Więcej

    Polski taniec narodowy na światowej liście dziedzictwa UNESCO

    Jeden z najstarszych i najbardziej popularnych polskich tańców — polonez — został wpisany na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. W Wilnie od lat istnieje tradycja poloneza, polski taniec narodowy jest dziś jedną z wizytówek miasta.

    Czytaj również...

    Polonez to jeden z najstarszych polskich tańców narodowych. Jego historia sięga czasów starosłowiańskich. W Polsce znany był wśród wszystkich warstw społecznych. Uświetniał zarówno bale na dworach królewskich, jak i wiejskie wesela, stając się symbolem narodowej i kulturowej tożsamości. Był popularny również w innych krajach Europy. Inspirował wielu kompozytorów, w tym Fryderyka Chopina, Jana Sebastiana Bacha czy Jerzego Fryderyka Händla.

    Czytaj więcej: Akcja „Poloneza czas zacząć”. Pokazać jedność i siłę ducha Polaków na całym świecie

    Charakterystyczny element polskiej kultury

    — Polonez jest najbardziej rozpowszechnionym polskim tańcem narodowym również dzisiaj. Taniec otwiera uroczystości patriotyczne i narodowe, jak też uroczystości prywatne — mówi w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” Marzena Suchocka, kierowniczka reprezentacyjnej grupy tanecznej Polskiego Zespołu Artystycznego Pieśni i Tańca „Wilia”.

    Rozmówczyni podkreśla, że polonez jest charakterystycznym elementem polskiej kultury. 

    — Wykonywany jest nie tylko przez zespoły ludowe, tym tańcem rozpoczynane są studniówki, bale maturalne, sylwestrowe, wesela. Polonez na 100 par wykonany był m.in. na placu Ratuszowym w Wilnie w 2018 r. z okazji 100. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę i Litwę. We wrześniu tego roku polonez tańczono na placu Katedralnym. W obu przedsięwzięciach aktywny udział brali członkowie „Wilii”, a w przypadku poloneza na 100 par zespól był również inicjatorem wydarzenia — opowiada Marzena Suchocka.  

    Symbol polskości

    Zespół „Wilia” w swoim repertuarze posiada szeroką ofertę polonezów.

    — Mamy aż dziewięć różnych polonezów wykonywanych przez tancerzy oraz również w większości przez chór. Są to polonezy Ogińskiego, Chopina, Moniuszki z opery „Halka”, Kurpińskiego, noworoczny, wileński, żywiecki, warszawski, a także słynny polonez Wojciecha Kilara z filmu „Pan Tadeusz”. Wszystkie charakteryzuje wyjątkowa muzyka — zaznacza choreografka zespołu.   

    Każdy polonez wykonywany jest dostojnie, elegancko, z powagą.  

    — Jest symbolem polskości i naszą dumą narodową. Moim zdaniem polonez jak najbardziej zasługuje na to zaszczytne wyróżnienie — wpisanie na listę UNESCO — zauważa Marzena Suchocka.

    Poloneza czas zacząć…

    W Wilnie istnieje tradycja wykonania poloneza przez maturzystów szkół polskich. Już od kilku lat tańczą go na placu Katedralnym. Po raz pierwszy z inicjatywą zatańczenia poloneza w sercu miasta wystąpiło Liceum im. Adama Mickiewicza (ówczesne gimnazjum) jeszcze w 2015 r. W kolejnych latach dołączyły też inne polskie szkoły wileńskie.  

    17 września br. na placu Katedralnym też tańczono poloneza. W strojach narodowych i historycznych wystąpiły 192 pary. Była to demonstracja jedności i siły ducha Polaków w rocznicę napaści sowieckiej na Polskę. Wydarzenie transmitowano na antenach telewizji TVP, która była jego inicjatorem. Tancerzom przygrywała orkiestra na żywo, a polonez autorstwa Wojciecha Kilara z filmu Andrzeja Wajdy „Pan Tadeusz” wykonała orkiestra litewskich muzyków. Do udziału we wspólnym tańcu zgłosiły się znane w Wilnie i na Wileńszczyźnie polskie zespoły: „Sto uśmiechów”, „Wilenka”, „Wilia”, grupy z rejonów trockiego, solecznickiego, wileńskiego. Zgłosiły się też pojedyncze osoby. Najmłodsi tancerze mieli 14 lat, najstarsi — ponad 60.

    Czytaj więcej: „To zdarza się raz w życiu”. Polonez na placu Katedralnym

    Polonez jest tańcem szlacheckim, w którym gracji ruchów towarzyszą dostojne kroki, to taniec, który jest wyrazem wszystkiego, co polskie 
    |Graf. Kornelii, domena publiczna

    Kolejny polski wpis na liście UNESCO

    Od 2003 r. to już szósty polski wpis, który znalazł się na prestiżowej liście, stworzonej na podstawie Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Do niematerialnego dziedzictwa zaliczane są m.in.: tradycje i przekazy ustne; sztuki widowiskowe i tradycje muzyczne; zwyczaje, obyczaje i obchody świąteczne; wiedza o przyrodzie i wszechświecie, a także umiejętności związane z tradycyjnym rzemiosłem. Zjawiska są odtwarzane i przekazywane z pokolenia na pokolenie, zapewniając danej wspólnocie poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się do poszanowania różnorodności kulturowej i ludzkiej kreatywności. Na liście UNESCO widnieją także takie polskie tradycje, jak szopkarstwo krakowskie, bartnictwo, tradycja dywanów kwietnych na procesje Bożego Ciała, sokolnictwo i flisactwo.

    Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Afisze

    Więcej od autora

    Pałace wileńskie: w sercu miasta — otoczony pałacami plac Daukantasa

    Pałac Reussów — Pałac posiada cechy budynku barokowego i klasycystycznego. Powstał w połowie XVIII w., a po 1798 r. został przebudowany. Czterokolumnowy portyk dobudował wileński architekt Marcin Knackfus. W pałacu urządzono 12 dużych i 16 małych pokoi. Obok niego znajdowała...

    Karty mieszkańca w rejonie wileńskim

    Radni Samorządu Rejonu Wileńskiego z ramienia partii Akcji Wyborczej Polaków na Litwie-Związku Chrześcijańskich Rodzin (AWPL-ZChR) oraz Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej (LPS) zgłosili propozycję wprowadzenia Karty Mieszkańca Rejonu Wileńskiego. — Dzięki partnerom, którzy dołączyli do projektu karta będzie posiadać wiele zniżek i ulg dla mieszkańców naszego...

    Pałace wileńskie: Tyszkiewiczowie słynęli ze swych majątków

    Niektóre wileńskie pałace Tyszkiewiczów pomimo wojen, pożarów i innych kataklizmów przetrwały. Pałac przy Zygmuntowskiej Jeden z pałaców wznosi się nad Wilią, u zbiegu ulic Zygmuntowskiej, Tadeusza Kościuszki i Tadeusza Wróblewskiego. Zbudowany został w miejscu, gdzie dawniej stał pałac Radziwiłłów, w którym...

    Na Litwie powstaje sieć schronów — może z nich skorzystać 31 proc. ludności

    „W kraju powstało 3 310 schronów. Piąta część samorządów osiągnęła cel rządu w kwestii przygotowania podstawowych schronów, w których ludzie mogliby bezpiecznie ukryć się w razie potrzeby” — wynika z informacji opublikowanej przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. System schronów tworzony od zera „Tworzyć...