14
Biblioteka Wróblewskich odzyskała swoją nazwę

image-11181

Sigitas Narbutas dyrektor biblioteki podczas uroczystości przywrócenia bibliotece nazwiska jej fundatora — Wróblewskiego Fot. Marian Paluszkiewicz

Znanej na całym świecie przedwojennej wileńskiej bibliotece, założonej w 1912 roku przez adwokata i bibliofila Tadeusza Wróblewskiego, przywrócono jej dawną nazwę.

Uroczyste odsłonięcie tablicy, którego dokonano w miniony wtorek, przywróciło historyczną sprawiedliwość.
Swoją prawowitą nazwę biblioteka straciła w 1940 roku, po tym, jak Wilno zostało przejęte przez wojska litewskie.

— Jesteśmy dumni, że nasza biblioteka odzyskała swoją prawowitą nazwę i odtąd tak będzie się nazywać — Biblioteka Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich. Moi współpracownicy i ja, będziemy intensywnie pracować nad tym, aby archiwa biblioteki systematycznie się powiększały — powiedział podczas uroczystości doc. dr Sigitas Narbutas, nowy dyrektor biblioteki.

Nowy dyrektor zamierza dążyć do tego, aby przy bibliotece powstał ośrodek badawczy starodruków i rękopisów oraz wydawnictwo, które miałoby się podjąć zadania publikacji monografii oraz prac naukowców o litewskiej kulturze. Nowa dyrekcja planuje również utworzenie Muzeum Książki (w którym m. in. wszyscy chętni mogliby się zapoznać z rzadkimi egzemplarzami zbiorów Biblioteki Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich) oraz rozbudowę nowych pomieszczeń archiwów, które obecnie są prawie przepełnione.

— Zbiory przechowywane w archiwach biblioteki obecnie sięgają 4 mln egzemplarzy. Wśród najbardziej wartościowych ksiąg warto wymienić oryginał Ewangelii Turowskiej z XI wieku, pisma książąt litewskich, bezcenne archiwum Kapituły Wileńskiej oraz zbiory prasy z okresu międzywojennego — opowiadał podczas uroczystości z okazji przywrócenia bibliotece imienia Wróblewskich o jej archiwach dr Juozas Marcinkevičius, były wieloletni dyrektor biblioteki.

— Tadeusz Wróblewski jest symbolem międzynarodowych więzów, które łączą Litwę i Polskę — powiedział Piotr Drobniak, radca wydziału konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polski w Wilnie gratulując dyrektorowi Narbutasowi przywrócenia bibliotece imienia Wróblewskich. Z kolei Małgorzata Kasner, dyrektorka Instytutu Polskiego w Wilnie zaznaczyła, że jest to wielkie święto wilnian i kultury wileńskiej.

14 odpowiedzi to Biblioteka Wróblewskich odzyskała swoją nazwę

  1. józef III mówi:

    Nareszcie ; ale przydałaby się tabliczka z oryginalnym nazwiskiem Mecenasa – Darczyńcy.

  2. piotr mówi:

    Może to początek procesu przywracania pamięci historycznej, przez dziesiaki lat najpierw sowietyzowanej, a następnie lituanizowanej.

  3. Znad Solczy mówi:

    A już myslałem,że Żvirblisów

  4. Karol de Ślepowron-Wróblewski mówi:

    Tylko się cieszyć,pozdrowienie dla wszystkich Wilnian.

    Wróblewscy z Wilna to dalecy moi krewni.Pochodzę z linii galicyjskiej Wróblewskich/gałąz linii litewskiej/.

    link do artykułu o mojej ciotce Wandzie Wróblewskiej-Składzień.
    http://www.czarownik.home.pl/ttpw2/content/view/90/53/

    a tu na wikipedii o Wróblewskich h.ślepowron.
    http://pl.wikipedia.org/wiki/Wr%C3%B3blewscy_herbu_%C5%9Alepowron

    Toruń,Polska.

  5. quinto mówi:

    Szkoda, że biblioteka nie nazywa się się chociaż „Wróblewskiu”. a nie „Vrublevskiu”, ale dobre i to. Przy okazji widać, że Litwini są nieporównywalnie bardziej cywilizowani, niż Ukraińcy, bo ci większość zbiorów Ossolineum we Lwowie po prostu zniszczyli.

  6. ViP mówi:

    Widać jak na dłoni. Ludziom kultury nie potrzebny jest szowinizm, nacjonalizm, polityka.
    Uczcie się bracia Litwini od dyrekcji biblioteki, będzie łatwiej żyć, Wam samym!

  7. Kmicic: mówi:

    Pytanie pisemne do Komisji Europejskiej
    TEMAT: Dyskryminacja polskiej mniejszości narodowej na Litwie

    AUTORZY: Joanna Skrzydlewska, Elżbieta Łukacijewska, Artur Zasada

    TEKST:

    Skargi polskiej mniejszości narodowej mieszkającej na Litwie na łamanie ich praw są coraz bardziej niepokojące. Około 300 tysięcy Polaków, mieszkających w rejonie solecznickim i wileńskim stanowi odpowiednio ponad 80% i ponad 60% ludności na tych terenach. Nie mają oni jednak prawa, mimo że faktycznie znajdują się w większości, do publicznego posługiwania się językiem polskim jako językiem pomocniczym. Nakazem sądowym ludność tych terenów jest zmuszana do zdejmowania dwujęzycznych tablic z nazwami ulic.

    Co więcej, nazwiska Polaków są lituanizowane, są oni dyskryminowani przy zwrocie ziemi, a uchwała rządu litewskiego z 26.08.2009 o zwiększeniu w szkołach mniejszości narodowych minimalnej ilości uczniów w klasach, spowoduje likwidację ponad 100 klas z mniejszościowym językiem nauczania.

    Czy Komisja Europejska podejmie jakieś działania w kwestii łamania przez Litwę zakazu dyskryminacji Polaków ze względu na pochodzenie etniczne?

    ps. Ważne , że trzej autorzy zapytania należą do
    Platformy Europejskiej i do największego klubu poselskiego w PE . Dziekujemy i prosimy o kontynuację .

  8. Piast mówi:

    „Litwo ziomkowie i rodacy moi Na waszej sie ziemi urodziłem…..”
    „Litwo slawna walecznością i obywatelstwem dlugo nieszczęsliwa…”
    Sa to cytaty z z Odezwy : Do Obywatelów Litewskich i do Komisji Porządkowych Tadeusza Kościuszki z dnia 2 czerwca 1794 roku pisane w Obozie wojskowym pod Krzcięcicami. Więc kim był Kościuszko?
    1/ napewno Obywatelem WKL
    2/Napewno szlachcicem bialorusko-litewskim
    3/Napewno Obrońcą RON
    Ciekawe gdzie go zaszufladkują nacjonaliści z Litwy i Polski
    A może byl bohaterem 3 narodów: Litwy, Polski i Bialorusi i to w rownym stopniu. Napiszcie co sądzicie o tym???

  9. PPS(b) mówi:

    do Piast

    napewno wieś, jak Kościuszko patrzył na Białorusinów, zwłaszcza chłopów białoruskich?

  10. Kmicic: mówi:

    Piast:
    Szkole „Na Lipówce” władze litewskie odmówiły przybrania za patrona Tadeusza Kościuszkę . Argumentowano(oficjalnie), że nie był obywatelem Litwy (Litwa wtedy nie istniała).

  11. quinto mówi:

    Nikt nie podjął tematu prawidłowej pisowni nazwiska Wróblewskich. Znałem osobiście s.p. pana prof. Jerzego Wróblewskiego, słynnego filozofa prawa. Amerykanie jego nazwisko wymawiali „Rubljuski”, ale zawsze w publikacjach cytowali go jako „Wróblewski”, także z „ó”. Można sprawdzić. Tym się rożni ich szacunek dla dóbr osobistych jednostki od szacunku Litwinów.
    Przyznaję jednak, że reaktywowanie biblioteki, to litewski akt dobrej woli, kultury i przyjaźni.

  12. Piast mówi:

    Są jednak szlachetni i prawi Bracia Litwini- oby ich było coraz wiecej.
    Wtedy się okaże ze XX letni międzywojenny dramatyczny okres rozwodu polsko-litewskiego był tylko epizodem w przyjazni dwóch tak ze sobą powiązanych kulturowo i więzami krwi Narodów.

  13. grześ mówi:

    Trzeba się cieszyć z tego faktu. Radość jednak osłabia fakt falsyfikacji nazwiska fundatora – chyba przewraca sie w grobie, widfząc co Litwini zrobili z jego nazwiskiem. Niemiła byłaby by też mu wiadomość, że biblioteka pod jego imieniem, nie ma ani jednej informacji po polsku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.