Spotkania z językiem polskim. Lekcja 10.

Czytaj również...

Dzisiejsze spotkanie z językiem poświęcimy samogłosce o, która w polszczyźnie litewskiej ma inną artykulację niż w języku ogólnym. Jest ona wymawiana jako labializowane, czyli uwargowione o, np. uona, wuoda, uon, tj. podczas jej artykulacji wargi są bardziej wysunięte ku przodowi i bardziej zaokrąglone niż w języku ogólnym, co powoduje, że jej wymowa podobna jest do litewskiego dyftongicznego o lub rosyjskiego o. Należy także podkreślić, że labializacja (zjawisko poprzedzania samogłoski o niezgłoskotwórczym u, zwykle osłabionym) występuje też w dialektach rdzennie polskich, np. w dialekcie śląskim, małopolskim, wielkopolskim. W tym miejscu warto zaznaczyć, że labializowane o wymawiane jest właściwie przez zdecydowaną większość inteligencji polskiej na Litwie, w tym też przez niemałą liczbę polonistów.

Afisze

Więcej od autora

Teatr improwizacyjny „Empty Heads” w Centrum Kultury w Rudominie

Co się dzieje, gdy nie ma scenariusza, wcześniej przygotowanych dialogów, a wszystko powstaje tu i teraz?Sześciu improwizatorów będzie tworzyć najbardziej nieoczekiwane historie, czerpiąc inspirację z Waszych pomysłów, własnej wyobraźni...

XIII edycja kampanii „Pola Nadziei”

Tegoroczna Kampania „Pola Nadziei” poświęcona jest zbliżającej się ważnej rocznicy w historii Litwy i jej dziedzictwie duchowym — 100. rocznicy koronacji obrazu Najświętszej Maryi Panny, Matki Miłosierdzia, w Ostrej...

Wystawa fotograficzna POKOLENIA/KARTOS autorstwa Sławomira Fiebiga

Fotografie Sławomira Fiebiga powstały w 1992 roku podczas ogólnopolskiego pleneru fotograficznego „Wileńszczyzna ’92”. Wśród jego uczestników znalazła się grupa artystów z Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego. Jednym z odwiedzonych miejsc były...