W 88. rocznicę urodzin śp. dr. Gabriela Jana Mincewicza w Centrum Kultury w Niemenczynie odbyło się seminarium poświęcone założycielowi i wieloletniemu kierownikowi Reprezentacyjnego Polskiego Zespołu Pieśni i Tańca „Wileńszczyzna”. Organizatorem seminarium była Szkoła Muzyczna w Niemenczynie.
Szczególna data
Seminarium odbyło się 25 marca, w dniu Uroczystości Zwiastowania w Kościele katolickim. Jest to też dzień urodzin śp. G. J. Mincewicza. Spotkanie zorganizowano z inicjatywy dr Natalii Sosnowskiej, kierowniczki i dyrygentki Reprezentacyjnego Zespołu Pieśni i Tańca „Wileńszczyzna”, nauczycielki śpiewu solowego w Szkole Muzycznej w Niemenczynie.
Szkoła ta organizuje seminaria dla nauczycieli i kierowników zespołów w trzecie środy marca już od kilku lat. Tegoroczne spotkanie poświęcono jubileuszowi 45-lecia zespołu „Wileńszczyzna”, „najstarszego polskiego zespołu pieśni i tańca w rejonie wileńskim”.
— W tym roku trzecia środa miesiąca przypadła dokładnie w dniu urodzin pana Jana. Siłą rzeczy wiele uwagi poświęciliśmy osobie założyciela i kierownika zespołu — mówi dla „Kuriera Wileńskiego” Natalia Sosnowska.
Pięć prelekcji
Podczas seminarium wygłoszono kilka prelekcji. Jako pierwsza wystąpiła Irena Dźwinel, która w swojej prezentacji, przedstawiającej życiorys i dorobek G. J. Mincewicza, podkreśliła, że na początku 2026 r. Muzeum Szkolnictwa na Wileńszczyźnie w Orzełówce — filia Muzeum Etnograficznego Wileńszczyzny w Niemenczynie — otrzymało imię Gabriela Jana Mincewicza. Placówka działająca od 2020 r. gromadzi eksponaty i dokumenty odzwierciedlające historię oświaty w regionie.
Kolejne prelekcje wygłosili przedstawiciele zespołu „Wileńszczyzna” — Natalia Sosnowska, Leonarda Klukowska, Natalia Kowalowa, nauczyciel Szkoły Muzycznej w Niemenczynie Ramūnas Juknevičius, nauczycielka śpiewu Nijolė Čičinskienė oraz tancerz zespołu Rafał Łaczyński. Tematyka wystąpień obejmowała historię zespołu, metody prowadzenia kształcenia wokalnego oraz wspomnienia o Gabrielu Janie Mincewiczu.
Wśród uczestników seminarium znalazła się również Irmina Szmalec — wieloletnia konsul Rzeczypospolitej Polskiej na Litwie, a obecnie przedstawicielka Instytutu Pamięci Narodowej, który prowadzi na Litwie prace badawcze.
Na zakończenie seminarium zabrzmiała aria „Non ha ragione ingrato” z opery Domenica Sarry „Didone abbandonata” (pol. „Dydona porzucona”). Utwór wykonała Wiktoria Szarejko, absolwentka Szkoły Muzycznej w Niemenczynie, przy akompaniamencie koncertmistrza Algirdasa Biveinisa.
Kim był Gabriel Jan Mincewicz?
Gabriel Jan Mincewicz (1938–2016) pozostawił po sobie dorobek trudny do objęcia jednym zdaniem. Przez kilkadziesiąt lat uczył muzyki w szkołach w Nowej Wilejce i Niemenczynie. W latach 70. i 80. prowadził tajną katechizację młodzieży w kółkach „Promień” i „Świt” — przez jego zajęcia przewinęły się setki osób. Założył chór „Jutrzenka” oraz zespół „Wileńszczyzna”, który koncertował na pięciu kontynentach — m.in. w Polsce, USA, Australii, Brazylii, Argentynie, Francji i Watykanie.
Był doktorem nauk humanistycznych, autorem zbiorów pieśni ludowych Wileńszczyzny oraz podręczników do muzyki dla klas 5-8, trzykrotnym posłem na Sejm Republiki Litewskiej oraz wicemerem rejonu wileńskiego.
Skomponował ponad 30 utworów dla zespołu „Wileńszczyzna”, w tym pieśń „Wileńszczyzny drogi kraj”, która stała się nieformalnym hymnem Polaków Wileńszczyzny.
Czytaj więcej: Pamięci Jana Gabriela Mincewicza, Wielkiego Patrioty Ziemi Wileńskiej