Więcej

    Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Józefa Łobodowskiego dla prof. Lecha W. Szajdaka

    Międzynarodową Nagrodę Literacką im. Józefa Łobodowskiego otrzymał w roku 2023 prof. Lech Wojciech Szajdak z Poznania. Józef Łobodowski, patron nagrody, to wybitny polski poeta i prozaik oraz przyjaciel Ukrainy.

    Czytaj również...

    Oddał nieocenione zasługi w tłumaczeniu literatury ukraińskiej. Patronuje nagrodzie przyznawanej poetom, prozaikom, a także tłumaczom literatury z krajów Europy Środkowej i Wschodniej oraz popularyzatorom idei porozumienia, dialogu i pojednania między narodami.

    Międzynarodową nagrodę przyznaje Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Lublinie wspierane przez fundacje „Willa Polonia” (Lublin), „Dla Pokoleń” (Lublin), Stowarzyszenie Polska-Wschód (Oddział w Lublinie) oraz muzeum Niepodległości w Warszawie. Nagroda naprzemiennie wręczana była w Muzeum Niepodległości w Warszawie oraz w Lucku na Uniwersytecie. W okresie wojny na Ukrainie miejscem uhonorowania jest Muzeum Niepodległości w Warszawie.

    Szacunek do dziedzictwa wyniesiony z domu rodzinnego

    Prof. Lech Wojciech Szajdak aktywnie uczestniczy w przywoływaniu pamięci o działalności Grupy Poetyckiej „Wołyń”, której jego ojciec Stefan Szajdak był współzałożycielem na Wołyniu w latach 30-tych XX wieku.

    Profesora cechuje głęboka atencja oraz wielki szacunek dla polskiej kultury i dziedzictwa narodowego w Polsce i zagranicą, wyrażana dbałością w różnych aspektach o spuściznę literacką jego ojca. Uhonorowany nagrodą estymę dla polskiej kultury i dziedzictwa narodowego wyniósł z domu rodzinnego.W rezultacie jego wieloletniej i wielokierunkowej działalności w bibliotekach i archiwach w Polsce, Ukrainie oraz Rosji doprowadził do ocalenia od zapomnienia rozproszoną twórczość ojca oraz informacje o Grupie Poetyckiej „Wołyń”.

    Działania na rzecz „Wołynia”

    Jego wieloaspektowe działania odnoszące się do Grupy Poetyckiej „Wołyń” to m.in.:

    • Zorganizowanie 12 wystaw w prestiżowych muzeach i bibliotekach w Polsce, Ukrainie i Rumunii;
    • Opublikowanie po raz pierwszy w polskiej literaturze dwóch „Antologii Poezji Grupy Poetyckiej »Wołyń«” w języku polskim i polsko-ukraińskim, odpowiednio — liczące 172 i 249 stron. Antologia w językach polskim i ukraińskim była elementem wystawy dedykowanej Grupie Poetyckiej „Wołyń” autorstwa prof. Szajdaka w Kijowie pod honorowym patronatem Prezesa Polskiej Akademii Nauk prof. Jerzego Duszyńskiego i Prezydenta Ukraińskiej Akademii Nauk prof. Borysa Patona;
    • Wydanie pierwszej w polskiej literaturze monografii pt. „Grupa Poetycka »Wołyń« — geneza, przedstawiciele, wiersze” liczącej 540 stron;
    • Opublikowanie autorskich 6 katalogów do wystaw Grupy w Polsce, Ukrainie i Rumunii (w języku polskim, ukraińskim, rumuńskim wraz z tłumaczeniami wierszy członków Grupy na język ukraiński i rumuński) oraz wydanie 17 artykułów w czasopismach i monografiach;
    • Zaprezentowanie 15 autorskich wykładów podczas konferencji, w trakcie spotkań i wernisaży w Polsce, Ukrainie i Rumunii;
    • Udzielenie 13 wywiadów polskim i zagranicznym czasopismom, które ukazały się w Polsce, USA, Szwecji, Australii, Kanadzie i Ukrainie, promując Grupę Poetycką „Wołyń”.

    Uhonorowanie nagrodą prof. L.W. Szajdaka stanowi wreszcie promocję wielkiego potencjału twórczego Grupy Poetyckiej „Wołyń”.

    Afisze

    Więcej od autora

    Szczecin świętował litewską niepodległość

    W kameralnej, serdecznej atmosferze szczecińscy Litwini oraz ich przyjaciele spotkali się, aby uczcić jedną z najważniejszych dat w historii Litwy — rocznicę odrodzenia litewskiej państwowości. Doroczne spotkanie, które odbyło się 8 marca na szczecińskim Starym Mieście, stało się nie tylko okazją do wspomnień i refleksji nad historią, lecz także do podkreślenia żywych związków litewskiej diaspory z ojczyzną.

    Cystersi w Kołbaczu — dzieje opactwa, reguła zakonna i działalność duszpasterska

    Kołbacz (niem. Kolbatz) — to miejscowość znajdująca się w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, przy rzece Płonia, oddalona o 3,5 km na zachód od jeziora Miedwie, na wschód od Wzgórz Bukowych, które stanowią granicę między województwem zachodniopomorskim a lubuskim. Z danych z 2006 roku wynika, że osada liczyła 1 400 mieszkańców.