Alwida Bajor została uhonorowana za „wybitne zasługi w popularyzowaniu polskiej kultury i upowszechnianiu wiedzy o polskiej historii” na wniosek ministra spraw zagranicznych RP. Odznaczenie, w dniu 80. urodzin pisarki i dziennikarki, wręczyła ambasador RP na Litwie Urszula Doroszewska. Laudację podczas uroczystości wygłosił Mikołaj Falkowski, prezes Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie”.
| Fot. Ilona Lewandowska
Życie à rebours
„Na twórczość pani Alwidy trafiłem w Warszawie, podczas współpracy z Grzegorzem Eberhardtem nad fragmentami jego książki o Józefie Mackiewiczu. Ktoś w redakcji historycznej Polskiego Radia krzyknął wówczas, że jest taka „Mackiewiczolożka z Wilna”. Awantura była z tego straszna, ale dla nas jest pani i pozostanie „Mackiewiczomanką”, bo to słowo według mnie najlepiej oddaje pani zaangażowanie w sprawę Józefa Mackiewicza. Od 2014 r. poznawałem pani twórczość w czasie dyskusji w Klubie Ronina, a w końcu spotkałem się z panią osobiście w Wilnie” — mówił prezes fundacji.
„Tak się złożyło, że w ciągu tych ostatnich sześciu lat nigdy nie mieliśmy okazji do dyskusji o twórczości Józefa Mackiewicza, ale pojawiło się wiele innych tematów. Ale tak już się chyba dzieje, że pani Alwida pozwala się nam poznawać trochę à rebours, przez całe swoje życie” —dodał Falkowski.
Czytaj więcej: Inauguracja Roku Józefa Mackiewicza w Wilnie
| Fot. Ilona Lewandowska
„Moja droga rogata duszo wileńska, która zawsze miałaś swoje zdanie i zawsze przy nim trwałaś. Za to właśnie wszyscy cię cenimy” — mówił obecny na uroczystości Zbigniew Chrzanowski, reżyser i kierownik Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie, którzy w dniu święta ofiarował Alwidzie Bajor obraz przedstawiający Michała Archanioła autorstwa lwowskiej artystki.
| Fot. Ilona Lewandowska
Wyrazy wdzięczności za długoletnią współpracę złożyła również Lila Kiejzik, kierowniczka Polskiego Studia Teatralnego w Wilnie. „Jestem dumna, że udało mi się wynieść na scenę twoją pracę. Pierwszy krok to były »Dziady«. To właśnie ty mnie do tego popchnęłaś i tak właśnie zaczął się teatr, jaki tworzę do dzisiaj” — podkreśliła Lila Kiejzik.
Czytaj więcej: Lila Kiejzik: Kocham teatr za prawdziwe emocje, które są tylko tu i teraz
Za wybitne zasługi
Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej to cywilne polskie odznaczenie państwowe, nadawane cudzoziemcom i zamieszkałym za granicą obywatelom polskim, którzy swoją działalnością wnieśli wybitny wkład we współpracę międzynarodową oraz współpracę łączącą Rzeczpospolitą Polską z innymi państwami i narodami.
Alwida Antonina Bajor to jedna z najbardziej wyrazistych postaci polskiej kultury powojennego Wilna. W 1965 r. ukończyła studia polonistyczne w Wileńskim Instytucie Pedagogicznym. Jeszcze w czasie studiów, w 1964 r., podjęła pracę w redakcji dziennika „Czerwony Sztandar”, który od 1991 r. nosi nazwę „Kurier Wileński”. Z gazetą związana była do 2000 r. Przez 20 lat, od 1980 r. pełniła funkcję kierownika Działu Literatury i Sztuki. Współpracowała również z innymi redakcjami. W latach 1991–1994 była redaktorką polskojęzycznych audycji i słuchowisk stacji radiowej Vilniaus varpas (Dzwon Wileński). Jest autorką ponad 2 tys. publikacji, m.in. w takich czasopismach, jak: „Kinas”, „Kwartalnik Filmowy”, „Zesłaniec”, „Spotkania Lwowskie”, „Magazyn Wileński”, „Veidas” oraz w polskich i japońskich pismach akademickich.
Czytaj więcej: Odznaczenia dla popularyzatorów języka polskiego na Litwie. Wśród uhonorowanych dziennikarka „Kuriera Wileńskiego”
| Fot. Ilona Lewandowska
Od lat związana z teatrem i literaturą
Alwida Bajor nierozłącznie związana jest z teatrem. Jest nie tylko cenioną autorką recenzji teatralnych, ale także scenariuszy sztuk dla Teatru Polskiego w Wilnie, Polskiego Studia Teatralnego w Wilnie i Teatru Polskiego w Moskwie. To właśnie dzięki niej powstały takie spektakle, jak „Chochochochochopin”, „Mój Anioł Lewy — Mój Anioł Prawy”, „Żołnierz z ducha ZIUK! czyli opowieść o marszałku Józefie Piłsudskim”.
Wśród książek jej autorstwa warto wymienić: „Virsmas. Rozmowy z Jonasem Vaitkusem”, „Piorun, Jezioro Czerwone”, „Druskieniki i okolice”, „Mickiewicza młodości kraje”, Album „Polskie Studio Teatralne w Wilnie 1960-2010”, „Szlakiem bohaterów Potopu Henryka Sienkiewicza” czy „Otwarła się nadwilejska góra”.
Jej działalność literacka została nagrodzona m.in. poprzez przyznanie jej Nagrody Literackiej im. Czesława Miłosza (1992) oraz Nagrody im. Witolda Hulewicza (2007).
