Wilno oficjalnie miastem literatury UNESCO. Co to da dla stolicy?

Czytaj również...

Wilno zostało docenione przez środowisko międzynarodowe i otrzymało tytuł miasta literatury UNESCO. W poczcie miast kultury znajduje się m.in. indonezyjska Dżakarta, estońskie Tartu, a także polski Kraków i Wrocław. Łącznie w gronie tym jest około 40 miast na całym świecie. Otrzymanie zaszczytnego tytułu skomentował już mer miasta Remigijus Šimašius oraz wicemer Edita Tamošiūnaitė.

| Fot. Marian Paluszkiewicz

„Wilno zostało uznane przez UNESCO za miasto literatury. Ono naprawdę takie jest. Przynajmniej dla mnie — zaczynając od listów Giedymina” — powiedział mer Wilna Remigijus Šimašius.

„Potem Adam Mickiewicz. Następnie Czesław Miłosz, Romain Gary. Także Ričardas Gavelis, Jurgis Kunčinas, Kristina Sabaliauskaitė. My nie tylko piszemy, ale i czytamy. I celebrujemy czytanie — Targi Książki, festiwale literatury, otwarta czytelnia na placu Łukiskim. Do aplikowania szykowaliśmy się od 2018 roku. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się, wspierali, a zwłaszcza wszystkim, którzy czytali i pisali” — zwrócił się mer.

Czytaj więcej: Wilno dołączyło do Narodowego Czytania

Wielojęzykowe Wilno

Wyróżnienie stolicy skomentowała także wicemer ds. kultury, Edyta Tamošiūnaitė. Zwróciła uwagę, że wyróżnienie to efekt pracy, a nie tylko dzieło przypadku.

„Uzyskanie statusu miasta literatury UNESCO to znacząca ocena naszego miasta i kraju. Efekt świetnej pracy zespołowej. Aplikacja, która przedstawia Wilno jako miasto otwarte i przyjazne dla twórców i miłośników literatury, została przygotowana przez profesjonalnych ekspertów z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie literatury, wydawnictwa i kultury. Dziękuję całemu zespołowi. Zapraszam każdego mieszkańca Wilna i gościa do ponownego poznania literackiego oblicza stolicy” — ​​powiedziała Edyta Tamošiūnaitė, wicemer ds. kultury.

Literackie akcenty w architekturze

Jak zaznacza miasto i pasjonaci, z literaturą w mieście związana jest nawet architektura. Ulica Literacka rozciąga się na wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Starym Mieście. Schody Miłosza zapraszają do zwiedzania Starego Miasta. Zabytki, ulice, place nazwane imieniem znanych przedstawicieli literatury można znaleźć w całym mieście. W ten sposób stolica wyżłobiona jest dumnymi rysami historii sztuki i osiągnięć literackich.

Aplikację do tytułu przygotowywano od 2018 roku we współpracy z partnerami — Litewskim Komitetem Narodowym ds. UNESCO, Stowarzyszeniem Wydawców Litewskich, Związkiem Literatów Litewskich oraz Centralną Biblioteką Miasta Wilna.

Czytaj więcej: Schody Miłosza w Wilnie — „księga życia poety”

Co to znaczy i co daje dla Wilna?

Status miasta literatury UNESCO ma charakter stały. Tytuł ten prócz zaszczytu może przynieść miastu wymierne korzyści. Widniejąc na światowej liście miast literatury będzie mogło cieszyć się wzmożoną turystyką kulturalną. Dodatkowo będzie mogło realizować konkretne programy we współpracy z innymi miastami literatury.

Miasto literatury to część Programu Sieci Miast Kreatywnych UNESCO utworzonego w 2004 roku. Cel programu to zwiększenie świadomości społecznej na temat znaczenia kultury, także w gospodarce.

Uzyskanie takiego tytułu wcale nie jest łatwe. Miasta muszą spełnić szereg wymogów, między innymi udostępnić dostęp do zasobów kultury w maksymalnym zakresie.

Czytaj więcej: Zapowiedź wpisania palm wileńskich na listę UNESCO w Ciechanowiszkach 29 sierpnia


Na podst.: Samorząd Miasta Wilna, UNESCO, własne

Afisze

Więcej od autora

Wernisaż Letniej Szkoły Artystycznej w Solecznikach

Organizator:Centrum Kultury Samorządu Rejonu SolecznickiegoProjekt jest finansowany przez:Samorząd Rejonu SolecznickiegoKancelaria Senatu RPZadanie współfinansowane ze środków Kancelarii Senatu w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za...

Laboratorium Wolności – spotkanie z Andrzejem Poczobutem w Wilnie

Spotkanie będzie poświęcone znaczeniu wolności słowa, niezależnego dziennikarstwa oraz solidarności obywatelskiej w Europie Środkowo-Wschodniej. Uczestnicy będą mogli wysłuchać refleksji Andrzeja Poczobuta na temat sytuacji na Białorusi, represji wobec niezależnych...

Odszedł Jan Kuncewicz (1937–2026) – człowiek, który całym sercem tańczył dla polskości

Do „Wilii” trafił w 1955 roku jako młody student Uniwersytetu Wileńskiego. Jak sam wspominał, wystarczyło jedno ogłoszenie i jedna próba, aby zakochać się w zespole.– W „Wilii” nie opuściłem...