– Najważniejszą istotą Wielkanocy jest udział w liturgii oraz trwanie w stanie łaski uświęcającej, ponieważ to właśnie one pozwalają w pełni przeżyć sens tych świąt. Wielkanoc nie jest jedynie wydarzeniem tradycyjnym czy kulturowym, lecz przede wszystkim głębokim przeżyciem duchowym, związanym ze zmartwychwstaniem Chrystusa i zwycięstwem życia nad śmiercią – mówi w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” ks. prałat Wojciech Górlicki, proboszcz kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wilnie.
Zacząć od modlitwy
Jak podkreśla duchowny, świąteczny stół stanowi piękną i ważną tradycję rodzinną, zakorzenioną w domowym przeżywaniu świąt. Przyniesienie pokarmów świątecznych, a następnie wspólne spożycie posiłku, powinny rozpocząć się modlitwą, która nadaje temu momentowi właściwy, religijny wymiar. Warto w tym czasie świadomie cieszyć się z faktu zmartwychwstania Chrystusa, dzielić tę radość z bliskimi oraz budować atmosferę jedności i wdzięczności. Jest to szczególny moment rodzinnego spotkania, którego nie da się w pełni zaplanować czy „wyreżyserować”, ponieważ jego istota tkwi w autentyczności relacji i wspólnym przeżywaniu wiary.
– Należy pamiętać, że modlitwa nie powinna ograniczać się jedynie do okazji świątecznych. Powinna być obecna w codziennym życiu, także przed każdym posiłkiem. Nie jest to nic nowego ani odkrywczego, lecz stała praktyka, która pomaga zachować duchową równowagę i pamięć o Bogu w zwykłych, codziennych chwilach – podkreśla.
Ks. Wojciech Górlicki zachęca, aby przeżyć te święta w gronie rodzinnym, przy wspólnym stole, ale także by skorzystać z pięknych zwyczajów związanych z tym okresem, podkreślając jednocześnie, że najważniejsze jest uczestnictwo we mszy świętej oraz duchowe przeżycie tych dni. W wielu rodzinach istnieje tradycja odwiedzania kościołów, co szczególnie w Wilnie stwarza wyjątkową okazję do duchowego i estetycznego doświadczenia. Można nawiedzać różne świątynie, podziwiać Groby Pańskie, które w każdym kościele mają odmienny charakter i dekorację, a także zobaczyć ciemnice przygotowane na czas Triduum Paschalnego.
Tajemnica Czwartku i Piątku
Groby Pańskie i ciemnice są dekorowane w sposób bardzo symboliczny i przemyślany, aby pomóc wiernym głębiej przeżyć tajemnicę męki i zmartwychwstania Chrystusa. Choć ich forma może się różnić w zależności od parafii i pomysłowości osób przygotowujących dekoracje, zawsze zachowują one swój religijny i refleksyjny charakter.
Ciemnica, przygotowywana na Wielki Czwartek, symbolizuje miejsce uwięzienia Jezusa po pojmaniu. Zazwyczaj ma ona surowy, ciemny wystrój. Wykorzystuje się przytłumione światło, często świece lub pojedyncze lampy, które budują atmosferę skupienia i zadumy. Pojawiają się elementy takie jak łańcuchy, krata, kamień czy szaty – wszystko to ma przypominać o cierpieniu i samotności Chrystusa. Najważniejszym punktem jest Najświętszy Sakrament umieszczony w tabernakulum lub specjalnie przygotowanym miejscu, przy którym wierni trwają na adoracji.
Grób Pański, przygotowywany na Wielki Piątek, ma już inny charakter. Centralnym elementem jest figura Chrystusa złożonego do grobu lub symbolicznie przedstawiony pusty grób. Dekoracje często nawiązują do skały, groty lub ogrodu, w którym według Ewangelii znajdował się grób Jezusa. Używa się tkanin, kamieni, zieleni, kwiatów, a także światła – od mroku Wielkiego Piątku aż po coraz jaśniejsze akcenty zapowiadające zmartwychwstanie.
Czas radości
– W tym okresie w kościołach trwa również adoracja Najświętszego Sakramentu, dlatego warto w miarę możliwości znaleźć czas na chwilę modlitwy i wyciszenia w świątyni. Dobrym pomysłem może być także rodzinny spacer po świątecznym posiłku, połączony z odwiedzaniem udekorowanych kościołów. Taki czas sprzyja nie tylko pogłębieniu wiary, ale także budowaniu więzi rodzinnych i przeżywaniu świąt w sposób bardziej świadomy i pełny – podkreśla.
Świąteczne potrawy, tradycje i dekoracje mają swoje znaczenie i tworzą piękną oprawę tych dni, jednak nie powinny przesłaniać tego, co najistotniejsze. Wielkanoc jest przede wszystkim czasem odnowy duchowej, refleksji oraz umocnienia wiary. To moment, w którym człowiek zatrzymuje się w codziennym biegu, aby zwrócić się ku Bogu, odnaleźć pokój serca i odnowić swoją relację z Nim.
Modlitwa w tym okresie powinna zajmować szczególne miejsce – zarówno ta wspólna, przeżywana w rodzinie, jak i osobista, pełna ciszy i skupienia. Uczestnictwo w liturgii, zwłaszcza w najważniejszych obrzędach Triduum Paschalnego, pomaga głębiej wejść w tajemnicę tych dni i przeżyć je świadomie.
Wielkanoc to także czas radości, która wypływa nie z rzeczy materialnych, ale z wiary w zwycięstwo życia nad śmiercią. Dlatego najważniejsze jest to, co dzieje się w sercu człowieka – jego modlitwa, wdzięczność i otwartość na duchowe przeżycie tych wyjątkowych dni.
Artykuł opublikowany w wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” Nr 13 (37) 04- 10/04/2026