![@](https://kurierwilenski.lt/wp-content/uploads/2011/12/2011-12-30-konc-300x201.jpg)
„Każdy z nas ma na tyle dużą dłoń, że może z niej uczynić Betlejem. Każdy z nas ma na tyle ciepłe serce, że może przyjąć nowo narodzoną miłość. Do tego wystarczy tylko wiara, nadzieja, a miłość przyjdzie sama…” — powiedział mer rejonu solecznickiego Zdzisław Palewicz inaugurując pod jego patronatem koncert charytatywny „Podzielmy się cudem”, jaki odbył się 21 grudnia br. w sali Szkoły Sztuk Pięknych im. Stanisława Moniuszki w Solecznikach.
W po raz trzeci organizowanym przez Samorząd Rejonu Solecznickiego, Solecznicki Rejonowy Oddział Związku Polaków na Litwie oraz Towarzystwo Miłośników Sztuki „Młodzież Przyszłości” koncercie wzięli udział przedstawiciele władz samorządowych rejonu, radni, kierownicy placówek budżetowych, przedsiębiorcy. Zebrane podczas tegorocznej edycji akcji pieniądze zostaną przeznaczone na zakup mebli do Solecznickiego Domu Dziecka. Przeprowadzona w toku koncertu zbiórka wydaje się pobiła wszystkie dotychczasowe rekordy — zebranych zostało 2750 litów i 15 euro. Obecni na sali wychowankowie Domu Dziecka wraz z dyrektor Oksaną Obłoczyńską serdecznie dziękowali ofiarodawcom za hojność i po cichu w myślach wybierali mebelki do swoich pokojów.
Oprócz zacnego celu charytatywności koncert wprawił zebranych w prawdziwie świąteczny nastrój oczekiwania narodzin Dzieciątka Jezus. Okolicznościowy program przygotowany przez prezydenta Towarzystwa Pavelasa Rodevičiusa, wiceprezydent Towarzystwa Irinę Rodevič i prowadzącą imprezę Elwinę Obłoczyńską, na który złożyły się kolędy, pieśni bożonarodzeniowe, klasyczne utwory instrumentalne wykonane w złotej sali pałacu Wagnerów, przy blasku świec i pięknie wystrojonej choince oznajmiał, że Święta tuż, tuż…
Imprezę wsparli administracja Samorządu Rejonu Solecznickiego, Solecznicki Rejonowy Oddział ZPL, członkowie TMS „Młodzież Przyszłości” Irina i Viktoras Rodevič, spółka „Šalmesta”, Wspólnota Wsi Trybańce oraz spółki „Polivektris”, Actas”, „Medbalt”, „Šalčininkų žuvininkystės ūkis”.
Irena Kołosowska