Święto „Jordanu” oraz pielgrzymka ikony Matki Boskiej Jarosławskiej w Szczecinie

Święto „Jordanu” zwane również Świętem Objawienia Pańskiego lub Chrztem Pańskim to jedno z najważniejszych świąt w liturgii kościołów wschodnich, w tym Kościoła greckokatolickiego. Upamiętnia ono chrzest Jezusa Chrystusa w rzece Jordan przez Jana Chrzciciela, co według tradycji chrześcijańskiej było zarazem objawieniem Trójcy Świętej i początkiem publicznej misji Chrystusa. To historia, w której Bóg ukazuje się światu pełnią swej tajemnicy — Ojciec przemawia z nieba, Syn przyjmuje chrzest, a Duch Święty zstępuje w postaci gołębicy.

Czytaj również...

Uroczysta liturgia i obrzęd poświęcenia wody

Greckokatolicka parafia pw. Opieki Matki Bożej w Szczecinie jest częścią eparchii (diecezji) wrocławsko-koszalińskiej i od lat pielęgnuje tę starożytną tradycję w obrządku bizantyjsko-ukraińskim. Tegoroczne obchody święta w tamtejszej parafii odbyły się 6 stycznia, zgodnie z przyjętym w Kościele greckokatolickim kalendarzem gregoriańskim, który w liturgii wschodniej często łączy się z Objawieniem Pańskim.

Centralnym punktem obchodów była uroczysta liturgia oraz obrzęd poświęcenia wody. Po modlitwach i wspólnym śpiewie akatystów i troparionów, proboszcz ks. Robert Rosa pobłogosławił wodę — symbol życia, oczyszczenia i Ducha Świętego. Poświęcona woda, często nazywana „Jordanem”, była rozdawana wiernym, którzy zabierali ją do domów. Dla grekokatolików ze Szczecina oraz okolic to święto jest też zawsze okazją do wzmocnienia wspólnoty religijnej i tożsamości chrześcijańskiej w lokalnym kontekście. W parafii spotykają się zarówno ludzie od lat związani z obrządkiem bizantyjsko-ukraińskim, jak i nowi uczestnicy przybyli do miasta po roku 2022.

Wspólne odprawianie liturgii, uczestnictwo w modlitwach i obrzędach poświęcenia wody stanowi ważny element życia religijnego na ziemi zachodniopomorskiej.

Uroczyste nabożeństwo przed cudowną ikoną

Dwa dni wcześniej w tamtejszej parafii miała miejsce wizyta cudownej ikony Matki Boskiej Jarosławskiej. Z tej okazji odprawione zostało uroczyste nabożeństwo przed cudowną ikoną Matki Boskiej Jarosławskiej, nazywanej „Drzwiami Miłosierdzia”. Wydarzenie to zgromadziło licznych wiernych, dla których obecność ikony była czasem szczególnej modlitwy i duchowego skupienia. Ze Szczecina ikona wyruszy do kolejnych parafii eparchii wrocławsko-koszalińskiej, kontynuując swoją pielgrzymkę po wspólnotach Kościoła greckokatolickiego.

Historia kultu

Historia kultu Matki Boskiej Jarosławskiej sięga XVII w. Sama ikona powstała prawdopodobnie w latach 1630–1640 i pierwotnie znajdowała się w jarosławskiej cerkwi Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Już pod koniec XVII w. znany był jej żywy kult, a z 1722 r. pochodzi opis licznych wotów świadczących o doznanych łaskach. W XVIII w. obraz był kilkakrotnie odnawiany i ozdabiany nowymi darami dziękczynnymi. Szczególnym miejscem związanym z ikoną stała się cerkiew Przemienienia Pańskiego w Jarosławiu. Parafia powstała w 1717 r., a budowa nowej świątyni trwała wiele lat z powodu trudności finansowych. Dopiero dzięki wsparciu burmistrza Jarosławia Eliasza Wapińskiego udało się zakończyć prace, a cerkiew została uroczyście poświęcona 17 sierpnia 1747 r. przez biskupa przemyskiego Onufrego Szumlańskiego. W kolejnych latach wyposażano wnętrze, wzniesiono kopułę, dzwonnicę oraz zabudowania parafialne. Po przeniesieniu ikony do nowej cerkwi jej kult znacznie się umocnił. Doznane łaski zaczęto zapisywać w specjalnej księdze, a wierni licznie przybywali do Jarosławia. W 1760 r. papież Klemens XIII udzielił pierwszego odpustu związanego z modlitwą przed ikoną, a kolejni papieże — Klemens XIV i Pius VI — potwierdzali i rozszerzali te przywileje. Kulminacją było wydanie 22 listopada 1779 r. bulli papieskiej, w której Stolica Apostolska uznała ikonę Matki Boskiej Jarosławskiej za cudowną i udzieliła pełnego odpustu.

Wizyta ikony w Szczecinie wpisuje się w długą historię jej obecności w życiu duchowym wiernych | Fot. Leszek Wątróbski

Koronacja ikony i potrzeba rozbudowy świątyni

W 1879 r., w setną rocznicę tej bulli, odbyła się uroczysta koronacja ikony diademami ufundowanymi przez biskupa przemyskiego Jana Stupnickiego. Wydarzeniu temu towarzyszył generalny remont cerkwi.

Wraz ze wzrostem liczby pielgrzymów pojawiła się potrzeba rozbudowy świątyni, którą zrealizowano na początku XX w. pod kierunkiem ks. kanonika Cypriana Chotynieckiego. Przebudowaną cerkiew poświęcono w 1912 r., a jej powierzchnia została podwojona. Tragiczny okres II wojny światowej i powojenne deportacje ludności ukraińskiej doprowadziły do likwidacji parafii greckokatolickiej w Jarosławiu. Cerkiew została odebrana wiernym, a jej wyposażenie rozproszone lub zniszczone. Ikona Matki Boskiej Jarosławskiej trafiła do muzeum.

Dopiero w latach 80. XX w., po długich staraniach, świątynia wróciła do grekokatolików, którzy podjęli się jej gruntownej odbudowy. Odnowiona cerkiew została ponownie poświęcona w 1993 r. i podniesiona do rangi konkatedry. Szczególnym momentem w dziejach cerkwi była koronacja ikony Matki Boskiej Jarosławskiej w sierpniu 1996 r. Decyzję o koronacji podjął papież Jan Paweł II, a uroczystości zgromadziły tysiące wiernych z Polski i zagranicy. Ikona stała się wówczas symbolem duchowego odrodzenia Kościoła greckokatolickiego w Polsce.

Przypomnienie i zaproszenie

Dziś jarosławskie sanktuarium jest najważniejszym ośrodkiem kultu maryjnego Kościoła greckokatolickiego w kraju. Ikona „Drzwi Miłosierdzia” czczona jest przez wiernych obrządków wschodnich i zachodnich. Jej znaczenie podkreśliła także pielgrzymka do Watykanu w 2015 r., kiedy na prośbę papieża Franciszka została wystawiona podczas inauguracji Nadzwyczajnego Roku Miłosierdzia na Placu św. Piotra.

Wizyta ikony w Szczecinie wpisuje się w długą historię jej obecności w życiu duchowym wiernych. Jest ona nie tylko przypomnieniem bogatego dziedzictwa religijnego, lecz także zaproszeniem do modlitwy, pojednania i nadziei, które od wieków symbolizują „Drzwi Miłosierdzia”.

Afisze

Więcej od autora

Epigenetyka nie zna granic. O nauce, Wilnie i mostach nad Bałtykiem

Leszek Wątróbski: Panie Profesorze, przez wiele lat pracował Pan poza Polską. Co sprawiło, że zdecydował się Pan wrócić?Prof. Tomasz K. Wojdacz: Całe moje dorosłe życie naukowe to była emigracja:...

W milczeniu zniczy. Szczecińskie obchody 78. rocznicy śmierci rotmistrza Pileckiego

25 maja w Polsce powraca pamięć o jednej z najtragiczniejszych i zarazem najbardziej heroicznych postaci XX w. Tego dnia, w 1948 r., w więzieniu mokotowskim w Warszawie, strzałem w tył głowy zamordowano Witolda Pileckiego — oficera Wojska Polskiego, ochotnika do Auschwitz, żołnierza Polskiego Państwa Podziemnego, człowieka, który do końca pozostał wierny przysiędze.

Między Moskwą a Konstantynopolem… Prawosławie w Estonii w cieniu historii i polityki

Estońskie prawosławie od ponad stu lat żyje w stanie napięcia — pomiędzy tradycją Konstantynopola a presją Moskwy, pomiędzy kanonem a polityką, pomiędzy pamięcią a współczesnością. Dziś, gdy Europa Wschodnia na nowo redefiniuje swoje duchowe i geopolityczne granice, Estonia staje się jednym z kluczowych laboratoriów tej przemiany. Na jej terytorium funkcjonują aktualnie dwie cerkwie prawosławne, istniejące równolegle, często obok siebie, rzadko razem. Ich drogi — choć splątane historią — prowadzą w przeciwnych kierunkach.