Więcej

    Letni obóz języka karaimskiego w Trokach

    Czytaj również...

    Tu uczniowie w wieku od 5 do 70 lat uczyli się języka swych przodków    Fot. Alina Sobolewska
    Tu uczniowie w wieku od 5 do 70 lat uczyli się języka swych przodków Fot. Alina Sobolewska

    Dzisiaj, 18 lipca, w Trokach, odbędzie się uroczyste zamknięcie tradycyjnego, 12. Międzynarodowego Letniego Obozu Językowego społeczności karaimskiej. Jego uczestnicy w wieku od 5 do… 70 lat uczyli się języka swych przodków. Zajęcia rozpoczęły się 7 lipca.

    W tym roku było nieco ponad 50 uczestników z Polski, Rosji, Ukrainy, Francji i Niemiec. Zajęcia odbywały się codziennie w ciągu dwóch tygodni, które polegały nie tylko na kształceniu i doskonaleniu języka karaimskiego.
    – Było sporo warsztatów, które przybliżyły kulturę karaimską, tradycje, obyczaje.

    Dla dzieci były różnego rodzaju gry, zajęcia powiązane z tradycjami karaimskimi – powiedziała dla „Kuriera” Karina Firkavičiūtė, prezes Wspólnoty Kulturowej Karaimów Litwy, organizatorka obozu.
    Jak zaznaczyła, język karaimski jest jedną z najważniejszych wartości kulturowych Karaimów. Jest notowany na liście zagrożonych języków świata. Karaimi, przybywający do Trok do letniej szkoły językowej, byli niezmiernie dumni, że mogą go – jako język żywy – usłyszeć na Litwie. Uczyli się go pielęgnować i kochać.

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

     

    Tylko na Litwie, w Polsce, w Rosji i na Ukrainie mieszkający Karaimi stanowią odrębną grupę etniczną  Fot. Sigita Nemeikaitė
    Tylko na Litwie, w Polsce, w Rosji i na Ukrainie mieszkający Karaimi stanowią odrębną grupę etniczną Fot. Sigita Nemeikaitė

    Jak wiadomo, ludzie karaimskiego wyznania żyją w różnych częściach świata. Ale tylko na Litwie, w Polsce, Rosji i na Ukrainie mieszkający Karaimi stanowią odrębną grupę etniczną pochodzenia tureckiego i mają swój własny ojczysty język karaimski. Ten język i inne części kultury narodowej tych społeczności zawsze były podstawą ich tożsamości, co potwierdzają starożytne rękopisy, zabytki języka pisanego, świadectwa podróżników. Są to skomplikowane i nie zawsze zrozumiałe dla innych ludzi, w tym badaczy, fakty, dlatego ciągle są mylone, nieodpowiednio interpretowane, czasami nawet fałszowane – świadomie lub z powodu braku wiedzy.
    Jednakże z tego powodu dziedzictwo historyczne i kulturowe Karaimów się nie zmienia i chociaż nie jest bogate, zawsze pozostaje autentyczne. Jest dokładnie takie samo, jak było w XIV, XV czy XVI wieku.

    – Porównując czasami odmienne badania współczesnych naukowców, autentyczność i wyjątkowość dziedzictwa kulturowego Karaimów staje się jeszcze bardziej oczywista – zaznaczyła Karina Firkavičiūtė.
    Karaimski obóz językowy od dwunastu lat się rozwija, zmienia nieco swoją treść i formę. Ma wielu partnerów na Litwie i za granicą. Niezmienne jest jednak zainteresowanie letnimi zajęciami językowymi i wszyscy z ogromną radością się uczą, uczestniczą w seminariach, wieczorach tematycznych.
    Dwa tygodnie intensywnej nauki zakończy się tradycyjnie imprezą finałową w Domu Kultury Trok, która jest bezpłatna i otwarta dla wszystkich chętnych.

    Dla dzieci były różnego rodzaju gry, zajęcia powiązane z tradycjami karaimskimi Fot. archiwum
    Dla dzieci były różnego rodzaju gry, zajęcia powiązane z tradycjami karaimskimi Fot. archiwum

    Dzisiaj o godzinie 18 uczestnicy letniego obozu zaprezentują wyniki swej działalności i spektakl.
    W tym roku mija wiele znaczących dat rocznicowych ważnych dla Karaimów, które również będą obchodzone w Trokach.
    Po pierwsze – to już 110 lat, gdy została wydana pierwsza książka literatury świeckiej Simona Kobeckisa, zbiór poezji „Jyrlar” („Wiersze”). Po drugie – 85. rocznica polskiego akademickiego wydania profesora Tadeusza Kowalskiego „Karaimische Texte im Dialekt von Troki” (Teksty języka karaimskiego dialektu Trok). Ta książka jest jedną z najważniejszych prac naukowych w dziedzinie badań języka karaimskiego. Inni ważni jubilaci – to ważne postacie dla społeczności karaimskiej – turkolodzy i karaimoznawcy profesorowie Włodzimierz Zajączkowski i Aleksander Dubiński, starszy duchowny Michael Firkovičius, którzy byli pośrednimi uczniami i zwolennikami wymienionych wyżej dzieł.

    — W tym roku przypada również 25. rocznica działalności Wspólnoty Kulturowej Karaimów Litwy, która dla uczczenia tej daty wspólnie z Muzeum Historycznym na Zamku Trockim otworzyła wystawę pod tytułem: „Prace i rocznice Karaimów – 1904-2014” – powiedziała na zakończenie Karina Firkavičiūtė, prezes Wspólnoty Kulturowej Karaimów Litwy, organizatorka obozu.
    ***
    Obóz językowy w tym roku częściowo był wspierany przez Ministerstwo Kultury, samorząd rejonu trockiego oraz prywatnych sponsorów – znane trockie restauracje „Kybynlar” i „Kiubetė”, których właścicielami również są Karaimi.

    Reklama (dobiera algorytm zewnętrzny na podst. ustawień czytelnika)

    Afisze

    Więcej od autora

    To w Wilnie czuję się u siebie…

    Teresa Gumowska-Kacmajor przyjechała do Gdańska z Wilna w wieku 11 lat. Tu ukończyła szkołę średnią, studia lekarskie, tu realizowała się zawodowo i rodzinnie. Jednak nigdy nie czuła się prawdziwą gdańszczanką. Gdy w latach 70. przyjechała po raz pierwszy na Litwę...

    Młodzi zdolni: Ewa Siemaszkiewicz

    Młodzi Polacy z Litwy po ukończeniu polskich szkół w różny sposób szukają swej życiowej drogi. Polska, jako kraj nauki i zamieszkania, jest jedną z nich. Ewa Siemaszkiewicz, studentka IV roku medycyny na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym jest maturzystką Szkoły Średniej im....

    Wielki patriota i strażnik prawdziwej historii Polski

    Stanisław Władysław Śliwa od wielu lat stoi na czele Związku Piłsudczyków Rzeczypospolitej Polskiej Towarzystwa Pamięci Józefa Piłsudskiego łączącego ponad 5 tysięcy członków, ludzi różnych zawodów i stanów w wieku od 18 do 90 lat w całej Polsce. Organizacja, która rok...

    Każdy na swój sposób płaci za swoje tęsknoty…

    "Miejsce, gdzie się osiedlasz, nie jest wystarczająco pojemne dla wszystkiego, co pragniesz przechować. To, co jest twoje, przynależy także do miejsca. Zmieniasz miejsce, rezygnujesz więc z niektórych rzeczy i zyskujesz inne. Zaspokajasz jedną tęsknotę, ale otwierasz drzwi kolejnej. Każda...