowości, a także badaniem historii wojskowości i rozwijaniem stosunków międzynarodowych z innymi odpowiednimi instytucjami. Muzeum położone jest w Viimsi, przy...