Polski Teatr „Studio” w Wilnie zaprasza na „Kopciuszka”

„Kopciuszek” — legendarna baśń w interaktywnym wydaniu Polskiego Teatru „Studio” w Wilnie powraca na wileńską scenę.

Czytaj również...

Spektakle odbędą się 14 maja o godz. 10:00 i 13:00 w Wileńskim Teatrze Starym (ul. J. Basanavičiaus, Wilno) oraz 15 maja o godz. 12:00 w Centrum Kultury w Rudominie (ul. Vilniaus 2). Wydarzenie jest częścią Festiwalu „Idy Teatralne” współorganizowanego z Centrum Kultury w Rudominie dzięki dofinansowaniu Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie im. Jana Olszewskiego”.

Spektakl Polskiego Teatru „Studio” w Wilnie to bajka, w której za pomocą multimedialnych środków teatr łączy współczesność, a jednocześnie zachowuje jej klasyczny wdzięk nadany przez Charlesa Perraulta. „Kopciuszek” to klasyczna baśń, która od zawsze cieszy się ogromną popularnością. Tajemnica tego powodzenia tkwi w uniwersalnym przesłaniu, że dobroć i skromność zawsze zostaje nagrodzona. Pokazując szlachetną postawę głównej bohaterki, ta baśń pomaga dzieciom zrozumieć, że warto być dobrym, nawet wtedy, gdy nie jest się pierwszym i najważniejszym. Wspaniała muzyka, piękne kostiumy i efekty multimedialne dopełniają to wspaniałe widowisko.

Baśń Charlesa Perraulta z 1697 r. wprowadza wiele elementów, które do dziś najmocniej kojarzą się z historią Kopciuszka — przede wszystkim motyw szklanego pantofelka, symbolu przeznaczenia i miłości.

Przyrodnie siostry jadą na bal wydany przez księcia. Do zapłakanego Kopciuszka przychodzi matka chrzestna — wróżka, która wyczarowuje dla niej piękną suknię i wspaniały ekwipaż, nakazując jednocześnie opuścić bal przed północą. Książę zakochuje się w tajemniczej dziewczynie od pierwszego wejrzenia. Nazajutrz odbywa się kolejny bal. Uciekając z niego, Kopciuszek gubi szklany pantofelek. Wszystkie panny w królestwie przymierzają bucik, lecz tylko jedna z nich — Kopciuszek — okazuje się jego właścicielką. Dziewczyna poślubia księcia i znajduje na dworze mężów również dla swoich przyrodnich sióstr.

Baśń Perraulta kończy się dwoma wierszowanymi morałami. Według pierwszego wdzięk i elegancja, których nauczyła Kopciuszka matka chrzestna, są cenniejsze niż sama uroda. Drugi morał podkreśla, że nawet największe przymioty ciała i ducha mogą nie wystarczyć, by odmienić swój los, jeśli zabraknie wsparcia i protekcji. To opowieść, która przypomina, że dobroć, skromność i szlachetność serca zawsze mają swoją wartość.


Scenariusz: na podstawie baśni Charlesa Perraulta; Reżyseria: Lilii Kiejzik; Asystent reżysera i choreograf: Jolanta Nowicka; Opracowanie dźwięku, wideo i światła: Artur Armacki, Joanna Bożerodska, Ryszard Rotkiewicz; Idea — Edward Kiejzik; Produkcja: Polski Teatr „Studio” w Wilnie.

Bilety do nabycia w sieci Bilietai.lt lub pod nr. tel. +37065264608


Polski Teatr „Studio” w Wilnie

Afisze

Więcej od autora

ZAKTUALIZOWANE: Na Litwie odwołano czerwony alarm powietrzny

Jak potwierdził agencji BNS doradca prezydenta Frederikas Jansonas, do schronu ewakuowano Gitanę Nausėdę oraz pracowników Kancelarii Prezydenta.W Seimie również rozległo się wezwanie do udania się do schronu, co potwierdził...

Majówka Polaków z Laudy

2 maja przedstawiciele rodaków z Laudy wraz ze swoimi gośćmi z Ełku i Rezekne wzięli udział w Paradzie Polskości 2026 w Wilnie. Po Mszy św., dzięki uprzejmości europarlamentarzysty, prezesa ZPL Waldemara Tomaszewskiego i prezesa wspólnoty Tomasza Pileckiego zespoły z Polski i Łotwy wystąpiły w Duksztach. Oprócz rodaków z Wileńszczyzny na scenie wystąpił Chór „Jutrzenka” (dyr. Irena Ivanova, Rezekne, Łotwa) oraz zespoły z Ełku pod kierownictwem Karola Szejdy: „Na Mazurską Nutę”, „Ale Babki” i Chór „Pojezierze”. Po spotkaniu w Duksztach goście udali się do Kiejdan.

Polska Piłsudskiego, Węgry Horthyego, Litwa Smetony „różniły się ze względu na osobę władzy”

W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad z dr. Patrykiem Tomaszewskim z Wydziału Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Historyk porównuje polską sanację z autorytaryzmami litewskim i węgierskim, wskazując na wspólne mechanizmy — i różnice wynikające z osobowości przywódców.