Więcej

    Warszawa i Wilno iluminacjami świetlnymi uhonoruje pamięć o Powstaniu Styczniowym

    Czytaj również...

    Aby upamiętnić wybuch Powstania Styczniowego, 22 stycznia na fasadach wileńskiego Ratusza i Pałacu Prezydenckiego w Warszawie wyświetlona zostanie niezwykła iluminacja, przedstawiająca herb tego wyjątkowego zrywu narodowo-wyzwoleńczego. Polski Orzeł, litewska Pogoń i patronujący Rusi Archanioł Michał, symbolizowały solidarność narodów w walce przeciwko wspólnemu zaborcy.

    | Fot. Marian Paluszkiewicz

    Wilnianie i goście stolicy będą mogli podziwiać iluminację na Placu Ratuszowym w tym samym czasie, w którym oglądać ją będą warszawiacy — od godziny 17:00 w sobotę, 22 stycznia br., aż do niedzielnego poranka.

    Jedność obojga narodów

    „Powstanie Styczniowe rozpoczęło proces rozwijania się myśli demokratycznej i ruchu narodowo-wyzwoleńczego. Cieszę się, że nie zapominamy o wspólnej historii i razem z naszymi bliskimi sąsiadami — Polakami — z szacunkiem upamiętniamy to wydarzenie, mające wielką wagę dla obydwu naszych narodów. Iluminacje w litewskiej i polskiej stolicy są jak symboliczny pomost między miastami, zaproszeniem do upamiętnienia tego doniosłego, będącego dowodem wielkiej odwagi i solidarności, wydarzenia historycznego” — powiedziała wicemer Wilna, Edita Tamošiūnaitė.

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Powstanie Styczniowe było jednym z wielu zrywów i walk o odrodzenie państwowe. Zapoczątkował je Manifest z 22 stycznia 1863 roku. Polacy, Litwini i Białorusini zostali wezwani do walki o oswobodzenie Ojczyzny, rozumianej jako ziemie niegdyś wchodzące w skład Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

    Ogromnie cieszę się, że rocznica powstania styczniowego została upamiętniona w tak widowiskowy sposób. Zryw 1863 roku to symbol nie tylko polsko-litewskiej wspólnoty historycznej i kulturowej, ale także umiłowania wolności i równości, które to cechy łączą nasze narody. Pamięć o powstańcach i ich ideały mogą być — jak widać — świetną podstawą do kontynuowania dialogu kultur polskiej i litewskiej” — powiedziała dyrektor Instytutu Polskiego w Wilnie, Małgorzata Stefanowicz-Pecela.

    Czytaj więcej: Małgorzata Stefanowicz-Pecela: „Instytut Polski odegrał w moim życiu ważną rolę”

    Historyczne lata 1863-1864

    Wiosną i latem 1863 roku Powstanie objęło swoim zasięgiem większą część ziem wchodzących w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. Przeciw wojskom Carskiej Rosji, liczącym na początku 1864 roku 144 tysięcy żołnierzy wystąpiło około 15 tysięcy powstańców z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Mając zdecydowaną przewagę militarną wojska carskie rozbiły Powstanie i rozpoczęły represje, nie tylko wobec samych uczestników zrywu, ale również zapoczątkowały politykę dyskryminacyjną.

    Szlachta polska dyskryminowana

    Po upadku Powstania Styczniowego władze carskie zainicjowały wyparcie alfabetu łacińskiego przez cyrylicę w zapisie języka litewskiego, w 1865 roku jej używanie zostało całkowicie zakazane, a język rosyjski zaczął niepodzielnie panować w oświacie. Stanowiska w instytucjach państwowych i szkolnictwie były poza zasięgiem Polaków, a polskojęzyczna szlachta spotykała się z nowymi przejawami systemowej dyskryminacji.

    Powstanie Styczniowe było wydarzeniem przełomowym. To właśnie wtedy Polacy, Litwini i Białorusini zjednoczyli się w walce o wspólne państwo przeciwko temu samemu wrogowi.

    Czytaj więcej: Powstanie styczniowe: od krytyki do wspólnego zrywu

    22 listopada 2019 roku w Wilnie podczas państwowej ceremonii z honorami pochowani zostali przywódców Powstania, m.in. K. Kalinowski oraz Z. Sierakowski.


    Organizator: Ratusz w Wilnie

    Partnerzy: Samorząd Miasta Wilna, Instytut Polski w Wilnie, Ambasada Republiki Litewskiej w Rzeczpospolitej Polskiej


    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Afisze

    Więcej od autora

    Przegląd z Marzeną Stankiewicz. „Chciałoby się pomocy od miasta, jak to robi Kłajpeda”

    Gość programu zwróciła uwagę na to, że trenerzy w jej ośrodku są nie tylko trenerami, ale czasem spełniają rolę pedagogów. „Nie tylko fajnie, wesoło, wygrywamy. Jednak nasi trenerzy oddają dużą część życia dla dzieci. Nie tylko kształtują sportowo, ale dużo...

    Środy Literackie 2023 r.

    Na II tom „Poezyj” złożyły się dwa dzieła — „Grażyna” oraz „Dziadów” części II i IV. Wileńskie Muzeum Adama Mickiewicza przez wilnian jest niekiedy nazywane „Domem Grażyny”, bo akurat tutaj „Grażynę” Mickiewicz „wykańczał” i „przepisywał na czysto do druku”....

    Pocopotek „Kuriera Wileńskiego” — idzie luty, szykuj (cepłe) buty

    Szkoły otworzyły przed nami swoje podwoje, a my — chłopaki i dziewoje — nie spowalniamy naszej ciekawości świata! Pucułka dalej dzieli się swoimi spostrzeżeniami z dziećmi Wileńszczyzny (i nie tylko)! Zapraszamy do kolejnych edycji  Pocopotka! Pocopotkowa koleżanka napomina nam: „Zostało...

    Marcin Knackfus, architekt Jego Królewskiej Mości

    Personalia Marcina Knackfusa (Knakfusa) znaleźć można na tablicy wmurowanej na ścianie Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Nie jest natomiast znany wizerunek tego królewskiego architekta, profesora wileńskiej uczelni, radnego miejskiego, oficera wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego wspierającego walczące na Litwie z...