„Śniadecki” z Solecznik w „Kurierze”: szeryfy, pisanka i wszystko, co musi wiedzieć łamacz

Choć pogoda niesprzyjająca (słota), we wtorek 31 stycznia naszą redakcję odwiedzili 12-klasiści z Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Solecznikach. Dwunastacy, którzy wybrali specjalność technologie informacyjne byli zainteresowani techniczną „kuchnią” powstawania gazety. I ją poznali — od cięcia papieru, po proces powstawania artykułów, aż do składania wydrukowanych szablonów w taką gazetę, jaką otrzymujemy finalnie do rąk.

Czytaj również...

Od szczegółu do ogółu

Zwiedzanie zaczęliśmy tradycyjnie od promenady archiwalnych zdjęć „Kuriera”. Nie sposób mówić o graficznym przygotowaniu jakiegokolwiek druku, gdy nie wiemy, do czego będzie służył. Porozmawialiśmy zatem o funkcji informacyjnej gazety i o tym, dlaczego — nieprzypadkowo — sowieccy żołnierze w 1991 roku rozpoczęli ujarzmianie republiki od przejęcia ośrodków informacji, czyli radia, telewizji i prasy. W ten sposób przeszliśmy do specyfiki gazety i do tego, jak należy ją przygotować, aby była czytelna, „lekkostrawna”.

Litera literze nierówna

Zwróciliśmy także uwagę na różnice we wzornictwie w zależności od platformy. Inaczej się przygotowuje coś, co będzie wyświetlane na ekranie (np. telefonu), a całkiem inaczej coś, co pójdzie na papier. Mówiliśmy o kroju pisma szeryfowym (czyli z kreskami u krawędzi, idealny do druku), bezszeryfowym (bez wspomnianych kresek, niemniej krój elegancki) i o tzw. pisance (czyli kroju imitującym pismo odręczne).

Były też przykłady — goście zobaczyli „porównankę”, w której obok stron złamanych „na czuja” były złamane z przestrzeganiem odpowiednich zasad. W ten sposób na namacalnym przykładzie mogli ocenić potrzebę niektórych stosowanych w łamaniu założeń.

Od „Sztandaru” przez transformację po „Kurier”

W rozmowie o zmieniających się czasach nie zabrakło i spaceru po archiwalnych wydaniach „Kuriera”.

Najpierw „Czerwony Sztandar”. Wtedy „Kurier”, także ten w mniejszym formacie — przez trudności blokady ekonomicznej 1990 roku.

Uczniowie wybrali tematykę wycieczki właśnie taką, ponieważ przygotowują się do studniówki, a ta wymaga odpowiednich ogłoszeń, które trzeba wcześniej złamać. Panie nauczycielki zwróciły też uwagę, że obecnie maturzyści jako jedną ze specjalności mają technologie informacyjne — a w tych wzornictwo jak i narzędzia doń służące są kluczowe.

Wzmianka w gazecie śladem w historii

Po wycieczce, ale jeszcze przed ostatnim punktem, czyli obejrzeniem pracy drukarni, zrobiliśmy zbiorowe zdjęcie. Głupio wszak by było opowiadać o kronikarskiej roli gazety, a w tej kronice nie pozostawić śladu! Zresztą, uczennice wydawały się rozumieć, że zdjęcie w gazecie jest na zawsze.

— Ale przed publikacją będziemy mogły zdjęcie zobaczyć, czy wyszło ładnie? To przecież później trafi do historii… — zaznaczyła uczennica solecznickiego gimnazjum.

Serdecznie dziękujemy Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego za wizytę, za zaangażowanie, pytania i skupienie podczas wycieczki! Dziękujemy także za życzenia z okazji 70-lecia „Kuriera” i liczymy, że jeszcze nieraz będzie nam dane się spotkać!

Afisze

Więcej od autora

Zdjęcia z koncertu 45-lecia Zespołu „Wileńszczyzna” [GALERIA]

Relację z koncertu wraz z wypowiedziami artystów stojących za tym wydarzeniem w najbliższych wydaniach „Kuriera Wileńskiego”.Wydarzenie udokumentował fotoreporter „Kuriera Wileńskiego” Marian Paluszkiewicz.

Dzięki nim nie zapomnieliśmy. Ale czy pamiętamy o nich?

Do redakcji „Kuriera Wileńskiego” zwrócili się zaniepokojeni Czytelnicy. Pytali o Kalwarię Wileńską, miejsce pamięci AK, o to, gdzie zniknął pomnik. Nasi dziennikarze mają uspokajające wieści. To też dobry moment, aby przyjrzeć się mniej oczywistym strażnikom pamięci, którzy przez dekady nie wylękli się okupanta.

Odsłonięto w Wilnie pomniki czegoś, co nie istnieje

Filary po obu stronach Zielonego Mostu w Wilnie wcześniej miały innych „bohaterów”. Były to rzeźby przedstawiające sowieckich żołnierzy i przedstawicieli proletariatu. Stały od 1952 r., jednak po napaści Rosji na...