Wigilia w Liceum Ogólnokształcącym im. Sybiraków w Szczecinie

Jak co roku, od lat, także i w tym roku miało miejsce spotkanie z żyjącymi patronami tej prywatnej, szczecińskiej szkoły średniej. Zaproszeni zostali członkowie szczecińskiego oddziału Związku Sybiraków z jego prezes Zofią Wojewnik oraz Zachodniopomorskiego Związku Sybiraków z prezesem Tadeuszem Słoniną. Przybyłych gości powitała dyrektorka szkoły, mgr inż. Mirella Okińczyc-Zuwalska, która powiedziała:

Czytaj również...

„Kolejny rok z rzędu spotykamy się, aby zbliżyć się do siebie, aby jeszcze lepiej się poznać oraz podzielić radością, która za kilka dni zagości w naszych domach. Chcielibyśmy się z Państwem podzielić tą radością i tym szczęściem. Bardzo się cieszymy, że co roku spotykacie się Państwo na naszej szkolnej wigilii, dzięki temu jest ona jeszcze bogatsza. Dziękujemy, że jesteście. Młodzież specjalnie dla Państwa przygotowywała się przez kilka dni, odbywając próby, aby dzisiejszą uroczystość można było jeszcze bardziej podkreślić. Mam nadzieję, że spodobają się Państwu nasze występy, które przygotowaliśmy dla wszystkich zaproszonych gości oraz naszych nauczycieli. Święta Bożego Narodzenia są wyjątkowe. Musimy się bowiem zatrzymać i pomyśleć o drugiej osobie. Musimy się podzielić radością i cieszyć się z tego, co mamy. Życzę wszystkim wesołych świąt. Mam nadzieję, że spotkamy się za rok w takim samym, a może nawet większym gronie. Życzmy sobie wszyscy zdrowia, zarówno fizycznego, jak i psychicznego, chęci do życia oraz ludzkiej życzliwości wobec innych. Życzę sobie i Państwu wszystkiego dobrego na święta”.

spol-Liceum-2025-12-30-4-PORTAL
Kolejną osobą witającą była pani Zofia Wojewnik, prezes szczecińskiego oddziału Związku Sybiraków | | Fot. Leszek Wątróbski

Kolejną osobą witającą była pani Zofia Wojewnik, prezes szczecińskiego oddziału Związku Sybiraków, która zwróciła się do wszystkich zebranych:

„Witam Państwa bardzo serdecznie. Kochana młodzieży, witam Was z całego serca, podobnie jak dyrekcję szkoły. Składam Wam wszystkim serdeczne życzenia od nas, Sybiraków. Życzę Wam wszystkiego najlepszego. Chcielibyśmy dziś odznaczyć panią dyrektor jedną i drugą Odznaką Honorową Sybiraków oraz wręczyć książki i słodycze dla wszystkich. Pragniemy podziękować Wam za to, że jesteście tak mili i zawsze chętnie spotykacie się z nami, Sybirakami, których imię nosi Wasza szkoła”.

Za przyznane odznaki podziękowała wice dyrektor dr Anna Michałek-Simińska:

„Chciałam podziękować, w imieniu pani dyrektor i swoim, za otwartość z Państwa strony, za lata współpracy i wsparcie wszystkich naszych działań, a także za to, że jesteście obecni, kiedy chcemy się z Państwem spotkać i porozmawiać”.

spol-Liceum-2025-12-30-5-PORTAL
Następnie przemawiał Tadeusz Słonina, prezes Zachodniopomorskiego Związku Sybiraków | | Fot. Leszek Wątróbski

Jako kolejny, a zarazem ostatni, przemawiał Tadeusz Słonina, prezes Zachodniopomorskiego Związku Sybiraków, który w imieniu swojej organizacji podziękował młodzieży oraz gronu pedagogicznemu za piękną uroczystość przy wigilijnym stole:

„Spotykamy się co roku z taką samą życzliwością dyrekcji i uczniów. Tak więc życzę, w imieniu naszych Sybiraków, zdrowych, szczęśliwych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia. Niech nowo narodzony Jezus obdarza nas wszystkich zdrowiem, szczęściem i pomyślnością, a Matka Boża niech wspiera w każdy dzień nowego roku — dyrekcję, grono pedagogiczne oraz wszystkich uczniów zgromadzonych dziś przy tym opłatku i stole wigilijnym. Serdecznie dziękuję. Zdrowych, wesołych świąt życzę”.

Kolejną częścią wigilijnego spotkania było śpiewanie kolęd. Pierwszą była oczywiście „Kolęda zesłańców Sybiru” z 1941 r. śpiewana na melodię kolędy „Do szopy, hej, pasterze”:

spol-Liceum-2025-12-30-6-PORTAL
A potem uczniowie szkoły śpiewali kolejne kolędy… | Fot. Leszek Wątróbski

Do szopki, Sybiracy, pośpieszcie, idźcie tam, w stajence ubożuchnej czeka was Jezus sam. Porzućcie już ziemianki, biegnijcie w mroźną noc, bo tam, ze żłóbka tego, płynie potęgi moc. Mróz ciśnie, głód doskwiera, wiatr wyje ze śnieżnych pól, Sybirak-Polak płacze, lecz znosi dzielnie ból. Nie płaczcie, Sybiracy, otrzyjcie zdroje łez — tam czeka Jezus mały, tam żłóbka męki kres.

A potem były kolejne kolędy i wreszcie wigilijny poczęstunek dla wszystkich — czerwony barszcz z pierogami oraz długie rozmowy przy herbacie i kawie.

Afisze

Więcej od autora

Dzień Zaduszny w Pszczelniku. Modlitwa i cierpliwe budowanie wielkiej historii

Pszczelnik pod Myśliborzem żyje w pamięci ludzi w kolejnych spotkaniach, w kwiatach składanych pod monumentem i w słowach modlitwy. W Dzień Zaduszny, 2 listopada, przy pomniku litewskich lotników znów spotkali się ludzie, dla których pamięć o Steponasie Dariusie i Stasysie Girėnasie nie jest jedynie obowiązkiem wobec przeszłości. Jest czymś znacznie głębszym — świadectwem przyjaźni dwóch narodów i przekonaniem, że nawet tragicznie przerwany lot może trwać nadal. Ta myśl szczególnie mocno wybrzmiała podczas modlitwy Ksiądz, obejmując modlitwą litewskich bohaterów, pamiętał również o wszystkich tych, którzy oddali życie w obronie wolności swoich ojczyzn — Litwy i Polski. W zaduszkowej atmosferze Pszczelnika słowa o śmierci nie były jednak słowami końca. Padło przypomnienie, że ludzkie życie zmienia się, ale się nie kończy, a pamięć i miłość potrafią przekraczać granice czasu i narodów. Od lat jednym z najważniejszych strażników tej pamięci jest środowisko myśliborskie. To właśnie mieszkańcy, samorząd i lokalni organizatorzy sprawili, że niewielki fragment lasu, w którym przed laty zakończył się dramatyczny lot Lituaniki, stał się miejscem żywej pamięci. Szczególną rolę odgrywa tu konsul honorowy Republiki Litewskiej Wiesław Wierzchoś. W swoim powitaniu przypomniał, że Pszczelnik jest miejscem szczególnym nie tylko dla Litwy, ale również dla Myśliborza i całego regionu. Mówił o kontynuacji polsko-litewskich relacji i o dumie z tego, że współczesne więzi obu narodów znajdują swoje bardzo konkretne, ludzkie oblicze właśnie tutaj — z dala od wielkich stolic i oficjalnych gabinetów. W jego słowach pobrzmiewała ważna prawda: wielka historia nie musi być tworzona wyłącznie przez wielkie państwowe uroczystości. Czasem buduje się ją cierpliwie, rok po roku, przez obecność, pamięć i zwykłe spotkania ludzi, którzy chcą być razem.

Miasto pamięci. Tegoroczne święta zmarłych na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie

Cmentarz Centralny w Szczecinie jest rozległy jak miasto, pełen alei, drzew, wody i

Gazeta, która nie chciała opuścić Kijowa…

Jego najdłużej urzędującym redaktorem naczelnym był Stanisław Panteluk. Nawet wojna nie zdołała przerwać jego historii. Były jednak chwile, kiedy kolejne wydanie zależało nie tylko od pieniędzy, lecz także od prądu, bezpieczeństwa...