Stanisław Tarasiewicz

Poniedziałek, 27 października, może wejść do najnowszej historii Litwy, jako kolejny dzień niepodległości. Tym razem niepodległości energetycznej.

Gdy w państwowej kiesie zaczyna brakować pieniędzy, rząd tradycyjnie sięga do kieszeni podatnika.

Fala spadków cenowych ropy naftowej ze światowych giełd wreszcie dotarła do litewskich stacji paliw. Od ponad tygodnia cena paliw na nich wyraźnie idzie w dół, a przedstawiciele handlowców zapowiadają, że w najbliższym czasie tankować będziemy jeszcze taniej.

Ostatnio litewskie media, a za nimi też niektóre polskojęzyczne, triumfalnie donoszą o „kapitulacji” tzw. polskich samorządów ws. usunięcia tablic z polskimi nazwami ulic z prywatnych posesji. Pierwszym rzekomo padł rejon solecznicki, a w tym tygodniu paść miał rejon wileński.

Skandalem zakończyła się zaoczna dyskusja dwóch ekspertów wojskowych o potrzebie obrony Wilna w razie ewentualnej agresji zewnętrznej.

„Kto ty jesteś? Polak mały” — te słowa „Katechizmu polskiego dziecka” Władysława Bełzy na Wileńszczyźnie powinny mieć swoją adaptację — „Polak na Litwie”. Geograficzne umiejscowienie obok określenia narodowości jest dla litewskich Polaków równie ważną częścią ich tożsamości narodowej.

Od środy Litwa pozostaje bez władzy. Przynajmniej tej najwyższej, bo trzy pierwsze osoby w państwie opuściły kraj. Przebywają w zagranicznych delegacjach.

We wtorek, 7 października, Sejm w czasie obrad prawie połowę czasu poświęcił na omawianie projektów nowelizacji Ustawy o Informacji Publicznej.

W miniony weekend obywatele dwóch z grona najbiedniejszych krajów Unii Europejskiej wybrali nowe parlamenty.

Od kilku miesięcy między Rosją a Zachodem trwa wojna na sankcje gospodarcze, które miały powstrzymać prawdziwą wojnę we Wschodniej Ukrainie. I choć od kilku tygodni strony konfliktu zbrojnego podpisały rozejm, to jednak w Doniecku wciąż giną ludzie — żołnierze, bojówkarze oraz cywile.

Dopóki na Litwie wiele mówi się i niewiele się robi ws. powstrzymania rosyjskiej propagandy i spodziewanej agresji, władze na Kremlu niewiele mówiąc, skutecznie działają w celu zwiększenia swoich wpływów w regionie nadbałtyckim.

Samorządy chcą dla siebie więcej samodzielności i pieniędzy. Ich przedstawiciele twierdzą, że w przeciwnym razie grozi im bankructwo.

Po raz pierwszy solecznicka młodzież miała okazję dowiedzieć się o „Misji Sybir” bezpośrednio od jej tegorocznych uczestników.

Od zakończenia prac działającej na początku 90. lat ubiegłego stulecia sławetnej rządowej Komisji ds. Problemów Litwy Wschodniej i późniejszego wyczerpania się również rządowego programu rozwoju Litwy Wschodniej, władze centralne wciąż myślą o wsparciu dla Wileńszczyzny. Uznając ją za region zacofany planują kolejne pomoce, przy tym zawsze kierują się zasadą „o was, bez was”.