Kładła fundamenty pod społeczność Polaków na Litwie
Krystyna Adamowicz urodziła się w Wilnie w 1938 roku. Ukończyła Szkołę Średnią nr 5, dziś znaną jako „legendarna »piątka«”. Dużo serca włożyła w odkrywanie życiorysów profesorów tej szkoły, działanie w ramach Stowarzyszenia „Zawsze wierni »Piątce«”.
Od 1958 roku związana była z redakcją „Czerwonego Sztandaru”, później „Kuriera Wileńskiego”. Kilka dekad pełniła funkcję zastępcy redaktora naczelnego.
Inicjowała Kalendarz Wileński, współorganizowała „Kaziuki Wileńskie” w Lidzbarku Warmińskim. Zdobywczyni tytułu zasłużonej dziennikarki dla Litwy w 1988. Była odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi RP.
„W polskiej wileńskiej rodzinie, w polskiej szkole, w polskiej gazecie”
Zdobyła tytuł „Polki Roku 2022” w Plebiscycie Czytelników „Polak Roku 2022”.
— Urodziłam się w polskiej wileńskiej rodzinie, uczyłam się w polskiej szkole, pracowałam w polskiej gazecie, dzieci uczyły się w polskiej szkole, studiowały w polskich uczelniach. To jest moja Polska — tak w 2023 roku mówiła „Kurierowi Wileńskiemu” Krystyna Adamowicz.
Do ostatnich chwil była na posterunku służbie ojczyźnie i polskości — pisała do polskiej prasy, organizowała wydarzenia, regularnie naświetlała aktualia polskiej inteligencji na Litwie. Jako weteran zespołu „Wilia” do ostatnich chwil brała udział w próbach — przed koncertem jubileuszowym 70-lecia zespołu.
O szczegółach pogrzebu będziemy informowali w późniejszym czasie.
Redakcja