Dyplomaci II Rzeczypospolitej w Rzymie. Wystawa w Stacji Naukowej PAN

W końcu października, w siedzibie Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk (PAN) w Rzymie odbyło się oficjalne otwarcie wystawy zatytułowanej „Polscy Dyplomaci II Rzeczypospolitej w Rzymie” (Diplomatici della Seconda Repubblica di Polonia a Roma). Wystawa stanowi hołd dla dyplomatów Polski Niepodległej, którzy pełnili funkcje w Wiecznym Mieście, a — co ważne — wielu z nich pozostało w stolicy Włoch po roku 1945 i działało na rzecz sprawy polskiej oraz polskich emigrantów na obczyźnie.

Czytaj również...

Dwie odsłony

— Wystawa „Dyplomaci II Rzeczypospolitej w Rzymie” otwarta została w siedzibie Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk w Rzymie (ul. Vicolo Doria 2). Wystawa ta, dotycząca aktywności dyplomatów II RP nad Tybrem, miała jakby dwie odsłony. Pierwsza poświęcona posłom, ambasadorom i chargés d’affaires RP przy Kwirynale i Palazzo Chigi. Kwirynał to metonimia przedstawicielstwa przy monarsze Włoch, Palazzo Chigi — przy ministrze spraw zagranicznych. Tę część wykonałem osobiście. Druga natomiast poświęcona została dyplomatom II RP przy Stolicy Apostolskiej. Przygotował ją dr Wojciech Bilińskihistoryk i b. dyplomata, którego część kariery miała miejsce właśnie w Rzymie — opowiada nam prof. Henryk Walczak z Uniwersytetu Szczecińskiego.

Wystawa spotkała się z dużym zainteresowaniem. Na otwarciu byli obecni przedstawiciele obu ambasad: Ewelina Brudnicka — radczyni ambasady RP przy Stolicy Apostolskiej i Ryszard Schnepf, szef ambasady RP w Rzymie. Byli także przedstawiciele rzymskiej Polonii — m.in. Paolo Morawski — mieszkający i pracujący w Rzymie (menedżer kultury, badacz historii i kultury europejskiej i polskiej, eseista oraz prezes rzymskiej Fundacji Janiny Umiastowskiej, który przez 25 lat pracował w RAI-Radiotelevisione Italiana). Była też Urszula Rzepczak — dawna korespondentka Polsatu i TVP. O wystawie pisały liczne polskie portale internetowe związane z polską stacją naukową w Rzymie, obu ambasadami i polskim MSZ. Wystawa składa się z 14 plansz dotyczących obu części wystawy. Można ją będzie zobaczyć w Rzymie do końca listopada br., a następnie przeniesiona zostanie do Mediolanu, gdzie będzie ulokowana w Konsulacie Generalnym RP.

Organizatorzy wystawy, od lewej: Ewelina Brudnicka — radczyni ambasady przy Stolicy Apostolskiej, dr Wojciech Biliński — historyk i b. dyplomata, Agnieszka Stefaniak-Hrycko — dyrektorka Stacji Naukowej PAN w Rzymie, prof. Agnieszka Szudarek — dyrektorka Instytutu Historycznego Uniwersytetu Szczecińskiego, Marta Koral — tłumaczka
| Fot. FB Stacji Naukowej PAN w Rzymie

Stacja PAN w Rzymie

Przypomnijmy. Stacja Naukowa PAN w Rzymie, to placówka działająca jako jedna z sześciu zagranicznych stacji naukowych PAN, obok Berlina, Brukseli, Kijowa, Paryża i Wiednia. Zajmuje się m.in. promocją polskiej nauki we Włoszech, popularyzacją wiedzy o stosunkach polsko-włoskich, a także organizacją wydarzeń naukowych i kulturalnych.

Październikowa wystawa została zorganizowana właśnie przez tę stację — co podkreśla jej rolę w łączeniu środowiska nauki, kultury i dyplomacji. Wybór tego miejsca ma więc wymiar symboliczny: placówka polonijna w Rzymie, w mieście, które od wieków stanowi centrum dyplomacji, kościoła oraz międzynarodowych relacji. Dzięki temu wystawa łączy tematykę polską i włoską, historię dyplomacji i pamięć o Polakach na obczyźnie.

Wystawa skupia się na działalności i losach polskich dyplomatów okresu międzywojennego, którzy pozostali aktywni także po roku 1945
| Fot. FB Stacji Naukowej PAN w Rzymie

O wystawie

Wystawa Dyplomaci II Rzeczypospolitej w Rzymie” skupia się na działalności i losach polskich dyplomatów okresu międzywojennego, którzy pozostali aktywni także po roku 1945. Wszak Stolica Apostolska utrzymywała stosunki z rządem RP na uchodźstwie do roku 1972. Polskę Niepodległą reprezentowali przy Kwirynale tej miary dyplomaci co Konstanty Skirmunt, August Zaleski i Bolesław Wieniawa-Długoszowski. Pierwszy, za owocną działalność nad Tybrem, został w roku 1921 szefem polskiej dyplomacji. Drugi, późniejszy minister spraw zagranicznych i prezydent RP na uchodźstwie, w okresie pełnienia misji w Rzymie miał swój niebagatelny udział w podjęciu przez dyplomację włoską sprawy uznania granic wschodnich RP. Wieniawa-Długoszowski, dawny adiutant marszałka Piłsudskiego, generał kawalerii i człowiek pióra sprawdził się też jako dyplomata, zwłaszcza w czasie II wojny światowej organizując przerzuty żołnierzy polskich przez Włochy, przebijających się po wrześniu roku 1939 do armii polskiej we Francji.

W części „watykańskiej” dużą uwagę poświęcono „sferze profanum” (czyli życiu codziennemu i działalności zawodowej dyplomatów), jak i „sferze sacrum” (aspekty związane z Kościołem, Polonią, kulturową misją) — sugeruje to zapis wystawy „tra sfera sacrum e profano”.

Wystawa ukazuje też znaczenie Rzymu jako znaczącego ośrodka oddziaływania polskiej dyplomacji zarówno w kontekście relacji z faszystowskimi Włochami, mającymi w ówczesnej Europie status mocarstwa jak i Stolicą Apostolską, z którą rozwijano przede wszystkim relacje kulturalne i naukowe. Dzięki ekspozycji możemy również zyskać orientację o stanie zachowania spuścizn dyplomatów II RP działających w Rzymie, interesujące są m.in. kolekcje pamiątek, akt, dokumentów i odznaczeń (wspomniano o przekazaniu w roku 2023 obiektów należących do dyplomatów polskich). Ekspozycja daje więc możliwość refleksji nad dwiema epokami: budowania i funkcjonowania polskiej dyplomacji w międzywojniu (II Rzeczpospolita) i jej kontynuacji — często w warunkach wygnania, transformacji, migracji — w Rzymie po roku 1945.

Prof. Agnieszka Szudarek — dyrektorka Instytutu Historycznego Uniwersytetu Szczecińskiego oraz prof. Henryk Walczak
| Fot. FB Stacji Naukowej PAN w Rzymie

Wystawa to ważne wydarzenie łączące historię, kulturę, dyplomację oraz relacje polsko-włoskie. Zorganizowana w siedzibie Polskiej Akademii Nauk w Rzymie, pozwala spojrzeć na biografie i działania dyplomatów II Rzeczypospolitej, którzy realizowali swoją misję najpierw w oparciu o własne niepodległe państwo, a potem w zmieniających się warunkach politycznych, kontynuowali swoją misję na obczyźnie.

Afisze

Więcej od autora

Pamięć, która wciąż leci… 93. rocznica tragicznego lotu „Lituanki” w Pszczelniku

Tegoroczne obchody 93. rocznicy śmierci Steponasa Dariusa i Stasysa Girėnasa rozpoczęły się jeszcze przed południem w Szczecinie. W Bazylice Archikatedralnej pw. św. Jakuba Apostoła odprawiono uroczyste nabożeństwo poświęcone pamięci litewskich bohaterów. Celebrowali je m.in. ks. bp prof. Henryk Wejman — biskup pomocniczy szczecińsko-kamieński i proboszcz parafii katedralnej ks. prałat Dariusz Knapik.

„Czekajcie, bo ja jeszcze żyję!”. Jak Hanka Bielicka dała się oswoić Łomży

Gdyby żyła, zapewne zagadałaby nas na śmierć, nie dając dojść do słowa. Wchodziła do pomieszczenia i od razu stawała się duszą towarzystwa — z tą swoją niepodrabialną chrypką, zawrotnym tempem wypowiadanych słów i, oczywiście, burzą piór lub rondem gigantycznego kapelusza zasłaniającym pół świata.

Hołd dla litewskich bohaterów: w Polsce powstaje nowy film o locie „Lituaniki”

Pamięć o ich historycznym locie przetrwała dziesięciolecia i do dziś stanowi piękny pomost łączący nasze narody. 19 lipca w Pszczelniku, na polskiej ziemi, po raz kolejny — z należnymi honorami, oddany zostanie hołd Steponasowi Dariusowi i Stasysowi Girėnasowi w 93. rocznicę katastrofy.