— Prawdę mówiąc, nie planowałem znokautować wszystkich… — uśmiecha się Polak z Wilna, wschodząca gwiazda litewskiego kickboksu. — Plan był prosty: zdobyć jak najwięcej punktów i wszystko. Bam, low kick, bam, kropka!
18-letni chłopak przyznaje, że przed startem mistrzostw świata był spokojny i pewien swoich sił.
— Czułem się bardzo dobrze. Czułem się odpowiedzialny wobec ludzi, którzy mnie wspierają. Szczególnie, kiedy za moimi plecami stał nasz słynny Siergiej Masłobojew. Przecież niedawno zdobył złoto na Mistrzostwach Europy w Kickboxingu w hiszpańskim Bilbao! To ogromne wydarzenie w naszym świecie sportowym. No, a ja… Trochę się denerwowałem, ale się udało!
Najpierw było karate
Edwin mówi, że zaczął trenować kickboxing po pięciu latach spędzonych w sali karate.
„Poszedłem na trening kickboxingu, kiedy postanowiłem trenować coś bardziej ambitnego” — mówi champion z Wilna. Mówi, że jego Sparta Fight Gym to jeden z najlepszych klubów sportowych. „Myślę, że każdy sportowiec w tym klubie jest wyjątkowy i dobry na swój sposób” — zapewnia.
— Jak mówią, nie będziesz najlepszy tam, gdzie powalisz wszystkich, ale tam, gdzie tobie dadzą dobrze w kość! — śmieje się Edwin.
Czytaj więcej: Marek Kubiak o zawodach w stylu shidokan karate o puchar z okazji 230. rocznicy Konstytucji 3 Maja
Marzenia o Olimpie i zawodowym ringu
— 2019 rok, moje pierwsze mistrzostwa Litwy. To była ogromna fala motywacji. Zrozumiałem, że mam siłę i że mogę zrobić dużo więcej. Czuję tę samą motywację, a może nawet znacznie większą teraz, po wygraniu zawodów na światowym poziomie — mówi Edwin. — Ich wygranie było jednym z moich celów i teraz myślę, że muszę podbić Olimp, bo, jak wiadomo, kickboxing jest stopniowo włączany do programu Igrzysk Olimpijskich. Fajnie byłoby się wspiąć na ten szczyt… A profesjonalny ring? Zobaczymy, jak dalej wszystko pójdzie! — rozważa młody kickbokser.
Przytyj trochę, mały…
Nie jest tajemnicą, że trener Andrius Šipaila często nazywa 18-latka „Mały”: „Zostań z Maluchem”, „Maluch pojedzie na zawody”, „Nasz Maluch”. Dlaczego?
— Nazywa mnie tak, bo nie może zapomnieć, że jeszcze niedawno ważyłem 60 kilogramów, mimo to, że teraz już 90! — śmieje się. — Czasami żartobliwie zaczepia mnie i mówi, żebym jeszcze nabrał wagi. Tak więc dla trenera nadal jestem „mały”.
Z Włoch triumfalny powrót z tarczą
Reprezentacja Litwy juniorów i młodzieży w kickboxingu brała udział w Mistrzostwach Świata w Kickboxingu dla dzieci, juniorów i młodzieży WAKO (Światowe Stowarzyszenie Organizacji Kickboxingowych), które odbyły się w dniach 30 września-8 października w Lido di Jesolo we Włoszech.
W MŚ wzięło udział ponad 2 000 zawodników z 63 krajów, a litewska drużyna spisała się w nich znakomicie. Sportowcy zdobyli 3 medale: złoty, srebrny i brązowy.
Edwin Szałkowski (klub Sparta Fight Gym, Wilno) dotarł do półfinału w dyscyplinie K1 Style, w kategorii wagowej do 91 kg i wygrał przez nokaut z reprezentantem Turcji Baranem Tuncerem.
W finale nie pozostawił żadnych złudzeń kazachskiemu zawodnikowi Adiletowi Aldabergenowi. Kazachscy trenerzy w obawie o zdrowie swego zawodnika postanowili nie kontynuować walki już w drugiej rundzie i Edwin został mistrzem świata juniorów i młodzieży w kickboxingu!
Arnestas Naujokas w dyscyplinie K1 Style, w kategorii wagowej do 71 kg, w finale musiał uznać wyższość Polaka Miłosza Boguckiego — został wicemistrzem. Motiejus Ivlijevas w dyscyplinie Full Contact w kategorii wagowej do 71 kg zacięcie walczył w półfinale z Finem Simo Tahtinena, jednak w trzeciej rundzie odnowiła się wcześniejsza kontuzja. Sędzia przerwał walkę i Motiejus musiał uznać przewagę rywala — późniejszego mistrza świata.
| Fot. kickboxsing.lt
Podwójny cios — kick-boks
Kick-boxing — dyscyplina sportowa (sport walki), w której walczy się, stosując zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia. W początkowym okresie rozwoju kick-boxingu istniały dwa nurty tego sportu: japoński i amerykański.
Sport rozwijający w sposób holistyczny umiejętności fizyczne takie jak: siła, szybkość, wytrzymałość, gibkość, poczucie rytmu. Dodatkowo rozwijający cechy psychiczne, m.in.: panowanie nad stresem, poczucie własnej wartości czy pewność siebie.
Czytaj więcej: Święto sportu „Uprawiaj sport i bądź zdrowy” w Kalwiszkach
Formuły kickboxingu
Rywalizacja sportowa odbywa się według licznych regulaminów i formuł, wśród których można wyróżnić między innymi:
• Full contact: dozwolone są wszystkie techniki nożne i bokserskie powyżej pasa, z minimalną liczbą 8 kopnięć podczas rundy. Jeśli zawodnik nie zada 8 kopnięć, traci 1 punkt; nie wolno kopać kolanem ani uderzać łokciem; walka odbywa się na ringu bokserskim, standardowo trwa 3×2 min.
• Low kick: dozwolone są wszystkie techniki bokserskie oraz kopnięcia do wysokości głowy, nie ma minimalnej liczby kopnięć na minutę, nie wolno kopać kolanem ani uderzać łokciem.
• K-1: formuła wprowadzona i spopularyzowana przez japońską organizację K-1, dozwolone są wszelkie techniki bokserskie, obrotowe uderzenia pięścią, kopnięcia oraz ciosy kolanami, bez względu na wysokość; nie wolno uderzać łokciem; walka odbywa się na ringu, standardowo trwa 3×3 lub 5×3 min.
• Pointfighting — formuła nastawiona głównie na szybkość zawodników; walka jest przerywana i punktowana po każdym czystym trafieniu przeciwnika; ograniczona siła uderzeń; walka odbywa się na tatami, wyjątkowo na ringu, standardowo trwa 3×2 min.
• Light contact: forma walki ciągłej, w której zawodnicy muszą wykazać się umiejętnością walki technicznej; walka odbywa się na ringu, parkiecie lub tatami, standardowo trwa 3×2 min.
• Kick light: forma walki ciągłej z kopnięciami od uda w górę oraz ograniczoną siłą uderzeń; walka odbywa się na ringu, parkiecie lub tatami.
