Więcej

    Na naszych łamach…

    Czytaj również...

    Przed 59 laty: Dom Kultury Litewskiej w Puńsku
    Gazeta polska „Trybuna Ludu” komunikuje, że w Puńsku (powiat Sejny) w województwie białostockim odbyło się otwarcie Domu Kultury Litewskiwej.
    Jest to pierwszy ośrodek kultury litewskiej w województwie białostockim zbudowany z inicjatywy ludności litewskiej zamieszkałej w Puńsku i pobliskich wsiach przy aktywnej pomocy władz miejscowych.
    W Domu Kultury są dwie obszerne sale, w których będą działać kółka samokształceniowe i zespoły twórczości amatorskiej, a także wielka sala widowiskowa obliczona na 400 miejsc. Urządzane są sale dla czytelni i biblioteki.
    ELTA
    „Czerwony Sztandar”
    4 lipca 1956 r.

    Samousługiwanie

    Liczni mieszkańcy miasta spędzają wolne chwile w Wołokumpiach. Malowniczy krajobraz, dobra plaża, suchy las sosnowy czynią odpoczynek zdrowym i przyjemnym. Jednakże istnieje szereg drobnych niedociągnięć, przeszkadzających wczasowiczom. Asortyment bufetu jest tu nadal ograniczony i składa się przeważnie z konserw, piwa, wina i kefiru, czasami brakuje nawet chleba. Wczasowicze zmuszeni są chodzić po chleb do sklepu. Odczuwa się brak sztućców. Sprzedając kefir bufetowa bierze zastaw za butelkę i wymaga zwrotu butelek czystych, polecając rzekę jako miejsce do ich mycia.
    Administracja restauracji powinna zwrócić uwagę na te niedociągnięcia i usunąć je jak najszybciej.
    A. Woronko
    inżynier-chemik
    „Czerwony Sztandar”
    6 lipca 1956 r.

    Przed 49 laty: Życzymy ci sukcesów, brygadzisto!

    W ten sposób złożono F. Matulewiczowi gratulacje
    W ten sposób złożono F. Matulewiczowi gratulacje

    W Dekrecie Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 28 czerwca br. o nagrodzeniu przodowników rolnictwa Litwy orderami i medalami znajduje się również nazwisko brygadzisty kołchozu im. Kalinina w rejonie wileńskim Franciszka Matulewicza, odznaczonego Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
    Niewysoki, nieco nieśmiały człowiek szczerze się zdziwił:
    „Za co mnie nagrodzono, przecież pracowałem tak jak inni”.
    Właśnie za pracowite ręce, za mądrą głowę nagrodzono cię, brygadzisto. Za wysokie plony zbóż i roślin okopowych, za rzetelność i sumienny stosunek do pracy, przecież w roku ubiegłym kołchoz wasz zajął drugie miejsce w rejonie pod względem urodzajności zbóż. A i obecnie na polach brygady tow. Matulewicza dojrzewają piękne plony ozimin.
    Kołchoźnicy bardzo się cieszą z nagrody towarzysza. Teraz trzeba pracować jeszcze więcej i jeszcze lepiej, aby być godnym zaszczytu.
    Składając gratulacje, kołchoźnicy życzą koledze w najbliższej przyszłości miana Bohatera. My również podzielamy ich życzenie.
    Tekst i foto W. Krasilszczykowa
    „Czerwony Sztandar”
     1 lipca 1966 r.

    Przed 22 laty: Powrót Niepokalanej do Czarnego Boru

    Lato przyniosło nowe wzruszenie do Czarnego Boru. Uroczystość wyświęcenia obrazu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Bóg natchnął Annę Krepsztul, by namalować obraz. W twarzy Maryi, w jej szatach, rękach, w promieniach, w rozjaśnionym niebie — tle obrazu — uzewnętrznił się szczyt talentu ludowej malarki z Turgiel. To prawda, że przez artystów Wszechświat obcuje z ludzkością…
    Ludzie — zebrał się prawie cały Czarny Bór — stali w milczeniu wpatrzeni w kojący uśmiech Matki Bożej.
    Na czele procesji mężczyźni nieśli obraz, przykryty białym welonem i przybrany białymi goździkami. Obraz udekorowała i przechowywała w swoim domu aż do niedzieli wyświęcenia — pani Irena Kaziniec z Czarnoborskiej Rady Kościelnej. Spod jej zagrody ruszyła procesja w stronę boiska, gdzie czekał wiernych improwizowany ołtarz polowy.
    — Niemal 50 lat czekano w Czarnym Borze na powrót Matki Bożej — powiedział ksiądz Szusza. Po pokropieniu obrazu wodą święconą i odmówieniu Litanii Loretańskiej powiedział w swoim kazaniu:
    „Żyjemy w czasach apokaliptycznych. Coraz częściej Matka Boża daje znaki w swych objawieniach na świecie, że nastały decydujące chwile — zdania rachunku sumienia, przemiany życia, nawrócenia się(…)”.
    Alina Lassota
    „Kurier Wileński”
    21 lipca 1993 r.

    Więcej od autora

    Msza Święta w intencji śp. Ireny Sławińskiej w Wilnie. Spoczęła w ziemi grodzieńskiej

    „Matematyki już po to uczyć się należy, iż ona umysł nasz do ładu doprowadza”M. Łomonosow Przed miesiącem odeszła jedna z najlepszych nauczycielek matematyki na Wileńszczyźnie – Irena Sławińska. Przez wiele lat „umysły do ładu doprowadzała” w obecnym Gimnazjum im. Szymona...

    Zgasł na świeczniku kultury polskiej na Litwie kolejny Płomień …

    30 czerwca 2022 r. w centrum Wileńszczyzny, na ojcowiźnie, we wsi Miedniki Królewskie pod Wilnem przestało bić serce Aleksandra Sokołowskiego. Odszedł w Roku Romantyzmu Polskiego obchodzonego na Litwie i w Polsce. Doktor nauk pedagogicznych, fizyk, matematyk, długoletni nauczyciel akademicki Uniwersytetu...

    Rynek bloków mieszkalnych się zmieni — czego się spodziewać?

    Mieszkańcy, którzy w najbliższym czasie nie planują renowacji swoich bloków mieszkalnych, w przyszłości mogą otrzymać mniejsze wsparcie ze strony państwa. Dlaczego? „Poprzez modernizację bloku można osiągnąć nawet 80-procentowe oszczędności energii, tj. poprzez renowację budynku do klasy efektywności energetycznej A i...

    Gratulacje od Šimonytė, Nausėda z wizytą. Wymiana gestów przyjaźni w Dniu Niepodległości USA

    Premier wyraziła również wdzięczność USA za dodatkowe siły wojskowe na Litwie, odnotowując ich wpływ na bezpieczeństwo społeczności litewskiej, regionu i regionu transatlantyckiego.