„Nie ma jak lata 20., lata 30.” na wileńskich deskach [GALERIA]

Czytaj również...

Na wileńskich deskach zawitał obraz przedwojennej polski. Musical „Nie ma jak lata 20., lata 30.” przywrócił wspomnienia wybitnych osobowości jak Eugeniusz Bodo, Loda Halama czy Hanka Ordonówna oraz wypełnił Pohulankę znanymi hitami.

Na imprezie nie zabrakło również słów uznania — z rąk prezesa Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” Mikołaja Falkowskiego nagrody otrzymali kustosze polskiej kultury na Litwie.

To Czesław Okińczyc — sygnatariusz Aktu Przywrócenia Państwa Litewskiego, Ewelina Saszenko — piosenkarka oraz reprezentantka Litwy na Eurowizji w 2011 roku, a także Edward Kiejzik — dyrektor Pałacu Kultury w Trokach oraz aktor Polskiego Studia Teatralnego w Wilnie.

Wyjątkowe wydarzenie uwiecznił nasz fotoreporter, Marian Paluszkiewicz.

Szczegółową relację z wydarzenia można przeczytać tutaj: „Lata 20., lata 30…”, czyli Pohulanka jak za dawnych lat

Fot. Marian Paluszkiewicz

Projekt finansowany ze środków Kancelarii Premiera w ramach konkursu Polonia i Polacy za Granicą 2021 za pośrednictwem Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie”.


Afisze

Więcej od autora

Forum Wileńskie spotkało się z przewodniczącym Komitetu Praw Człowieka Sejmu RL

Forum Wileńskie, zrzeszające członków różnych litewskich partii politycznych, spotkało się z przewodniczącym Komitetu Praw Człowieka przy Sejmie Republiki Litewskiej, posłem Laurynasem Šedvydisem.

„Podróż lalki: od nici do świata człowieka”. Wernisaż wystawy w Niemenczynie

W przeddzień Międzynarodowego Dnia Muzeów, który corocznie jest obchodzony 18 maja, w Muzeum Etnograficznym Wileńszczyzny w Niemenczynie, przy ul. Święciańskiej 14, odbył się wernisaż wystawy „Podróż lalki: od nici do świata człowieka”.

Zbigniew Maciejewski: „Nie da się z państwowego zrobić języka pierwszego”

W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad ze Zbigniewem Maciejewskim, dyrektorem polsko-litewskiego Gimnazjum im. św. Rafała Kalinowskiego w Niemieżu. Maciejewski mówi wprost: obecna metodologia nauczania litewskiego w szkołach mniejszości nie uwzględnia podstawowej różnicy między językiem pierwszym a wyuczonym — i postuluje zmiany.