Bardzo kochała Wilno
Wydanie zawiera również wspomnienia napisane przez Krystynę Adamowicz, Krystynę Dzierżyńską — prezeskę Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna”, Łucję Brzozowską — wileńską dziennikarkę, Wandę Miłto — byłą redaktor redakcji podręczników w języku polskim, Barbarę Mintautienė (Przygodzką) — byłą redaktorkę audycji w języku polskim redakcji Litewskiego Radia.
„Dzisiejsi uczniowie nie znają twórczości Jadwigi Bębnowskiej. Tylko starsze pokolenie pamięta jej wiersze, które często kierowała do najmłodszych czytelników. Było to bardzo istotne, ponieważ nikt z ówczesnych poetów Wileńszczyzny piszących po polsku nie poświęcał swych wierszy dzieciom” — pisała autorka wydania.
Jadwiga Bębnowska bardzo kochała Wilno, któremu poświęciła niejedną strofę. Pani Krystyna nieraz mówiła, jak ważne jest dla niej przekazanie spuścizny literackiej poetki ziemi wileńskiej kolejnym pokoleniom.
Pierwsze wiersze wydrukowano w polskiej gazecie
Pierwsze wiersze Jadwigi Bębnowskiej ukazały się na łamach „Czerwonego Sztandaru”, jedynej w owych czasach polskiej gazety codziennej na Litwie. Poetka prowadziła w dzienniku rubrykę „Ku pomocy szkolnej twórczości amatorskiej”. Cieszyła się ona ogromną popularnością, ponieważ w tamtych czasach nikt nie przygotowywał tego rodzaju materiałów. Pisała w latach 1956-1993. Ostatni swój wiersz poetka poświęciła ukochanemu Wilnu.
Pomysł wydania tomiku z poezją Jadwigi Bębnowskiej narodził się podczas jednego ze spotkań absolwentów legendarnej wileńskiej „Piątki”. Absolwentka szkoły, Irena Ignatowicz (z domu Piekarska), przekazała Krystynie Adamowicz, wieloletniej prezesce Towarzystwa „Zawsze Wierni »Piątce«”, plik wycinków z gazet i czasopism. Zawierały one wiersze poetki.
Rocznica urodzin poetki
Prezentacja tomiku poezji odbyła się 4 grudnia w Ambasadzie RP w Wilnie. Spotkanie zorganizowało Towarzystwo Projektów Edukacyjnych przy współpracy ze Stowarzyszeniem Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna” oraz Towarzystwem „Zawsze Wierni »Piątce«”. Wiersze wileńskiej poetki rozbrzmiewały w wykonaniu aktorów Polskiego Teatru „Studio” w Wilnie.
1 stycznia 2026 r. przypada 110. rocznica urodzin wileńskiej poetki.
„To jest niezwykle symboliczne, że tomik poezji przyszykowany przez mamę ukazał się w przededniu tej daty” — mówiła podczas spotkania Agnieszka Skinder, córka Krystyny Adamowicz.
Wydawcą tomiku jest Towarzystwo Projektów Edukacyjnych. Wydanie zawiera zdjęcia wileńskich fotografów, Jerzego Karpowicza oraz Mariana Paluszkiewicza, jak też ilustracje Roberta Bluja.
Sprostowanie: Według najnowszych informacji nadesłanych do redakcji „Kuriera Wileńskiego”, książka nie podlega sprzedaży. Wydanie poezji było dostępne podczas spotkania poetyckiego, będzie także udostępniane przy niektórych wydarzeniach społeczności Polaków na Litwie.
***
Jadwiga Bębnowska urodziła się w Irkucku. W 1921 r. przyjechała z rodzicami do Wilna. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalach wileńskich. Pierwsze jej wiersze ukazały w druku w 1956 r. na łamach „Czerwonego Sztandaru”. Oprócz wierszy własnych wiele tłumaczyła z języka litewskiego. Najchętniej pisała wiersze dla dzieci, które były drukowane w podręcznikach szkolnych, pismach polskojęzycznych a także w antologiach „Sponad Wilii cichych fal” (1985), „Polska Poezja Wileńszczyzny” (1986), „Wigilia Słowa” (1988). Zmarła w Wilnie w wieku 78 lat. Przez ostatnie lata życia z powodu choroby była przykuta do łóżka. Pochowana jest na cmentarzu św. Piotra i Pawła.
Przeczytaj wiersz Jadwigi Bębnowskiej, „Jest taka uliczka”: Anons wieczoru poetyckiego z Jadwigą Bębnowską, poetką Ziemi Wileńskiej