Więcej

    Na naszych łamach…

    Czytaj również...

    Przed 59 laty: Dom Kultury Litewskiej w Puńsku
    Gazeta polska „Trybuna Ludu” komunikuje, że w Puńsku (powiat Sejny) w województwie białostockim odbyło się otwarcie Domu Kultury Litewskiwej.
    Jest to pierwszy ośrodek kultury litewskiej w województwie białostockim zbudowany z inicjatywy ludności litewskiej zamieszkałej w Puńsku i pobliskich wsiach przy aktywnej pomocy władz miejscowych.
    W Domu Kultury są dwie obszerne sale, w których będą działać kółka samokształceniowe i zespoły twórczości amatorskiej, a także wielka sala widowiskowa obliczona na 400 miejsc. Urządzane są sale dla czytelni i biblioteki.
    ELTA
    „Czerwony Sztandar”
    4 lipca 1956 r.

    Samousługiwanie

    Liczni mieszkańcy miasta spędzają wolne chwile w Wołokumpiach. Malowniczy krajobraz, dobra plaża, suchy las sosnowy czynią odpoczynek zdrowym i przyjemnym. Jednakże istnieje szereg drobnych niedociągnięć, przeszkadzających wczasowiczom. Asortyment bufetu jest tu nadal ograniczony i składa się przeważnie z konserw, piwa, wina i kefiru, czasami brakuje nawet chleba. Wczasowicze zmuszeni są chodzić po chleb do sklepu. Odczuwa się brak sztućców. Sprzedając kefir bufetowa bierze zastaw za butelkę i wymaga zwrotu butelek czystych, polecając rzekę jako miejsce do ich mycia.
    Administracja restauracji powinna zwrócić uwagę na te niedociągnięcia i usunąć je jak najszybciej.
    A. Woronko
    inżynier-chemik
    „Czerwony Sztandar”
    6 lipca 1956 r.

    Przed 49 laty: Życzymy ci sukcesów, brygadzisto!

    W ten sposób złożono F. Matulewiczowi gratulacje
    W ten sposób złożono F. Matulewiczowi gratulacje

    W Dekrecie Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 28 czerwca br. o nagrodzeniu przodowników rolnictwa Litwy orderami i medalami znajduje się również nazwisko brygadzisty kołchozu im. Kalinina w rejonie wileńskim Franciszka Matulewicza, odznaczonego Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
    Niewysoki, nieco nieśmiały człowiek szczerze się zdziwił:
    „Za co mnie nagrodzono, przecież pracowałem tak jak inni”.
    Właśnie za pracowite ręce, za mądrą głowę nagrodzono cię, brygadzisto. Za wysokie plony zbóż i roślin okopowych, za rzetelność i sumienny stosunek do pracy, przecież w roku ubiegłym kołchoz wasz zajął drugie miejsce w rejonie pod względem urodzajności zbóż. A i obecnie na polach brygady tow. Matulewicza dojrzewają piękne plony ozimin.
    Kołchoźnicy bardzo się cieszą z nagrody towarzysza. Teraz trzeba pracować jeszcze więcej i jeszcze lepiej, aby być godnym zaszczytu.
    Składając gratulacje, kołchoźnicy życzą koledze w najbliższej przyszłości miana Bohatera. My również podzielamy ich życzenie.
    Tekst i foto W. Krasilszczykowa
    „Czerwony Sztandar”
     1 lipca 1966 r.

    Przed 22 laty: Powrót Niepokalanej do Czarnego Boru

    Lato przyniosło nowe wzruszenie do Czarnego Boru. Uroczystość wyświęcenia obrazu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Bóg natchnął Annę Krepsztul, by namalować obraz. W twarzy Maryi, w jej szatach, rękach, w promieniach, w rozjaśnionym niebie — tle obrazu — uzewnętrznił się szczyt talentu ludowej malarki z Turgiel. To prawda, że przez artystów Wszechświat obcuje z ludzkością…
    Ludzie — zebrał się prawie cały Czarny Bór — stali w milczeniu wpatrzeni w kojący uśmiech Matki Bożej.
    Na czele procesji mężczyźni nieśli obraz, przykryty białym welonem i przybrany białymi goździkami. Obraz udekorowała i przechowywała w swoim domu aż do niedzieli wyświęcenia — pani Irena Kaziniec z Czarnoborskiej Rady Kościelnej. Spod jej zagrody ruszyła procesja w stronę boiska, gdzie czekał wiernych improwizowany ołtarz polowy.
    — Niemal 50 lat czekano w Czarnym Borze na powrót Matki Bożej — powiedział ksiądz Szusza. Po pokropieniu obrazu wodą święconą i odmówieniu Litanii Loretańskiej powiedział w swoim kazaniu:
    „Żyjemy w czasach apokaliptycznych. Coraz częściej Matka Boża daje znaki w swych objawieniach na świecie, że nastały decydujące chwile — zdania rachunku sumienia, przemiany życia, nawrócenia się(…)”.
    Alina Lassota
    „Kurier Wileński”
    21 lipca 1993 r.

    Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Afisze

    Więcej od autora

    Małgorzata Mazurek: „Kongres Rodzin Polonijnych to inwestycja w siebie i rodzinę”

    Na najbliższym Kongresie w dniach 23-25 sierpnia, którego temat brzmi „Rodzina Polonijna miejscem spotkania i rozwoju” — Małgorzata Mazurek wraz z mężem jako prelegenci poruszą często pomijane zagadnienie reemigracji. Sami po wielu latach spędzonych w Niemczech i Luksemburgu zdecydowali...

    Przegląd BM TV z profesorami z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Tomaszem Nowickim i Jackiem Gołąbiowskim

    Jacek Gołąbiowski: Uczestniczyliśmy w spotkaniu zorganizowanym w Domu Kultury Polskiej w Wilnie, konferencji poświęconej właśnie organizacjom polskim z granicą. Już od 3 lat realizujemy projekt Ministerstwa Nauki, obecnie Szkolnictwa Wyższego polegający na badaniu aktywności organizacji polskich za granicą. To...

    Gitanas Nausėda zaprzysiężony na prezydenta Litwy. Kadencja potrwa do 2029 roku

    Podczas uroczystego posiedzenia parlamentu głowa państwa położyła rękę na konstytucji i przysięgła wierność Republice Litewskiej i Konstytucji, uczciwe wypełnianie obowiązków i sprawiedliwość wobec wszystkich. Nausėda wypowiedział również słowa „niech mi Bóg dopomoże”, choć ze względu na prawa osób niewierzących, składający...

    Okręg Wileński Armii Krajowej 1944–1948

    17 lipca 1944 r. sowieci rozpoczęli „likwidację białopolskiego zgrupowania”. Z zastawionego kotła wydostali się nieliczni. Wielu z zatrzymanych w efekcie trafiło do tzw. „obozów internowania” — czyli obozów jenieckich, część zaś zostało aresztowanych i skazanych na wieloletnie wyroki. Pewna grupa,...