Więcej

    Harcerze podróżują w czasie. Wiosnowisko „Time for everyone”

    Czytaj również...

    Polscy harcerze na Litwie nie śpią. W dniach 18-21 kwietnia harcerze i harcerki z 9 WDH-ek „Viator”, 28 WDH-ek „Szare Wilki”, 26 WDH-y „Białe Wilki” oraz 16 WDH-y „Wikingowie” wyruszyli w podróż… w czasie! Odbył się biwak – wiosnowisko „Time for everyone”.

    Czytaj także: Konferencja instruktorów harcerskich „Do rzeczy”. Pierwsze takie wydarzenie w historii ZHPnL

    | Fot. organizatorzy

    Uczestnicy korzystając z wehikułu czasu mieli okazję poczuć atmosferę różnych dekad i stuleci. Druhny z podobozu młodszoharcerskiego „Ladies of 2000” razem przeżyły kilka dni poznając modę, muzykę i kulturę lat 2000. Dziewczyny w podobozie starszoharcerskim „Da Bomb” żyły w motywie lat 90 XX wieku.

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    „To wiosnowisko zostanie u mnie na zawsze w pamięci, gdyż to był pierwszy raz, gdy byłam w kadrze. Zobaczyłam jak to wszystko organizuje się i jakie mogą spotkać wyzwania. W ogóle popatrzyłam na to z innej strony. Spędziłam świetnie czas podczas kominków i zajęć. Zdecydowanie wiosnowisko »Time for everyone« zostawiło po sobie jedno z najlepszych wspomnień” – dzieli się wspomnieniami dh. Ewelina Rachimbach 9 WDH „Viator”.

    „Szkoła samurajów”

    Druhowie w podobozie „Szkoła samurajów” wypróbowali siebie w roli samurajów badając ich kulturę. Nie zabrakło też integracji, w czasie której uczestnicy lepiej się poznali i wesoło spędzili czas.

    „Ciekawy pomysł, pozytywny nastrój organizatorów, serca pełne optymizmu i uśmiechy na twarzach harcerzy i harcerek – to właśnie jest formułą pięknego biwaku. Duża ilość ciekawych zajęć, oryginalne zastosowanie tematu i tak ciepła dziecięca radość, która ogarnęła każdego uczestnika – tak możemy opisać wyjazd! Jestem wdzięczny dla każdemu: uczestnikom oraz organizatorom za pięknie spędzone dni!” – mówi dh Daniel Sokołow, 26 WDH „Białe Wilki.

    Siatkówka w ultrafiolecie

    Biwak zakończył się agapą, na której odbył się turniej siatkówki w świetle ultrafioletowym. Druhny i druhowie stworzyli wiele wesołych wspomnień, do których będą wracać myślami jeszcze długo.

    „Najbardziej mi spodobał się kominek. Każdego wieczoru po kolacji czekałam z niecierpliwością tego śpiewu i pląsów. A najfajniej było w ostatni wieczór, gdy oglądaliśmy stworzone przez nas filmiki, graliśmy siatkówkę w ultrafioletowym świetle i po prostu dobrze spędzaliśmy czas razem” – podsumowuje dh. Milena Kamarauskaitė, 9 WDH „Viator”.

    Działania sfinansowane ze środków Rządowego Programu Wsparcie Rozwoju Organizacji Harcerskich i Skautowych na lata 2018-2030.


    Dh. Aurora Degesytė,
    Dział Harcerskie Drzewo

    Fot. organizatorzy

    Śródtytuły od redakcji

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Afisze

    Więcej od autora

    Przegląd z Marzeną Stankiewicz. „Chciałoby się pomocy od miasta, jak to robi Kłajpeda”

    Gość programu zwróciła uwagę na to, że trenerzy w jej ośrodku są nie tylko trenerami, ale czasem spełniają rolę pedagogów. „Nie tylko fajnie, wesoło, wygrywamy. Jednak nasi trenerzy oddają dużą część życia dla dzieci. Nie tylko kształtują sportowo, ale dużo...

    Środy Literackie 2023 r.

    Na II tom „Poezyj” złożyły się dwa dzieła — „Grażyna” oraz „Dziadów” części II i IV. Wileńskie Muzeum Adama Mickiewicza przez wilnian jest niekiedy nazywane „Domem Grażyny”, bo akurat tutaj „Grażynę” Mickiewicz „wykańczał” i „przepisywał na czysto do druku”....

    Pocopotek „Kuriera Wileńskiego” — idzie luty, szykuj (cepłe) buty

    Szkoły otworzyły przed nami swoje podwoje, a my — chłopaki i dziewoje — nie spowalniamy naszej ciekawości świata! Pucułka dalej dzieli się swoimi spostrzeżeniami z dziećmi Wileńszczyzny (i nie tylko)! Zapraszamy do kolejnych edycji  Pocopotka! Pocopotkowa koleżanka napomina nam: „Zostało...

    Marcin Knackfus, architekt Jego Królewskiej Mości

    Personalia Marcina Knackfusa (Knakfusa) znaleźć można na tablicy wmurowanej na ścianie Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Nie jest natomiast znany wizerunek tego królewskiego architekta, profesora wileńskiej uczelni, radnego miejskiego, oficera wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego wspierającego walczące na Litwie z...