Więcej

    O propagandzie czasu I wojny światowej. Drugi charakterystyczny „spacerek” po Wilnie

    Mimo przelotnych opadów deszczu 24 lutego przy pomniku Kudirki w Wilnie zebrała się liczna grupa chętnych do wzięcia udziału w drugim cyklu wycieczek po litewskiej stolicy „Poczuj się turystą w swoim mieście” zainicjowanej przez Dom Kultury Polskiej w Wilnie.

    Czytaj również...

    Tym razem przewodniczka Zyta Kołoszewska zaproponowała intrygujący temat „Wilno: sztuka a propaganda w okresie I wojny światowej”.

    — W latach 1915–1918 w Wilnie rozwinęła się i była popularna fotografia. Możemy mówić o fenomenie Jana Bułhaka. A więc pierwszym naszym przystankiem był dom przy al. Giedymina 9, w którym słynny wileński fotograf miał zakład fotograficzny, i na którym została wmurowana poświęcona mu pamiątkowa tablica. Jan Bułhak systematycznie utrwalał na swych zdjęciach Wilno — mówiła Zyta Kołoszewska, która zapoznała uczestników wycieczki z tym okresem miasta. 

    Czytaj więcej: Wystawa nawiązana do Mistrza Bułhaka

    Okupacja i zmiany

    Podczas spaceru po zawiłych uliczkach Starego Miasta został poruszony przede wszystkim temat sztuki i propagandy w tym czasie. Mimo toczącej się wojny sztuka kwitła.

    — Pałac, gdzie obecnie mieści się siedziba Związku Pisarzy Litwy, przy ul. Sirvydo 6 w Wilnie był zbudowany przez Ignacego Korwina-Milewskiego, a następnie nabyła go Maria Ogińska. Podczas pierwszej wizyty, kiedy do Wilna przybył kajzer Wilhelm II, aby dodać otuchy swoim żołnierzom, odwiedził ten pałac. Bowiem w tym czasie zamieszkiwał tu jego syn Oskar. Wizyta ta była więc również okazją do odwiedzenia syna — zapoznała uczestników z historią pałacu przewodniczka.

    Okupacja niemiecka przyniosła zmiany w różnych dziedzinach życia społecznego, gospodarczego i politycznego. Niemieckie władze wojskowe wprowadziły system administracyjny, a niemieckie prawo i instytucje zaczęły funkcjonować obok istniejących struktur carskich. Niemcy także kontrolowali kluczowe obszary gospodarki decydując o wykorzystaniu zasobów miejskich w celu wsparcia działań wojennych.

    Czytaj więcej: Związek Pisarzy Litwy 3 marca obchodzi swoje święto

    Założyciel Muzeum Adama Mickiewicza

    Przewodniczka przypomniała zebranym także o tym, że założycielem Muzeum Adama Mickiewicza, które znajduje się przy ulicy Bernardyńskiej 11, był Jan Konrad Obst.

    — Obst XVII-wieczną kamieniczkę z galeryjką nabył w Wilnie, ponieważ wiedział, że kiedyś mieszkał w niej Adam Mickiewicz. Jan Konrad Obst był śpiewakiem operowym, lecz stracił głos i zaczął pisać. Pomimo tego, że Obst miał tradycyjne niemieckie wychowanie, to w Wilnie mówiono, że on jest większym Polakiem niż sami Polacy. Zaczął prowadzić dziennik wileński, w którym naświetlał sytuację społeczeństwa polskiego w Wilnie. Był jednym z tych prekursorów, który podczas I wojny światowej postarał się o to, aby była wydawana gazeta w języku polskim. To człowiek, który był założycielem i pierwszym właścicielem Muzeum Adama Mickiewicza w Wilnie — przybliżyła historię muzeum przewodniczka.

    Czytaj więcej: Ważne daty dla wileńskiego Muzeum Adama Mickiewicza

    „Soldatenheim”

    Uczestnicy wycieczki zobaczyli też jeden z tzw. „Soldatenheimów”, czyli domów żołnierzy.

    — W „Soldatenheimie” żołnierze mogli nie tylko zjeść, ale także posłuchać muzyki i wykładów o zabytkach Wilna. Niemiecki dom żołnierzy to była sieć niemieckich państwowych domów, które spełniały rolę hotelu, restauracji i teatru w okupowanej Europie — mówiła Zyta Kołoszewska.

    Spacerkiem dotarliśmy do dawnej dzielnicy żydowskiej. O okresie niemieckiej okupacji przypominają o niej nie tylko zdjęcia, ale i obrazy malarzy niemieckich.

    WIĘCEJ NIŻEJ | Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Jednych bieda mieszkańców tej dzielnicy straszyła, inni byli zafascynowani religijnością wyznawców judaizmu. Mawiali, że „jest jak w Niemczech przed stu laty, wydaje się, że trafiliśmy do naszych praprzodków”.

    W okresie okupacji niemieckiej wilnianie wykazali się również szczególną dobroczynnością. Działały tanie stołówki, towarzystwa opieki i pomocy uchodźcom. Wydaje się, że niesienie pomocy potrzebującym wilnianie mają we krwi. Niemały wpływ miała na to działalność Wileńskiego Towarzystwa Dobroczynności z tradycjami sięgającymi 1807 r.

    Nie brakowało też licznych pytań ze strony obecnych na które przewodniczka bardzo chętnie odpowiadała
    | Fot. Honorata Adamowicz, opr. A.K.

    Zachwyceni wycieczkowicze

    Jak mówili uczestnicy wycieczki, zwiedzanie indywidualne to zupełnie co innego niż poznanie obiektów z żywym przewodnikiem, któremu można zadać pytania i który opowie o ciekawostkach, o których nigdzie nie przeczytamy.

    — Jestem wilnianinem w czwartym pokoleniu. Historia naszego miasta mnie na tyle fascynuje, że próbuję wykorzystać każdą okazję, żeby ją lepiej poznać — przyznał jeden z sobotnich wycieczkowiczów, pan Ireneusz.

    Karolina Kijakowska również była zafascynowana wycieczką, jak mówi, Wilno poznała na nowo:

    WIĘCEJ NIŻEJ | Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    — Tak naprawdę myślałam, że dobrze znam swoje miasto. Często chodzisz obok budynków i nawet nie zastanawiasz się, że mają one tak bogatą historię. Przewodniczka bardzo profesjonalnie i ciekawie przedstawiła historię. Odkryłam jakby zupełnie nową Starówkę. Niektóre zakątki w ogóle zobaczyłam po raz pierwszy.

    „Warto takie projekty organizować”

    W wycieczce chętnie też uczestniczyli goście z Polski, niektórzy nawet przyjechali specjalnie, żeby przybliżyć sobie historię Wilna.

    — Hobbistycznie zajmuję się historią Wilna. Uważam, że pomysł jest bardzo nietypowy, to jest takie niecodzienne spojrzenie na historię miasta, a także na historię propagandy. Nie ukrywajmy — propaganda nie była tylko kiedyś, ale była i jest zawsze. Specjalnie przyjechałem z Polski, żeby wziąć udział w tej wycieczce. Kiedyś ktoś mądry powiedział, że ludzie, którzy nie znają swojej własnej historii, są skazani na jej powtarzanie. A więc, żeby historia się nie powtarzała, warto takie projekty organizować. Niezmiernie się cieszę, że Dom Kultury Polskiej w Wilnie takie pomysły zgłasza i organizuje — powiedział nam Wojciech Jaskuła z Tomaszowa Mazowieckiego.

    Nie brakowało też licznych pytań ze strony obecnych, na które przewodniczka bardzo chętnie odpowiadała.

    Czytaj więcej: Zostań turystą we własnym mieście. Poznaj Wilno z czasów I wojny światowej [Z GALERIĄ]


    Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Afisze

    Więcej od autora

    Uwaga! Dzikie zwierzęta na drodze — warto zdjąć nogę z gazu

    — Wraz z ociepleniem pogody kierowcy powinni zachować szczególną ostrożność podczas jazdy po zalesionych drogach i terenach zielonych. Dzikich zwierząt można spodziewać się na drogach przez cały rok, ale teraz zaczynają one regularnie wybierać tereny wiejskie. Kierowcy powinni pamiętać,...

    Bgirl Nicka „zaraziła” społeczność miłością do breakdance

    — Oczywiście osiągnięcia Bgirl Nicki sprawiły, że breakdance został zauważony na Litwie. Tak fenomenalne wyniki były dla wielu osób zaskakujące, ja także miałem wiele pytań o to, jak Dominika zdołała to zrobić — wydawało się, że w naszym kraju...

    Ludzie w kryzysie bezdomności

    Czy ktoś kiedyś zastanawiał się nad tym, dlaczego stracili wszystko? Co takiego wydarzyło się w ich życiu? Postanowiłam z takimi ludźmi porozmawiać. Rozmowa z nimi pokazała mi, że to są ludzie podobni do nas, i jak każdy z nas...

    Katastrofa na litewskim rynku pracy w oświacie i medycynie

    Resort ochron zdrowia z kolei zapewnia, że robi wszystko, aby placówki medyczne nie borykali się z brakiem specjalistów. „Ministerstwo Ochrony Zdrowia i inne instytucje podejmują kompleksowe działania w celu zapewnienia wystarczającej liczby pracowników służby zdrowia na Litwie. Na rok akademicki...