Więcej

    Obchody Święta Niepodległości czyli patriotyzm dawniej i dziś

    Czytaj również...

    Dzień Odrodzenia Państwa Litewskiego, pochodami, marszami w miastach Fot. Marian Paluszkiewicz

    16 lutego Litwa obchodzi jedno z najważniejszych świąt państwowych ─ Dzień Odrodzenia Państwa Litewskiego. 99 lat temu, 16 lutego 1918 roku w Wilnie, powołana została przez niemieckie władze okupacyjne Litewska Rada Państwowa (Taryba) z Jonasem Basanavičiusem na czele , która podpisała akt ogłaszający niepodległość państwa litewskiego.

    Akt ten podpisany został przez dwudziestu sygnatariuszy (w tym Polaka Stanisława Narutowicza, brata prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza). Nie oznaczał on jednak powstania państwa, ale wyrażał wolę narodu litewskiego stworzenia takiego państwa.
    Następnym krokiem miało być utworzenie rządu, ale nie było to możliwe z powodu trwającej jeszcze I wojny światowej.
    Pierwszy litewski rząd powstał dopiero jesienią 1918 r., po zakończeniu I wojny światowej.
    Litwa odzyskała suwerenność dopiero 11 marca 1991 roku.

    Dziś Święto Niepodległości jest częścią naszej tradycji. Wspominamy 16 lutego, Dzień Odrodzenia Państwa Litewskiego, pochodami, marszami w miastach, mszami w kościołach, koncertami.
    A jak było kiedyś? Dawniej święto nie było tylko wspomnieniem i historią, a realnym wydarzeniem, które ludzie pamiętali jako dzień, który mocno przeżyli.

    ─ Dzień Odrodzenia Państwa Litewskiego jest jednym z najważniejszych państwowych świąt na Litwie. W okresie międzywojennym z okazji tego święta odbywały się różnorodne uroczystości na szczeblu państwowym, w których najczęściej uczestniczyli przywódcy państwa: prezydent, ministrowie, wojskowi. Tak wyglądała główna uroczystość.
    Każde miasteczko także obchodziło Dzień Odrodzenia. Odbywały się więc różnorodne imprezy, w których brali udział już zwykli mieszkańcy. To było bardzo ważne święto ─ powiedział Kurierowi Wileńskiemu Arvydas Anušauskas, historyk, polityk, przewodniczący sejmowego Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony.

    Arvydas Anušauskas, historyk, polityk, przewodniczący sejmowego Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Fot. Marian Paluszkiewicz

    Z okazji dziesięciolecia i dwudziestolecia odzyskania niepodległości w latach 1928-1938 w każdym miasteczku mieszkańcy starali się tę datę upamiętnić jakimś symbolem. W tym czasie powstało wiele pomników. Stały tak do okupacji . Po jej rozpoczęciu zniszczono 99 procent tych pomników.

    Litwa ponownie straciła niepodległość w 1940 roku, gdy była zmuszona wejść w skład Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W tych czasach jakiekolwiek próby kultywowania obchodów dnia 16 lutego groziły surowymi represjami ze strony władz. Mimo to, nadal odbywały się patriotyczne manifestacje, które władze uznawały za nielegalne zgromadzenia.

    ─ Niepodległość świętowano potajemnie, w tajemnicy też składano kwiaty pod pomnikami, a na murach pojawiały się napisy przypominające o Niepodległej Litwie. Wszystkie te działania były surowo karane. W latach 1945-1989 sowieckie służby starały się wymazać 16 lutego z litewskiej świadomości narodowej, dlatego nie pozwalano w żaden sposób na upamiętnienie tej daty. Zabronione były wszelkie uroczystości. Nie wszyscy jednak poddali się represjom. Niektórzy nielegalnie, po cichu obchodzili tę datę. Każde, nawet najmniejsze upamiętnienie tej daty, Rosja uważała jako protest przeciwko reżimowi ─ podkreślił Arvydas Anušauskas.
    Jak mówi, jeżeli ktoś próbował otwarcie przypomnieć o Niepodległości Litwy, był prześladowany. Stało się tak w latach 1956-1957, gdy młodzież demonstracyjnie 16 lutego przyszła pod pomnik Basanavičiusa w Wilnie, a w Kownie na groby wojskowych.

    ─ Ci, którzy chcieli w tym okresie jakoś upamiętnić tę datę, święto obchodzili potajemnie, żeby władze rosyjskie się nie dowiedziały. Takich ludzi nie było zbyt dużo. O Dniu Odrodzenia Państwa Litewskiego przypominały zazwyczaj zagraniczne rozgłośnie radiowe, jak Radio Wolna Europa lub Głos Ameryki. Tam zawsze przypominano o święcie. W tym czasie mieszkańcy pisali różnorodne protesty, w ten sposób także obchodzili święto. Nigdy nie zapominano o tej dacie. Chociaż potajemnie, mieszkańcy Litwy nie poddawali się, walczyli o swoją niepodległość ─ zaznaczył Anušauskas.

    16 lutego 1918 roku dwudziestu sygnatariuszy podpisało i wydało akt ogłaszający niepodległość państwa litewskiego. Powołana przez niemieckie władze okupacyjne Rada Krajowa Litwy (Taryba) na czele z Jonasem Basanavičiusem ogłosiła powstanie demokratycznej Republiki Litewskiej. Następnym krokiem miało być utworzenie rządu, ale nie było to możliwe z powodu trwającej jeszcze I wojny światowej. Litwa odzyskała suwerenność dopiero 11 marca 1991 roku.

    Reklama na podst. ust. użytkownika.; Dzięki reklamie czytasz nas za darmo

    Afisze

    Więcej od autora

    Jak bezpiecznie przetrwać upały?

    — Podczas upałów mamy o wiele więcej roboty. W tym roku, tak jak zawsze podczas upałów, do pacjentów wyjeżdżamy dużo częściej niż w chłodniejsze dni. Tak naprawdę nie mamy wielu pacjentów, którzy się przegrzali na słońcu. Tacy są także,...

    Politolog: „Zamach na Trumpa zapewnia mu wygrane wybory”

    Politolog i publicysta Kęstutis Girnius uważa, że zamach zagwarantował mu zwycięstwo i że nadchodzą rządy republikanów. Podobnie uważa też wielu europejskich i amerykańskich komentatorów. Wyborcy lubią odwagę, siłę i determinację — Ten zamach z pewnością pomoże Trumpowi w wyborach w listopadowych wyborach...

    Powrót niedźwiedzi do lasów Litwy to przywrócenie sprawiedliwości historycznej

    Pojawiały się również doniesienia o niedźwiedziach atakujących zwierzęta w rejonie Onikszt. A ostatnia wiadomość niestety jest smutna. W Kupiszkach na torach znaleziono niedźwiedzia martwego. Przyrodnik Selemonas Paltanavičius przekonuje nas, abyśmy pogodzili się z myślą, że będziemy mieli coraz więcej...

    Grecja wydłużyła tydzień pracy, a Litwa myśli, jak skrócić

    Najbogatsze kraje UE mają inny kierunek — Litwa zmierza bardziej w kierunku czterodniowego tygodnia pracy. Greckie rozwiązanie jest trochę jak biała wrona, wyróżnia się z ogólnego kontekstu. Jak tłumaczą urzędnicy, głównym celem tej reformy jest walka z szarą strefą i...