O wieloletniej działalności Stowarzyszenia Kultury Polskiej „Dom Polski” w Bielcach

9 listopada br. Stowarzyszenie Kultury Polskiej „Dom Polski” w Bielcach obchodziło jubileusz 30-lecia powstania stowarzyszenia i 25-lecia Domu Polskiego. Stowarzyszenie w Bielcach powstało w roku 1994. Cztery lata później (1998) przy pomocy środków rządu RP i wsparcia Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” udało się wykupić i wyremontować obecną siedzibę Domu Polskiego, który od momentu oddania do użytkowania w maju 1999 r., jest miejscem spotkań wszystkich Polaków zamieszkujących w Bielcach i okolicach.

Czytaj również...

Funkcję prezesa stowarzyszenia pełnił przez lata Walery Buzut, dziś stowarzyszeniu prezesuje Janina Kazak (z domu Monastyrska), a dyrektorem jest Olesia Górska. Dzięki staraniom nowego kierownictwa Dom Polski z dużym sukcesem działa na różnych płaszczyznach.

Prezes Stowarzyszenia Kultury Polskiej „Dom Polski” w Bielcach — Janina Kazak (z domu Monastyrska)
| Fot. Leszek Wątróbski

Nowoczesna organizacja

— Nasze Stowarzyszenie „Dom Polski” jest nowoczesną organizacją polonijną — opowiada pani prezes Janina Kazak, ekonomistka, doktorantka i pracownik państwowego uniwersytetu w Bielcach. — Moje dwie babcie urodziły się w Styrczy. Jedna nazywała się Antonina Gordyńska i wyszła za Antona Monastyrskiego, a druga to Stanisława Dubicka, która wyszła za Kajetana Jaworskiego. Oznacza to w praktyce, że moi wszyscy dziadkowie mieli polskie korzenie. Podobnie dzieje się z moimi rodzicami. Kiedyś w paszportach deklarowano narodowość. W paszporcie mojej córki, w rubryce matka wpisano Polka, a ojciec — Mołdawianin. Teraz informacji o narodowości rodziców już się nie wpisuje. Nasze stowarzyszenie prowadzi kursy języka polskiego dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Przy stowarzyszeniu działa kilka polonijnych zespołów artystycznych — wokalny „Jaskółki” oraz taneczny „Krokus”. W repertuarze zespołów są polskie i mołdawskie tańce i pieśni ludowe oraz bardzo ciekawe współczesne aranżacje. Wielokrotnie zespoły wyjeżdżały na festiwale do Polski, Ukrainy i Rumunii — opowiada pani prezes.

Jednym z podstawowych celów Stowarzyszenia „Dom Polski” jest nauka języka polskiego. Zajęcia prowadzą nauczyciele z Polski skierowani tam przez ORPEG (Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą). W roku szkolnym 2024/2025 są to: Hanna Gałęcka i Maria Drąg. W ich zajęciach uczestniczy blisko 100 dzieci i młodzieży oraz około 30 osób dorosłych. Stowarzyszenie wysoko ocenia pracę polskich nauczycieli. Oprócz zajęć lekcyjnych opracowują oni scenariusze spotkań okolicznościowych i innych imprez związanych z polską kulturą. Święto Niepodległości, mikołajki, spotkania opłatkowe, Dzień Babci i Dziadka, karnawał, święto Konstytucja 3 maja, to tylko niektóre z nich.

Dyrektor Stowarzyszenia Kultury Polskiej „Dom Polski” — Olesia Górska
| Fot. Leszek Wątróbski

Promowanie polskiej kultury

— Spotykamy się z panią prezes co tydzień, aby podsumować i zaplanować dalszą pracę naszego stowarzyszenia — opowiada dyrektor Olesia Górska, muzykolog i kierownik polonijnego zespołu „Jaskółki”. — Obchodzimy wszystkie święta państwowe — tak mołdawskie, polskie i kościelne. Szczególnie aktywna jest nasza młodzież. Oni sami proponują nam kolejne działania. Jednym z podstawowych kierunków naszej działalności jest również kształtowanie pozytywnego wizerunku Polski i Polaków na terytorium Mołdawii. Dom Polski inicjuje i prowadzi działalność w zakresie promocji historii, kultury i tradycji polskich, poprzez organizowanie Dni Kultury Polskiej, festiwali, konkursów, wystaw, prezentacji. Dom Polski działa dzięki wsparciu finansowemu Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, Ambasadzie RP w Kiszyniowie, Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie”, partnerom z Polski i Mołdawii oraz dzięki aktywności i ofiarności miejscowych Polaków. Dzięki tym środkom udaje się nam utrzymywać siedzibę Domu Polskiego, realizować wiele projektów edukacyjnych, organizować wyjazdy dla dzieci i dorosłych do Polski. Blisko, od zawsze, współpracujemy z Kościołem. Nasze stowarzyszenie i parafia, można powiedzieć, to jest jedno. Jesteśmy razem. I tak np. Dzień Niepodległości rozpoczynamy nabożeństwem, w którym uczestniczą nasi członkowie, a po nim wszyscy cieszymy się okolicznościowym koncertem. Wcześniej, przez lata, modliliśmy się w kościele ormiańskim, który władze komunistyczne zamknęły i zdesakralizowały. Wierni zdążyli jednak uratować obrazy i przedmioty liturgiczne, które później posłużyły do wyposażenia kaplicy. Wierni nie tracili wiary nawet w okresie prześladowań religijnych i Polaków przez władze sowieckie. Nasz obecny kościół pw. Świętych Archaniołów w Bielcach, należący do diecezji kiszyniowskiej wzniesiono kilkanaście lat temu dzięki wsparciu biskupa kiszyniowskiego Anton Coșa, organizacji kościelnych z Niemiec, Włoch, Polski oraz parafian z Bielc. Pierwsza msza święta w naszym kościele odprawiona została w wigilię Bożego Narodzenia 2006 r. — opowiada dyrektor.

Zajęcia z dziećmi prowadzą nauczyciele z Polski skierowani tam przez ORPEG: Hanna Gałęcka i Maria Drąg
| Fot. FB Domu Polskiego w Bielcach

W ramach stowarzyszenia działają też organizacje seniorów. Najstarsi członkowie są bardzo aktywni i chętnie angażują się we wszelkie inicjatywy, tak jak i młodzież. Chcą sami coś robić i nie czekają na pomoc. od roku 2016, dzięki wsparciu Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” oraz Senatu RP, Dom Polski wydaje kwartalnik „Polonia Mołdawska”, który przedstawia wydarzenia polonijne, interesujące wywiady i reportaże. Dom Polski informuje o swojej działalności na bieżąco za pośrednictwem strony www.poloniamoldawska.com., Facebooka (Stowarzyszenie Dom Polski w Bielcach) oraz kanału „Polska Fala Balti” na YouTube.

W czasie nabożeństwa w kościele parafialnym pw. Świętych Archaniołów w Bielcach
| Fot. FB Domu Polskiego w Bielcach

W jubileuszu uczestniczyli m.in.: Magda Arsenicz, kierownik Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Kiszyniowie i Jacek Kasprzyk, radca minister pełnomocny, burmistrz m. Bielce Aleksander Pietkow, delegacje z Białegostoku, z ORPEG i Rumunii (w tym zespół „Sołonczanka”) i przedstawiciele organizacji polonijnych z całej Mołdawii.

Czytaj więcej: Mołdawia, piękna i nieodkryta

Afisze

Więcej od autora

Szczecin świętował 11 listopada — Niepodległość nad Odrą

W Szczecinie tegoroczne obchody miały jednak szczególny, morski wymiar. Nad Odrą, u stóp Wałów Chrobrego, historia odzyskanej przed 108 laty niepodległości spotkała się ze współczesnością. Obok wojskowego ceremoniału, biało-czerwonych...

Dzień Zaduszny w Pszczelniku. Modlitwa i cierpliwe budowanie wielkiej historii

Pszczelnik pod Myśliborzem żyje w pamięci ludzi w kolejnych spotkaniach, w kwiatach składanych pod monumentem i w słowach modlitwy. W Dzień Zaduszny, 2 listopada, przy pomniku litewskich lotników znów spotkali się ludzie, dla których pamięć o Steponasie Dariusie i Stasysie Girėnasie nie jest jedynie obowiązkiem wobec przeszłości. Jest czymś znacznie głębszym — świadectwem przyjaźni dwóch narodów i przekonaniem, że nawet tragicznie przerwany lot może trwać nadal. Ta myśl szczególnie mocno wybrzmiała podczas modlitwy Ksiądz, obejmując modlitwą litewskich bohaterów, pamiętał również o wszystkich tych, którzy oddali życie w obronie wolności swoich ojczyzn — Litwy i Polski. W zaduszkowej atmosferze Pszczelnika słowa o śmierci nie były jednak słowami końca. Padło przypomnienie, że ludzkie życie zmienia się, ale się nie kończy, a pamięć i miłość potrafią przekraczać granice czasu i narodów. Od lat jednym z najważniejszych strażników tej pamięci jest środowisko myśliborskie. To właśnie mieszkańcy, samorząd i lokalni organizatorzy sprawili, że niewielki fragment lasu, w którym przed laty zakończył się dramatyczny lot Lituaniki, stał się miejscem żywej pamięci. Szczególną rolę odgrywa tu konsul honorowy Republiki Litewskiej Wiesław Wierzchoś. W swoim powitaniu przypomniał, że Pszczelnik jest miejscem szczególnym nie tylko dla Litwy, ale również dla Myśliborza i całego regionu. Mówił o kontynuacji polsko-litewskich relacji i o dumie z tego, że współczesne więzi obu narodów znajdują swoje bardzo konkretne, ludzkie oblicze właśnie tutaj — z dala od wielkich stolic i oficjalnych gabinetów. W jego słowach pobrzmiewała ważna prawda: wielka historia nie musi być tworzona wyłącznie przez wielkie państwowe uroczystości. Czasem buduje się ją cierpliwie, rok po roku, przez obecność, pamięć i zwykłe spotkania ludzi, którzy chcą być razem.

Miasto pamięci. Tegoroczne święta zmarłych na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie

Cmentarz Centralny w Szczecinie jest rozległy jak miasto, pełen alei, drzew, wody i