Kategoria: Historia

Dziś — nie o jednej ulicy, lecz o kilku. Każda z nich ma własną nazwę, łączy je zaś jedna wspólna nazwa — Kolonia Montwiłłowska. Jest to najstarsza spółdzielnia mieszkalna w Wilnie. Należą do niej 22 kamienice. Obejmuje trzy ulice: J. Tumo-Vaižganto , J. Savickio oraz Kražių.

Jan Konrad Obst, który urządził we własnym domu przy zaułku Bernardyńskim 11 muzeum Adama Mickiewicza (obecnie należące do państwowego Uniwersytetu Wileńskiego, dawnej im. Stefana Batorego)

Andrzej Wolan urodził się ok. 1530 r. w zachodniej Wielkopolsce. Tak się potoczyły jego losy, że znalazł się w Wilnie.

Jego właściwe nazwisko brzmiało Augustyn Mielecki, Mieleski. Z powodu budowy ciała nazwano go Rotundem (łac. rotundus — okrągły) i właśnie pod tym nazwiskiem jest...

Ulica Juozapo Strumilos, czyli Józefa Strumiłły - tak brzmi prawdziwe nazwisko zasłużonego dla Wilna botanika, sadownika, ogrodnika, adwokata, działacza społecznego - znajduje się na obrzeżach miasta, w dzielnicy Naujininkai. Niczym szczególnym się nie wyróżnia.

Ulica im. Szymona Konarskiego (Simono Konarskio g-vė) jest jedną z najdłuższych ulic wileńskiego Nowego Miasta (Naujamiestis). Początek bierze od ul. J. Basanavičiusa (dawniej — Wielka Pohulanka), przecina ul. V. Pietario i kończy się przy ul. Geležinio vilko.

W skarbcu kaplicy przechowywane są dzisiaj także dary symboliczne, najczęściej pozostawiane przez grupy pątników z zagranicy.

Wota to ofiarowane przez wiernych znaki wdzięczności, które świadczą o łaskach otrzymanych za wstawiennictwem Matki Miłosierdzia. Większość z nich przypomina serduszka, figurki modlących się ludzi, ich oczy, ręce, nogi.

Groby oficerów polskich w Katyniu po raz pierwszy zostały odkryte latem 1942 roku przez Polaków przymusowo pracujących w ramach TODT z pociągu Bauzug(...)

Przed miesiącem Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał ws. zbrodni katyńskiej, że nie może ocenić rosyjskiego śledztwa prowadzonego w latach 1990-2000.

Wiadomo powszechnie, że to nie wielkie rody magnackie stanowiły o sile i potędze Rzeczypospolitej, lecz rycerstwo — średnia i drobna szlachta, zarówno ta koronna, jak również litewska i ruska. Do takiej szlachty zaliczają się Wyrwicze, starorusiński bojarski ród z okolic Orszy we współczesnej wschodniej Białorusi.

Swe wspomnienia chciałbym zacząć słowami Czesława Miłosza, jakie wygłosił w Sztokholmie w 1980 roku.

Skromny przyimek „na” już od dawna jest przedmiotem kontrowersji.

Altaria Jasińskiego figuruje w książce prof. Juliusza Kłosa (1881-1933) Wilno.

„Gdyby światło nie zapaliło się w Wilnie, zgasłoby w Polsce całej” — tak pisał niegdyś o Uniwersytecie Wileńskim Stanisław Staszic, wybitna postać polskiego Oświecenia, filozof, publicysta, mąż stanu.

Znanym w Wilnie sztyletnikiem był Jan Bieńkowski (1837-1863), felczer, policjant i sztyletnik w organizacji warszawskiej, wysłany do Wilna — jak podają J. Sikorska-Kulesza i T. Bairašauskaitė — przez Rząd Narodowy.

Przed I wojną światową w Wilnie zamieszkały zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej.

Poczynając od czasów Mendoga, Wilno chętnie przyjmowało do siebie różne zakony katolickie.

Ożywieni wielką gorliwością religijną i zręcznością w przeprowadzaniu swoich celów, jezuici przystąpili do akcji z nieznanym dotąd w Wilnie rozmachem.

Życie domowe mieszkańców Wilna w XVI-XVII w. badacze tego okresu na podstawie zachowanych dokumentów(...)

Ożywieni wielką gorliwością religijną i zręcznością w przeprowadzaniu swoich celów, jezuici przystąpili do akcji z nieznanym dotąd w Wilnie rozmachem.

W XVI wieku na terenie Wilna pojawiają się pierwiastki kultury zachodniej, którą szerzyli, obok kultury wschodniej, głównie mieszkający tu Polacy.

Tatarzy w Wilnie. Tatarów sprowadził z Krymu wielki książę Witold. Osadnikami byli Tatarzy ze Złotej Ordy.

Element litewski w Wilnie, które leży na granicy etnicznej białorusko-litewskiej, i które po unii polsko-litewskiej z 1385 roku ulegało procesowi polonizacj(...)

Berezyna — świadek tragicznych listopadowych dni 1812 roku. Okrzyki, lament i rozkazy słyszało się w różnych językach.

Ówczesny handel (XVI-XVII w.) wileński szedł do Polski, Prus i Moskwy, następnie do Inflant, Węgier i Lewantu, czyli na Wschód.

Magistrat wileński w końcu XVI i do połowy XVII wieku miał wiele wydatków. Do nich zaliczano dary wręczane przez obywateli królowi i królowej z okazji koronacji, a także przy wjazdach pary monarszej do Wilna. Opłacano wystawianie bramy na przyjazd króla i jego powitanie.

Po uzyskaniu przywileju Zygmunta I z 1522, zwalniającego mieszczan od straży na zamku, obowiązany był magistrat do utrzymywania 24 uzbrojonych strażników dla zapewnienia miastu bezpieczeństwa oraz dla egzekutywy zarządzeń władz i wyroków sądowych.

W 1387 r. Jagiełło nadał Wilnu przywilej na prawo magdeburskie, inaczej prawo niemieckie, jako wzór przy organizacji samorządowej w mieście Wilnie.

Dramatyczne zmagania w bitwie nad Berezyną, tragiczne również dla naszego polskiego żołnierzaoraz wspaniała victoria orszańska(...)

W wiekach XV-XVII istniał Rynek ratuszowy, przypominający swym kształtem typ wsi owalnicowej, spotykanej w Prusach Wschodnich i na Inflantach i pochodzącej tam z kolonizacji niemieckiej.

Gotyk jako styl architektury przybył do Wilna niewątpliwie z Krakowa.

Prawdopodobnie w lecie 1497 księżna zaszła w ciążę, która jednak zakończyła się poronieniem.

23 sierpnia 1939 w Moskwie zawarty został układ Ribbentrop-Mołotow. Do oficjalnej umowy dołączono tajny protokół przewidujący rozbiór Polski oraz podział strefy wpływów w Europie Wschodniej. Przy lekturze cytowanego zapisu rodzi się pytanie: Jak to się stało, że w supertajnej umowie dwaj bezwzględni grabieżcy, nieliczący się z nikim i z niczym, postanowili uczynić podarunek terytorialny małemu, niewiele znaczącemu państwu, które nie było stroną kontraktu? Czy istniała jakaś ukryta przyczyna powodująca taki stan rzeczy?

Kolejny władca Polski i Litwy to Aleksander Jagiellończyk (1461-1506), syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki (1466-1505).

Jaką moc powinna posiadać wspólnota ludzi jednej szkoły, skoro z nadejściem każdej wiosny już niejednego z nich nurtuje pytanie — czy tego lata przy swej rodzimej szkole na Piaskach znów spotkamy się?

20 marca 1440 z rąk spiskowców zginął wielki książę litewski, Zygmunt Kiejstutowicz, co wywołało niepokoje w państwie litewskim.

Witold zmarł bez potomka męskiego i Wielkie Księstwo Litewskie wraz z Wilnem (...)

Za rządów Jagiełły, przed przyjęciem przez niego chrztu, miasto Wilno było zamożne (...)

Świadomość, że modlitwą i cierpieniem chętnie zniesionym i ofiarowanym Bogu można (...)