Więcej

    Dworek w Wilkiszkach odzyskał dawny blask

    Czytaj również...

    Jeden z nielicznych zachowanych na Litwie drewnianych dworków został niedawno odrestaurowany oraz odzyskał dawny blask.

    Młodzieżowe obozy i szkolenia

    Obecnie mieści się tu Centrum Turystyki i Młodzieży Rejonu Solecznickiego. Oficjalne otwarcie ośrodka odbyło się 29 września br.

    – W odnowionym dworku w Wilkiszkach został utworzony młodzieżowy kompleks turystyczny z salą konferencyjną, edukacyjną i wystawową, pomieszczeniami noclegowymi, stołówką i kuchnią. W lipcu i wrześniu, jeszcze przed oficjalnym otwarciem, zorganizowaliśmy tu młodzieżowe obozy i szkolenia w ramach międzynarodowego programu Interreg Lietuva-Polska. Również tej jesieni zaplanowane są obozy na temat technologii informacyjnych. W spotkaniach udział bierze młodzież naszego rejonu. Natomiast na obozach letnich gościliśmy też dzieci z Polski, z Sokółki – opowiada Wioleta Baranowska, dyrektor Centrum Turystyki i Młodzieży Rejonu Solecznickiego.

    Dworek figuruje na liście zabytków

    Remontu wymagał cały budynek i park wokół. Dzięki skutecznym działaniom Samorządu Rejonu Solecznickiego oraz mera Zdzisława Palewicza w 2014 r. rozpoczął się I etap renowacji budynku. Najpierw odnowiono okna, podłogi, schody i drzwi, zamontowano instalacje wodno-kanalizacyjną i elektryczną, zainstalowano systemy wentylacji i ogrzewania, powstały sale konferencyjne, strefy rekreacyjne. Podczas remontu zachowano autentyczne elementy dawnego wystroju wnętrz, m.in. fragmenty XIX-wiecznego parkietu, okna, piece z białych płyt kaflowych.

    Dworek w Wilkiszkach figuruje na liście zabytków Departamentu Dziedzictwa Kulturowego Litwy. Dawną posiadłość Dmochowskich otacza park o powierzchni 3,3 ha, objęty ochroną jako pomnik przyrody. W parku są aleje lipowa i dębowa, rosną także modrzewie japońskie. Po renowacji budynku, w 2019 r., przystąpiono do porządkowania terenu otaczającego dworek. Pięknie uporządkowany został park przy dworku, urządzono trzy altanki, miejsca pod ognisko, kabiny do przebierania się, pomost dla spływów kajakowych.

    Celem projektu była renowacja zabytkowego dworku oraz stworzenie w nim ośrodka dostosowanego do potrzeb młodzieży.

    Pożar i nowy monitoring

    – W maju ub.r., tuż przed uroczystością otwarcia, w odrestaurowanym dworku wybuchł pożar. Strażacy przyjechali natychmiast, jednak budynek ucierpiał – nie tyle od ognia, ile od wody używanej do gaszenia płomieni. Zalane było wnętrze, sadza i jej osady sprawiły, że remont trzeba było zaczynać od nowa. Samorządowi Rejonu Solecznickiego udało się wówczas znaleźć środki finansowe, a po roku dworek odrestaurowano. Dotychczas nie znaleziono sprawców przestępstwa, ustalono jedynie, że pożar był spowodowany umyślnie – wspomina pani Wioleta.

    Obecnie dworek i otaczające go tereny są monitorowane i ubezpieczone. – Zainstalowane są nowoczesne kamery, czujniki. Środki na renowację dworku oraz zagospodarowanie otaczającego go terenu pochodziły z funduszy unijnych, budżetu państwa oraz Samorządu Rejonu Solecznickiego. Łącznie wyniosły 1mln 230 tys. euro – wyjaśnia rozmówczyni „Kuriera Wileńskiego”.

    Czytaj więcej: Zarzecze — miasto w mieście, państwo w państwie

    Program kulturalny i trasy turystyczne

    W dawnym dworku organizowane są wydarzenia kulturalne o różnym charakterze. – Oprócz obozów letnich były szkolenia z marketingu i przedsiębiorczości. Odbywają się u nas posiedzenia Rady Młodzieżowej, spotkania nauczycieli naszego rejonu. Posiadamy salę konferencyjną, przestrzenie do zajęć dla młodzieży, gabinety administracyjne. Na parterze urządzona jest stołówka, nowocześnie wyposażona kuchnia. Mamy też 36 miejsc noclegowych, na każdym piętrze prysznice, toalety. Budynek jest dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zamontowane są podjazdy zapewniające łatwy wjazd na wózkach, windy. Zakupiliśmy też nowoczesne wyposażenie, wszystko, czego młodzież potrzebuje: komputery, okulary 3D, projektor, tablicę interaktywną – opowiada dyrektorka.

    W przyszłości zaplanowane jest opracowanie i promocja nowych tras turystycznych nie tylko po malowniczych okolicach otaczających dworek, lecz także innych miejscach rejonu solecznickiego. Zwiedzający będą też mogli skorzystać z usług przewodnika.

    – Dworek otacza piękny park z drzewami lipy, przez okna widoczna jest Mereczanka. Można organizować tu spływy kajakowe, obozy z namiotami, spotkania harcerskie i inne atrakcje. Chcemy promować nasz ośrodek i cały rejon solecznicki tu, na Litwie, i poza granicami kraju poprzez media społecznościowe, prasę, strony internetowe. Mamy szeroką ofertę godnych uwagi propozycji i pragniemy, aby możliwie najwięcej ludzi o nas się dowiedziało – mówi dyrektorka.

    Dzieje dworku

    Dwór ten zbudował w 1847 r. Wincenty Dmochowski (1805–1862). Urodził się w rodzinnym majątku w Nahorodowicach koło Zdzięcioła i po ukończeniu miejscowych szkół udał się do Wilna, żeby uczyć się malarstwa.

    WIĘCEJ NIŻEJ | Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Trafił do pracowni słynnego Jana Rustema, profesora Uniwersytetu Wileńskiego, i pobierał u niego nauki w latach 1825–1829. Studiował także rzeźbę pod kierunkiem Kazimierza Jelskiego.

    Nim zaczął zdobywać uznanie swoimi dziełami, wybuchło powstanie listopadowe, w którym wziął udział. Po upadku powstania przeszedł razem z 20-tysięcznym oddziałem armii gen. Macieja Rybińskiego do Prus. Na emigracji przebywał do 1837 r.

    Na mocy amnestii mógł powrócić na Wileńszczyznę i zamieszkać w Wilnie. Dość szybko stał się wziętym malarzem, dekoratorem teatrów wileńskich i operowym scenografem. W 1840 r. Wincenty Dmochowski założył w Wilnie prywatną szkołę malarską. W 1854 r. z Kazimierzem Jelskim i Kanutym Rusieckim zorganizował Szkołę Sztuk Pięknych. Mając wiele źródeł dochodów, mógł pozwolić sobie na kupno majątku w Wilkiszkach i zbudowanie tam dworu.

    Na skutek udziału członków rodziny Dmochowskich w powstaniu styczniowym w 1863 r. majątek w Wilkiszkach stał się własnością rosyjskiego gen. Wasilija Maksymowa, a później jego syna. W latach międzywojennych przez pewien czas w wilkiskim dworze mieszkała rodzina Kątkowskich, zaś młyn nad rzeką Mereczanką, który nie tylko mielił zboże na mąkę, ale dostarczał też energię elektryczną do zabudowań dworskich, był mieszkaniem inżyniera Lebeckiego.

    Wiadomo, że podczas II wojny światowej, w 1944 r., w budynku dworskim 3. Brygada „Szczerbca” urządziła AK-owski szpital. Po zakończeniu wojny we dworze mieściła się szkoła podstawowa, a w czasie wakacji urządzano w nim corocznie kolonie i letnie obozy dla dzieci i młodzieży rejonu solecznickiego. Po zamknięciu szkoły dwór opustoszał i zaczął w szybkim tempie niszczeć.

    WIĘCEJ NIŻEJ | Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    W 2011 r. Samorząd Rejonu Solecznickiego opracował plany renowacji dworku.

    Czytaj więcej: Kościół Ducha Świętego najwspanialszym wileńskim zabytkiem późnego baroku


    | Fot. archiwum samorządu rejonu solecznickiego, Marian Paluszkiewicz


    Artykuł opublikowany w wydaniu magazynowym „Kuriera Wileńskiego” Nr 42 (123) 22-28/10/2022

    Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Afisze

    Więcej od autora

    Wspominając Śnipiszki: wilnianie zapraszani do tworzenia wyjątkowej wystawy

    — Zapraszamy do współpracy w początkowych fazach tworzenia wystawy wszystkich, którzy posiadają pamiątki lub oryginalne przedmioty nawiązujące do dawnych i współczesnych Śnipiszek — zapowiada Agnė Šimkūnaitė, koordynatorka ds. komunikacji w Muzeum Wilna. Rekwizyty przyniesione przez mieszkańców Na początku czerwca w tej dzielnicy...

    Upamiętnić wieszcza. 40. rocznica odsłonięcia wileńskiego pomnika Adama Mickiewicza

    Są w różnych miastach i miejscowościach pomniki Adama Mickiewicza. Monumentalne i kameralne. Paryż, Warszawa, Lwów, Kraków… Śmiemy jednak twierdzić, że żaden z nich nie jest usytuowany w tak uroczym miejscu, jak wileński. Obok Wilenki, która w tym miejscu tworzy...

    Pałace wileńskie: dawna rezydencja ekscentrycznego miłośnika sztuki

    W 1778 r. wilnianin Wojnicki nabył tu murowany dom, który stał na posesji karmelitów. Na miejscu tego domu w 1839 r. Karol Gregutowicz zbudował pałacyk. W 1885 r. hr. Ignacy Korwin-Milewski, nowy właściciel budynku, odrestaurował pałacyk, dobudowując drugie piętro....

    Pomoc dla walczącej Ukrainy: litewski Caritas zbiera dary

    Od wtorku do czwartku, dniach 16–18 kwietnia w miastach i miasteczkach na terenie całej Litwy wolontariusze Caritasu będą zbierali pomoc rzeczową, która zostanie przetransportowana do Ukrainy. Czytaj więcej: Litewski Caritas dla Ukrainy. Lista potrzebnych rzeczy dla Siewierodoniecka Pomoc finansowa i rzeczowa —...