Centralne obchody 100-lecia działalności organizacji tatarskich w Polsce

W sobotę 18 października w sali reprezentacyjnej Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku odbyła się oficjalna część obchodów 100-lecia działalności organizacji tatarskich w Polsce.

Czytaj również...

Uroczystość została zorganizowana przez Związek Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej (ZTRP) pod honorowym patronatem wojewody i marszałka województwa, a także pod patronatem medialnym PR Białystok i TVP3 Białystok, przy finansowym wsparciu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Oficjalnego powitania gości dokonał prezes ZTRP — Jan Adamowicz.

Uczestnicy obchodów

Związek Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej jest organizacją skupiającą obywateli polskich pochodzenia tatarskiego. Ich przodkowie osiedlili się na polskich ziemiach przed setkami lat i stawali orężnie w obronie ojczyzny, którą wybrali z własnej, nieprzymuszonej woli.

Wśród uczestników obchodów znaleźli się przedstawiciele społeczności tatarskiej — działacze ZTRP, członkowie i sympatycy mniejszości tatarskiej oraz przedstawiciele władz państwowych i samorządowych — m.in. wicemarszałek Senatu RP Maciej Żywno, wojewoda podlaski Jacek Brzozowski, radni wojewódzcy oraz pełnomocnik ds. mniejszości narodowych i etnicznych, dr Artur Konopacki, który otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi za aktywność na rzecz mniejszości tatarskiej. Wojewoda wręczył również pamiątkowe grawertony z okazji jubileuszu (a wśród wyróżnionych był prezes Związku Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej Jan Adamowicz).

W panelu historycznym udział brali: dr hab. Selim Chazbijewicz (z lewej), dr Aleksander Miśkiewicz (z prawej) i prowadzący go dr Artur Konopacki (w środku)
| Fot. Leszek Wątróbski

Refleksje nad rolą tatarskiej mniejszości w Polsce

Wojewoda, witając przybyłych, powiedział m.in.: „Cieszę się, że to stulecie możemy świętować tu — w stolicy województwa podlaskiego — razem. 100 lat organizacji tatarskich to niewielki wycinek długiej historii Tatarów w Polsce. To co najmniej 600 lat, od bitwy pod Grunwaldem. Polscy Tatarzy brali udział we wszystkich najważniejszych momentach w dziejach naszego kraju. Zawsze byliście Państwo w służbie naszej Ojczyźnie”.

Uroczystość była także momentem refleksjinad rolą tatarskiej mniejszości w Polsce. Także w liście od marszałka województwa podlaskiego zaznaczono, że Tatarzy wpisani są w historię regionu Podlasia „w Bohonikach, Kruszynianach i wielu innych miejscach (…) kultura tatarska żyje na co dzień”.

Jednym z centralnych momentów jubileuszu było wręczanie odznaczeń i wyróżnień. Prezes ZTRP Jan Adamowicz otrzymał z rąk wicemarszałka Senatu RP Medal Senatu RP za szczególne zasługi dla kultury i życia społecznego; dr Artur Konopacki, pełnomocnik wojewody ds. mniejszości narodowych i etnicznych, został uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi za działania na rzecz tożsamości kulturowej tatarskiej mniejszości, a działacze związku i osoby zasłużone dla społeczności tatarskiej otrzymali pamiątkowe grawertony. W późniejszym panelu poświęconemu historii związku udział brali: prof. Selim Chazbijewicz, dr Aleksander Miśkiewicz i prowadzący go dr Artur Konopacki.

Obchody 100-lecia uświetnił występ Tatarskiego Zespołu Taneczno-Wokalnego „Buńczuk” prowadzonego przez Fundację Tatarskie Towarzystwo Kulturalne
| Fot. Leszek Wątróbski

Cele i działalność organizacji

Związek zabiega o zachowanie świadomości etnicznej polskich Tatarów, dąży do integracji ludności pochodzenia tatarskiego oraz stara się kultywować i propagować tradycje tatarskie, będące także elementem kultury polskiej. Związek założony został w roku 1992 z inicjatywy publicysty Macieja Musy Konopackiego, działacza społecznego Stefana Mustafy Mucharskiego oraz poety i publicysty prof. Selima Chazbijewicza. Związek nawiązuje do tradycji działającego w okresie międzywojennym Związku Kulturalno-Oświatowego Tatarów RP.

Celem Związku Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej jest odrodzenie ideologii etnicznej Tatarów. Związek składa się dziś z czterech autonomicznych oddziałów a na czele Związku Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej stoi Rada Centralna. W latach 1993-2003 wydawany był „Rocznik Tatarów Polskich” — czasopismo naukowe, kulturalne i społeczne dotyczące historii, współczesności i kultury Tatarów w Polsce i w Europie Wschodniej. Oprócz tego nakładem „Biblioteki Rocznika Tatarów Polskich” ukazały się — formalnie jako suplementy do niego — pozycje książkowe (w sumie około 20 tytułów).

Związek organizuje naukowe i popularne konferencje, zjazdy, spotkania będące substytutem dawnych codziennych relacji wzajemnych rozproszonej dziś grupy. Nawiązywane są kontakty z odrodzonymi organizacjami tatarskimi na Litwie i Białorusi. Związek kultywuje tradycje 13 Pułku Ułanów Wileńskich, co zostało potwierdzone aktem w sierpniu 2005 r. na XVI Zjeździe Kawalerzystów II RP w Grudziądzu przez Zarząd Zrzeszenia Kół Pułkowych Kawalerii z Londynu. Na XIX Zjeździe Kawalerzystów II RP w 2007 r. zostało nadane również prawo do wskrzeszania i kultywowania tradycji 1 Szwadronu Tatarskiego wchodzącego w skład 13 Pułku Ułanów Wileńskich, przez Radę Centralną Związku Tatarów Rzeczypospolitej. Uczestnicy mieli też okazję wysłuchać referatów dotyczących historii tatarskiej mniejszości, jej działalności społecznej i kulturowej w Polsce.

Tatarskie smakołyki, występy, uroczysta kolacja i zwiedzanie

Następnie, w trakcie przerwy kawowej, serwowano tatarskie smakołyki, przygotowane przez tatarską restaurację HALVA. Można też było zapoznać się z historią związku w holu recepcyjnym na specjalnie przygotowanej wystawie. Obchody 100-lecia uświetnił występ Tatarskiego Zespołu Taneczno-Wokalnego „Buńczuk” prowadzonego przez Fundację Tatarskie Towarzystwo Kulturalne, który zaprezentował tradycyjną muzykę i tańce tatarskie, wprowadzając uczestników w klimat kultury tatarskiej. A wieczorem, w setną rocznicę powstania związku, we wspomnianej już tatarskiej restauracji, uroczystą kolacją świętowano 100-lecie ZTRP.

Następnego dnia (w niedzielę 19 października) uczestnicy obchodów pojechali autokarem do Bohonik i Kruszynian, gdzie zwiedzano miejscowe tatarskie meczety oraz mizary (cmentarze tatarskie), będące miejscami kultu i pamięci, gdzie składano hołd osobom zasłużonym dla społeczności tatarskiej.

Afisze

Więcej od autora

Reportaż z regionu Chewi, spod góry Kazbek, niedaleko Stepancmindy: Strażnik Kazbeku

W Gruzji mówi się, że Bóg, rozdzielając ziemię między narody, zostawił sobie najpiękniejszy skrawek – ten u stóp Kaukazu. Kiedy jednak Gruzini spóźnili się na podział, bo biesiadowali, wznosząc toasty na Jego cześć, Pan tak się wzruszył ich szczerością, że oddał im to, co zachował dla siebie. Patrząc na sylwetkę klasztoru Cminda Sameba, zawieszoną między ziemią a niebem, trudno nie odnieść wrażenia, że ta legenda ma w sobie ziarno prawdy.

Polsko-litewskie spotkanie młodzieży z Myśliborza i Oran

W dniach 25-31 maja 2026 r. w Myśliborzu realizowany był polsko-litewski projekt młodzieżowy „O dwóch takich, co mieli marzenie — polsko-litewski dialog na skrzydłach historii”. W przedsięwzięciu uczestniczyło 24 młodych ludzi wraz z opiekunami. Byli to uczniowie z Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. Steponasa Dariusa i Stasysa Girenasa w Myśliborzu oraz młodzież z Gimnazjum w Oranach na Litwie. Projekt został dofinansowany przez Polsko-Litewski Fundusz Wymiany Młodzieży.