Papież Franciszek podpisał trzecią encyklikę papieską „Fratelli tutti”

Papież Franciszek podpisał trzecią encyklikę papieską zatytułowaną „Fratelli tutti” (łac. wszyscy bracia). Data i miejsce podpisania nie są przypadkowe — 4 października w Asyżu, bowiem 4 października jest w Kościele Katolickim dniem wspomnienia św. Franciszka z Asyżu. Pełna nazwa to „Encyklika Fratelli tutti Ojca Świętego Franciszka o braterstwie i przyjaźni społecznej”.

Papież Franciszek odwiedził Wilno we wrześniu 2018 r.
| Fot. Marian Paluszkiewicz

„»Fratelli tutti«, napisał św. Franciszek z Asyżu, zwracając się do wszystkich braci i sióstr i proponując im formę życia, mającą posmak Ewangelii. Wśród jego rad chcę podkreślić jedną, w której zachęca do miłości, wykraczającej poza granice geografii i przestrzeni. W niej nazywa błogosławionym tego, który tak kocha »swego brata będącego daleko od niego, jak gdyby był z nim«. W tych kilku prostych słowach wyjaśnił istotę otwartego braterstwa, które pozwala rozpoznać, docenić i miłować każdą osobę niezależnie od bliskości fizycznej, niezależnie od miejsca na świecie, w którym się urodziła lub w którym mieszka.” — tak papież Franciszek otwiera encyklikę w pierwszym paragrafie. Jest to zapowiedź tematyki encykliki, która dotyczy braterstwa i przyjaźni społecznej.

W encyklice głowa kościoła zwraca uwagę na wagę przywiązania do własnego narodu oraz miłości do niego.
W paragrafie 99. pisze w sposób następujący— „miłość, która wykracza poza granice, znajduje się u podstaw tego, co nazywamy „przyjaźnią społeczną” w każdym mieście i w każdym kraju. Gdy miłość ta jest autentyczna, wówczas owa przyjaźń w obrębie społeczeństwa umożliwia prawdziwą powszechną otwartość. Nie chodzi o fałszywy uniwersalizm kogoś, kto musi nieustannie podróżować, ponieważ nie może znieść i nie kocha własnego narodu. Kto z pogardą patrzy na swój naród, tworzy w swoim społeczeństwie kategorie pierwszej i drugiej klasy, kategorie osób z mniejszą lub większą godnością i prawami. W ten sposób zaprzecza, że jest w nim miejsce dla wszystkich”.

Na końcu encykliki znajdują się dwie modlitwy: Modlitwa do Stwórcy oraz Ekumeniczna modlitwa chrześcijańska. Przeplata się przez nie pochwała dla dialogu, równości oraz współpracy rodzaju ludzkiego.

Całość encykliki można przeczytać na stronie Watykanu vatican.va w języku polskim, arabskim, niemieckim, angielskim, francuskim, hiszpańskim, włoskim, portugalskim.

Encyklika jest podpisana w symboliczny sposób:
W Asyżu, u grobu św. Franciszka,
dnia 3 października 2020, w wigilię święta Biedaczyny,
w ósmym roku mego Pontyfikatu.


Encyklika” to słowo pochodzące z greki — enkiklikos (gr. ἐγκύκλιος) oznacza tyle, co okólnik, wędrujące pismo. Jest to rodzaj orędzia napisanego do wiernych i hierarchów. Treść encyklik jest ogólnym doprecyzowaniem doktryny kościelnej i papieskiej. Odnosi się do poprzednich myśli papieskich, układa papieską myśl w systemie teologii katolickiej i myśli filozoficznej, wskazuje aktualne realia Kościoła i podaje konkretne wnioski płynące z encykliki.

Papież Franciszek jest znany z otwartego podejścia do wiernych i z dużego nacisku na kwestię empatii, z jednoczesnym odstępstwem od przywiązania do symboli materialnych Kościoła. Pierwszymi kontrowersjami, którymi zasłynął papież Franciszek po objęciu pontyfikatu, to rezygnacja ze stroju chórowego (strój papieski, gdy papież jest tylko uczestnikiem liturgii), zmiana kroju stroju papieskiego na bardziej skromny oraz rezygnacja z aparatamentu papieskiego — przez wielu jest z tej przyczyny oskarżany o słabość, odchył lewicowy i herezję. Jest to kontynuacja pochwały skromności i pokory, która była jednym z głownych tematów Jorge Bergoglio jeszcze przed objęciem pontyfikatu i przyjęciem papieskiego imienia Franciszka. Jest to kontrastujące z pontyfikatem Benedykta XVI, który zapisał się na kartach historii jako papież konserwatywny.

Inf. własne