5 października obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Nauczyciela. Było w tym dniu na pewno dużo kwiatów i dużo serdecznych życzeń. O życzeniach, a raczej o ich składaniu chwilkę porozmawiajmy. Bardzo często Polacy na Litwie, składając życzenia, mówią: Chcę ci pożyczyć dużo zdrowia, szczęścia, sukcesów w pracy itd. Zatrzymajmy się na czasowniku pożyczyć, który w polszczyźnie znaczy tyle, co „dawać coś komuś na określony czas”, a więc z tego wynika, że zdrowia, szczęścia, radości życzymy tylko na jakiś czas, a to jest nietaktowne. Żeby nie popełniać takiej gafy, używajmy w takiej sytuacji czasownika życzyć: Chcę ci życzyć dużo zdrowia, szczęścia, sukcesów w pracy. Do popularności wyrazu pożyczyć używanego w tym kontekście zamiast życzyć, oczywiście przyczynił się rosyjski czasownik pożełat’.
Więcej od autora
Społeczeństwo
„Wystarczy spojrzeć na narracje o powstaniu 1863 r.”. Doroszewska wytyka antypolonizm w Rosji
W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński” nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad z Urszulą Doroszewską, byłą ambasador RP na Litwie (2017–2023). Doroszewska przekonuje, że budowanie wspólnej narracji historycznej między Polską a Litwą to element strategicznej odporności regionu — stawia na równi z infrastrukturą militarną czy energetyczną. Odnosi się do przemówienia Putina dzień przed inwazją na Ukrainę.
Szkolnictwo
W Leszczyniakach działa silny samorząd uczniów. „Nie zawsze tak było”
Dyrektor Wileńskiej Szkoły w Leszczyniakach w rozmowie z „Kurierem Wileńskim” opisała działalność samorządu uczniowskiego, który od kilku lat wychodzi poza funkcje formalne. Wskazuje też, że nie zawsze tak było.
Szkolnictwo
W niemieżskim gimnazjum obowiązuje parytet języka podczas uroczystości. „Sprawiedliwość nie zawsze jest wyliczana matematycznie”
W wydaniu magazynowym dziennika „Kurier Wileński" nr 19 (53) z 16–22 maja 2026 r. ukazał się wywiad ze Zbigniewem Maciejewskim, dyrektorem polsko-litewskiego Gimnazjum im. św. Rafała Kalinowskiego w Niemieżu. Maciejewski opisuje wypracowany przez lata model równego traktowania obu społeczności szkolnych — litewskiej i polskiej — niezależnie od proporcji liczebnych.