Miłosierdzie drogą do jedności
Pytany o znaczenie Światowego Apostolskiego Kongresu Miłosierdzia dla Kościoła powszechnego, kardynał Ryś podkreślił, że szczególnie ważne było wystąpienie patriarchy Konstantynopola Bartłomieja.
– Myślę, że najwięcej o tym powiedział dzisiaj patriarcha Konstantynopola, który bardzo poszerzył nasze rozumienie Kościoła i pokazał, jak bardzo dla pojednania chrześcijan potrzebne jest przekonanie i wiara w miłosierdzie. Bez tego nie potrafimy leczyć własnych ran, nie potrafimy się jednoczyć, a bez jedności nie będzie także nawrócenia świata. Mocniej i jaśniej chyba już nie da się tego powiedzieć niż zrobił to patriarcha Bartłomiej – stwierdził kardynał.
Słowa te wybrzmiały szczególnie mocno podczas kongresu poświęconego właśnie miłosierdziu jako fundamentowi chrześcijańskiego życia. W ocenie kardynała bez doświadczenia miłosierdzia niemożliwe jest nie tylko pojednanie między ludźmi, ale również jedność samych chrześcijan.
Wilno wśród najważniejszych miejsc kultu Bożego Miłosierdzia
Hierarcha zwrócił również uwagę na wyjątkowe znaczenie Wilna na mapie miejsc związanych z kultem Bożego Miłosierdzia.
– Jest kilka takich miejsc, gdzie Pan Bóg się objawił z tym darem, z charyzmatem i Wilno jest pierwszym z nich. Jeszcze jest Płock, jeszcze jest Kraków. Jest kilka takich miast, ale Wilno jest absolutnie w pierwszej trójce – podkreślił.
Nieprzypadkowo więc właśnie tutaj odbywa się kongres gromadzący uczestników z całego świata. Wilno pozostaje jednym z najważniejszych punktów na duchowej mapie związanej z orędziem przekazanym św. Faustynie Kowalskiej i kultem Miłosierdzia Bożego.
Miłosierdzie odpowiedzią na podziały współczesnego świata
Odnosząc się do współczesnego świata, naznaczonego konfliktami, podziałami i napięciami, kardynał Ryś wskazał, że miłosierdzie pozostaje jedyną drogą prowadzącą do trwałej zmiany.
– Trzeba rozumieć, że miłosierdzie jest odwrotnością tego, co dziś często widzimy wokół siebie. Trzeba je świadomie wybrać, bo inaczej nic się w tym świecie nie zmieni – powiedział.
W tych słowach zawiera się jedno z głównych przesłań kongresu. Miłosierdzie nie jest jedynie religijną ideą, ale konkretną odpowiedzią na problemy współczesności – od społecznych podziałów po konflikty i wojny.
Polska i Litwa razem dla dzieła miłosierdzia
Zdaniem kardynała szczególną rolę w szerzeniu kultu Bożego Miłosierdzia odgrywają dziś Polska i Litwa, które coraz częściej podejmują wspólne inicjatywy.
– Myślę, że próbujemy budować między sobą więzi po to, aby robić te rzeczy razem, a nie każdy osobno. Chwała Bogu, że ten kongres odbywa się właśnie w Wilnie. Z tego, co widzę, jest tutaj bardzo wielu uczestników z Polski, a to dobrze wróży na przyszłość – zaznaczył.
Obecność licznych pielgrzymów z Polski była widoczna już podczas inauguracji kongresu i wspólnych modlitw. Dla wielu uczestników wydarzenie stało się także okazją do pogłębiania współpracy między Kościołami obu krajów.
Młodzi są pierwsi do działania
W rozmowie z „Kurierem Wileńskim” kardynał odniósł się także do kwestii zaangażowania młodych ludzi w życie Kościoła.
– Nie zgodziłbym się z opinią, że młodzi dystansują się od miłosierdzia. Wręcz przeciwnie. Jeśli chodzi o konkretne dzieła miłosierdzia, bardzo często są pierwsi do działania. To właśnie najlepsza droga, by zapraszać ich do Kościoła – poprzez służbę drugiemu człowiekowi. Młodzi są na to bardzo otwarci i niezwykle aktywni – powiedział.
Zdaniem metropolity krakowskiego właśnie praktyczne zaangażowanie w pomoc potrzebującym staje się dziś najskuteczniejszym językiem dialogu z młodym pokoleniem. To poprzez konkretne dzieła miłosierdzia młodzi ludzie odnajdują swoje miejsce we wspólnocie Kościoła.
„Wszystkim”
Zapytany, czym osobiście jest dla niego miłosierdzie, kardynał odpowiedział jednym słowem:
– Wszystkim.
Krótka odpowiedź stała się zarazem jednym z najbardziej wymownych momentów rozmowy.
Miasto procesji i żywej wiary
Organizatorzy zwracają uwagę, że Wilno od wieków jest miejscem silnie związanym z tradycją publicznych procesji religijnych. Przez stulecia były one ważnym elementem życia mieszkańców miasta, stanowiąc wyraz ich wiary i przywiązania do chrześcijańskich wartości.
Historia tych uroczystości nie zawsze była jednak łatwa. Po upadku powstania styczniowego w 1863 r. władze carskie wprowadziły zakaz organizowania procesji religijnych na ulicach miasta. Ograniczenia te obowiązywały przez wiele lat i zostały zniesione dopiero po przemianach politycznych, które nastąpiły w Imperium Rosyjskim w 1905 r.
Szczególnie pamiętnym wydarzeniem był czerwiec 1906 r., kiedy po czterdziestoletniej przerwie mieszkańcy Wilna mogli ponownie uczestniczyć w publicznej procesji Bożego Ciała. Był to moment o ogromnym znaczeniu religijnym i społecznym. Miasto zostało odświętnie udekorowane – ulice ozdobiono zielonymi girlandami, w oknach pojawiły się obrazy świętych, a balkony przystrojono kolorowymi tkaninami i wstążkami. Tysiące wiernych zgromadziły się, aby towarzyszyć procesji, która wyruszyła z Katedry i przeszła głównymi ulicami Wilna, między innymi ulicą Zamkową, Dominikańską i Wileńską.
Budujemy Miasto Miłosierdzia
Tegoroczny kongres odbywa się pod hasłem „Budujemy Miasto Miłosierdzia”. Nawiązuje ono do potrzeby tworzenia społeczeństwa opartego na wzajemnym szacunku, solidarności i trosce o drugiego człowieka.
Program wydarzenia obejmuje liczne konferencje, spotkania i dyskusje poświęcone problemom, z którymi mierzy się współczesny człowiek. Uczestnicy będą rozmawiać między innymi o nadziei w czasach niepewności, doświadczeniu samotności, znaczeniu przebaczenia, cierpieniu związanym z chorobą, skutkach traum wojennych, uzależnieniach, kryzysach rodzinnych oraz zjawisku wykluczenia społecznego. Ważnym elementem obrad będą również rozmowy o konkretnych formach niesienia pomocy potrzebującym i realizowaniu dzieł miłosierdzia w codziennym życiu.
Za organizację wydarzenia odpowiadają wspólnie Dykasteria do spraw Ewangelizacji Stolicy Apostolskiej oraz Archidiecezja Wileńska. Kongres ma być nie tylko okazją do modlitwy i refleksji, ale także przestrzenią wymiany doświadczeń oraz poszukiwania odpowiedzi na wyzwania współczesnego świata w duchu miłosierdzia i chrześcijańskiej odpowiedzialności.
