Na Wileńszczyźnie wspominano Annę Krepsztul

20 lutego obchodzone były 90. urodziny malarki. W tym dniu w Taboryszkach tradycyjnie spotkali się rodzina i przyjaciele artystki ludowej Anny Krepsztul.

Popiersie Anny Krepsztul w muzeum.
Muzeum w Taboryszkach powiększy się o kolejne sale wystawowe
| Fot. Marian Paluszkiewcz

W kościele pw. św. Michała Archanioła w Taboryszkach ks. proboszcz Jan Mackiewicz odprawił mszę w intencji śp. Anny Krepsztul i zmarłych członków jej rodziny. Po mszy uczestnicy udali się na grób malarki. Tam obecni dzielili się wspomnieniami o artystce, złożono kwiaty, zapalono znicze. Ksiądz Dariusz Stańczyk, przyjaciel Anny Krepsztul, odprawił żałobne nabożeństwo.

— Zebraliśmy się tu dzisiaj, aby podziękować Annie Krepsztul za jej dobre serce. Dzisiejsze spotkanie jednoczy wszystkich, którzy rozumieją fenomen jej życia i twórczości. Dowodem naszej pamięci jest także muzeum jej imienia, które planujemy rozbudować — mówił mer rejonu solecznickiego, Zdzisław Palewicz.

Czytaj więcej: Rok 2012 — rokiem pamięci Anny Krepsztul

W Taboryszkach działa muzeum Anny Krepsztul

Obchody jubileuszu Anny Krepsztul będą kontynuowane przez cały rok. Rozbudowane zostanie muzeum imienia artystki w Taboryszkach. Placówka powstała w 2008 r., rok po jej śmierci. Od chwili założenia muzeum do maja 2021 r. jego kierowniczką była siostra malarki, Danuta Mołoczko. Pani Danuta odeszła w czerwcu ub. roku. Miała 73 lata.

— Zmarła w szpitalu po zakażeniu się koronawirusem. Wirus dopadł ją i jej męża w maju, kiedy zachorowań już było stosunkowo niedużo. Niestety, lekarzom nie udało się jej uratować — wspomina w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” Alina Mołoczko, kierownik Muzeum Anny Krepsztul, synowa pani Danuty.

Inicjatorem założenia miejsca pamięci o Annie Krepsztul w Taboryszkach był Henryk Danulewicz. Jego zamiar poparł samorząd solecznicki, siostra malarki Danuta Mołoczko, lokalna społeczność. W budynku miejscowej szkoły wyremontowano i przeznaczono na cele ekspozycyjne trzy sale. Rozmieszczono ponad pięćdziesiąt obrazów, rysunki, tkaniny artystyczne, rękodzieło. Zgromadzono zdjęcia rodzinne, filmotekę o Annie Krepsztul. Został odtworzony pokój sypialny malarki. Jej ręcznie tkane dywany upiększają pomieszczenia, podobnie jak było w jej domu.

Czytaj więcej: Taboryszki: gdzie Mereczanka bierze swój początek

Placówka cieszy się popularnością

Przed pandemią muzeum odwiedzało wiele ludzi. Przyjeżdżało sporo turystów z Polski, Niemiec i innych krajów Europy — rocznie około 70 wycieczek. Byli też goście z Kanady — w kanadyjskiej miejscowości Wilno znajduje się największy obraz Anny Krepsztul —wizerunek Jezusa Miłosiernego o wymiarach 2,25 x1,15 m. Poświęcił go papież Jan Paweł II.

Prezentacja książki autorstwa Danuty Mołoczko

— W okresie pandemii muzeum odwiedzali przede wszystkim uczniowie. Z roku na rok coraz więcej uczniów szkół litewskich interesuje się twórczością polskiej artystki. Poza tym odbywają się u nas plenery, wystawy, uroczystości. Tradycją już stały się coroczne obchody dni urodzin i imienin Anny Krepsztul. W czerwcu odbędzie się w muzeum prezentacja książki autorstwa śp. Danuty Mołoczko pt. „Anna Krepsztul — malarka z Wileńszczyzny”. Wydanie, które ukazało się w druku już po jej śmierci, autorka poświęciła swojej siostrze — kontynuuje rozmówczyni. Cieszy się, że muzeum powiększy się o dwie kolejne sale.

— Pomieszczenia zostaną wyremontowane i dostosowane do potrzeb naszej placówki, zaś koszty prac pokryje samorząd rejonu solecznickiego — mówi Alina Mołoczko.

Pierwszych lekcji rysunku udzielał ojciec

Anna Krepsztul urodziła się 20 lutego 1932 r. we wsi Taboryszki, w rodzinie Stanisława i Józefy z Orłowskich. Od najmłodszych lat zdradzała talent i zamiłowanie do sztuk plastycznych. Wspierał ją w tym i udzielił pierwszych lekcji rysunku ojciec, który pasjonował się rzeźbą i techniką. Twórczą atmosferę uzupełniała ciepła i kochająca matka. Dbała o dzieci, męża, dom, kochała literaturę i pisała piękne listy. Wydawało się, że mała Hania i jej rodzeństwo są ukryci w cudownym świecie rodzinnym. Ten obraz zburzyła choroba 10-letniej dziewczynki. To był początek długich zmagań z osteoporozą i gruźlicą kości. Sztuka i malarstwo pozwoliły jej godnie do końca walczyć ze słabością i niewolą na wózku inwalidzkim (od 1978 r).

Czytaj więcej: Spotkanie z okazji 80. rocznicy urodzin malarki ludowej śp. Anny Krepsztul

Sztuka i malarstwo pozwoliły jej do końca walczyć z chorobą
| Fot. Marian Paluszkiewicz

Twórczość była ucieczką od choroby

Twórczość była ucieczką od postępującej choroby — doświadczyła 77 złamań. Każdy jej pejzaż, portret, martwa natura, kwiaty, koty, każdy wizerunek Matki Boskiej są opowieściami o tym, co ważne. Malarstwo jej jest żywe, przesycone barwą i światłem. Ważne miejsce w jej twórczości zajmowały pejzaże rodzinnych Taboryszek. Kopie obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej, portrety świętych, przydrożne i cmentarne krzyże — te motywy pozwoliły jej osiągnąć duchową harmonię pośród bolesnych doświadczeń.

Pierwsza wystawa malarki

Pierwsza wystawa 16-letniej Anny Krepsztul odbyła się w 1948 r. w Wilnie. Następną zorganizowano dopiero w 1985 r. Wówczas Stowarzyszenie Twórców Ludowych przyznało jej honorowy tytuł malarki ludowej. W 1987 r. czekała na przyjazd Jana Pawła II na Litwę oraz haftowała wizerunek Matki Boskiej Bolesnej. Nie doszło jednak do zaplanowanego spotkania, bo choroba znowu pokazała swe okrutne oblicze — pęknięcie w kręgosłupie. Spotkanie to pozostało tylko marzeniem. Jej obraz Matki Boskiej Bolesnej został wręczony papieżowi, a artystka otrzymała list z podziękowaniem i błogosławieństwem papieża.

Anna Krepsztul namalowała ponad 3,5 tys. obrazów
| Fot. Marian Paluszkiewicz

Zostawiła po sobie bogatą spuściznę

Przez całe swoje życie Anna Krepsztul namalowała ponad 3,5 tys. obrazów, które są dziś w prywatnych kolekcjach i galeriach, między innymi w Polsce, Litwie, USA, Anglii, Niemczech, Francji, Australii, Kanadzie, w Watykanie oraz zdobią wnętrza wielu kościołów. W 2005 r. decyzją Rady Samorządu Rejonu Solecznickiego Anna Krepsztul została Honorowym Obywatelem Rejonu Solecznickiego. 15 lutego 2008 r. otrzymała pośmiertnie od Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Odeszła 12 października 2007 r. Została pochowana na cmentarzu w Taboryszkach.