Dni Polsko-Węgierskie: historia i znaczenie

Szczególnym symbolem wielowiekowych relacji między Polakami a Węgrami są Dni Polsko-Węgierskie, których centralnym punktem jest Dzień Przyjaźni Polsko-Węgierskiej, obchodzony corocznie 23 marca. Święto to zostało ustanowione w 2007 r. na mocy uchwał parlamentów obu państw i jest wyrazem wyjątkowej więzi historycznej, kulturowej i społecznej łączącej oba narody.

Czytaj również...

Za inicjatorów ustanowienia święta uznaje się ówczesnych prezydentów – Lecha Kaczyńskiego oraz László Sólyoma. Uchwała węgierskiego parlamentu została przyjęta jednogłośnie 12 marca 2007 r., a cztery dni później analogiczną decyzję przez aklamację podjął polski Sejm. Obchody Dnia Przyjaźni odbywają się co roku naprzemiennie w Polsce i na Węgrzech, a ich gospodarzami są różne miasta obu krajów. Choć nie jest to dzień wolny od pracy, towarzyszą mu liczne wydarzenia: konferencje historyczne, koncerty, wystawy, spotkania młodzieży oraz inicjatywy organizowane przez środowiska polonijne.

Pomnik gen. Józefa Bema, naczelnego dowódcy powstania węgierskiego 1848-1849 | Fot. Leszek Wątróbski

Polonia na Węgrzech

Obecność Polaków na ziemiach węgierskich sięga wczesnego średniowiecza i była związana z bliskimi relacjami dynastycznymi obu państw. Na Węgrzech osiedlali się polscy uczeni, artyści, rzemieślnicy oraz chłopi, tworząc trwałe skupiska etniczne. Szczególną rolę w historii polsko-węgierskiej odegrali Polacy uczestniczący w walkach o wolność Węgier w latach 1848-1849, walczący u boku Węgrów pod dowództwem generałów Józefa Bema i Henryka Dembińskiego. Kolejną falę osadnictwa przyniosła II wojna światowa, gdy przez Węgry przeszło ponad 100 tys. polskich uchodźców — żołnierzy i cywilów. Część z nich pozostała tam na stałe, zwłaszcza w Budapeszcie, który do dziś jest głównym ośrodkiem życia polonijnego. Według spisu powszechnego z 2011 r., mniejszość polska na Węgrzech liczy 5 730 osób, natomiast aż 7 001 osób deklaruje polskie pochodzenie. Około jedna trzecia Polonii mieszka w Budapeszcie.

WYDA-Wegierskie-2026-03-31-5
Polski kościół pw. NMP Wspomożycielki Wiernych w Budapeszcie | Fot. Leszek Wątróbski

Organizacje polonijne na Węgrzech

Zorganizowane życie polonijne zaczęło rozwijać się już w drugiej połowie XIX w., jednak po II wojnie światowej działalność ta została przerwana przez władze komunistyczne. Odrodzenie nastąpiło po 1958 r., a dynamiczny rozwój — po 1990 r., wraz z odzyskaniem pełnej suwerenności przez Węgry.

Obecnie na terenie Węgier działa około 75 zorganizowanych ośrodków polonijnych, w tym: ogólnokrajowe organizacje społeczne (m.in. im. gen. Bema oraz pw. św. Wojciecha); Ogólnokrajowy Samorząd Mniejszości Polskiej; Stołeczny Samorząd Mniejszości Polskiej w Budapeszcie; liczne samorządy lokalne działające w miastach i wsiach całego kraju.

Istotną rolę odgrywają także instytucje kulturalne i edukacyjne, takie jak Dom Polski, Ogólnokrajowa Szkoła Polska, Muzeum i Archiwum Węgierskiej Polonii oraz zespoły artystyczne i grupy teatralne, które pielęgnują język i tradycję narodową.

WYDA-Wegierskie-2026-03-31-7
Kwatera polska na cmentarzu miejskim w Budapeszcie | Fot. Leszek Wątróbski

Polskie poloniki w Budapeszcie

Budapeszt jest najważniejszym centrum polskich poloników na Węgrzech. Znajdują się tu liczne miejsca pamięci związane z historią Polaków, m.in. tablice upamiętniające XIX-wieczną Polonię, uchodźców wojennych oraz wybitne postaci polsko-węgierskiej historii. Szczególne znaczenie ma Dom Polski w Budapeszcie oraz Kościół Polski, który w 1991 r. uzyskał rangę Polskiej Parafii Personalnej. Są to miejsca integrujące Polonię, skupiające życie religijne, społeczne i kulturalne, a zarazem pełniące funkcję symbolicznych „ambasad polskości” na Węgrzech.

Istotnym elementem polskiej obecności w Budapeszcie są także instytucje kultury i religii, które od dziesięcioleci pełnią rolę depozytariuszy pamięci historycznej i narodowej. Szczególne miejsce zajmuje Muzeum i Archiwum Węgierskiej Polonii, działające przy Domu Polskim. Placówka ta gromadzi dokumenty, fotografie, wydawnictwa i pamiątki związane z dziejami Polaków na Węgrzech — od XIX-wiecznej emigracji, przez okres II wojny światowej, aż po współczesność. Muzeum pełni nie tylko funkcję archiwalną, lecz także edukacyjną i wystawienniczą, będąc jednym z najważniejszych ośrodków dokumentujących historię polskiej diaspory w Europie Środkowej.

Równie istotnym miejscem na mapie polskich poloników Budapesztu jest Kościół Polski na Kőbányi, czyli Kościół św. Wojciecha w Budapeszcie. Świątynia ta od początku XX w. stanowi duchowe centrum Polonii węgierskiej. W 1991 r. została podniesiona do rangi Polskiej Parafii Personalnej, co formalnie potwierdziło jej szczególną rolę w życiu religijnym i społecznym Polaków mieszkających na Węgrzech. Kościół na Kőbányi był i pozostaje miejscem nie tylko nabożeństw w języku polskim, ale także uroczystości narodowych, rocznic historycznych oraz spotkań integrujących kolejne pokolenia Polonii.

W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się Dom Polski, co tworzy unikalny kompleks religijno-kulturalny, będący sercem polskiego Budapesztu. To właśnie tu szczególnie wyraźnie widać, że Dni Przyjaźni Polsko-Węgierskiej nie są jedynie symbolicznym świętem, lecz żywą tradycją, zakorzenioną w konkretnych miejscach, instytucjach i ludziach, którzy od pokoleń pielęgnują wspólne dziedzictwo obu narodów.

WYDA-Wegierskie-2026-03-31-8
Ogólnokrajowy Samorząd Polski na Węgrzech | Fot. FB Samorządu

Wizyta prezydencka

Wizyta prezydenta RP Karola Nawrockiego w Budapeszcie (po wcześniejszym spotkaniu w Przemyślu z prezydentem Węgier) była ważnym wydarzeniem dyplomatycznym, podkreślającym bliskie relacje między Polską a Węgrami — z okazji Dnia Przyjaźni Polsko-Węgierskiej. Podczas rozmów z władzami węgierskimi omawiano współpracę gospodarczą, bezpieczeństwo oraz kwestie unijne. Zwolennicy wizyty wskazywali na znaczenie historycznego partnerstwa i wspólnych interesów. Krytycy natomiast podnosili obawy o zbyt bliskie relacje z rządem Viktora Orbána, zarzucając mu odchodzenie od standardów demokratycznych. W ich opinii taka współpraca może budzić kontrowersje w relacjach z innymi państwami Unii Europejskiej i wpływać na wizerunek Polski.

Afisze

Więcej od autora

Pamięć, która wciąż leci… 93. rocznica tragicznego lotu „Lituanki” w Pszczelniku

Tegoroczne obchody 93. rocznicy śmierci Steponasa Dariusa i Stasysa Girėnasa rozpoczęły się jeszcze przed południem w Szczecinie. W Bazylice Archikatedralnej pw. św. Jakuba Apostoła odprawiono uroczyste nabożeństwo poświęcone pamięci litewskich bohaterów. Celebrowali je m.in. ks. bp prof. Henryk Wejman — biskup pomocniczy szczecińsko-kamieński i proboszcz parafii katedralnej ks. prałat Dariusz Knapik.

„Czekajcie, bo ja jeszcze żyję!”. Jak Hanka Bielicka dała się oswoić Łomży

Gdyby żyła, zapewne zagadałaby nas na śmierć, nie dając dojść do słowa. Wchodziła do pomieszczenia i od razu stawała się duszą towarzystwa — z tą swoją niepodrabialną chrypką, zawrotnym tempem wypowiadanych słów i, oczywiście, burzą piór lub rondem gigantycznego kapelusza zasłaniającym pół świata.

Hołd dla litewskich bohaterów: w Polsce powstaje nowy film o locie „Lituaniki”

Pamięć o ich historycznym locie przetrwała dziesięciolecia i do dziś stanowi piękny pomost łączący nasze narody. 19 lipca w Pszczelniku, na polskiej ziemi, po raz kolejny — z należnymi honorami, oddany zostanie hołd Steponasowi Dariusowi i Stasysowi Girėnasowi w 93. rocznicę katastrofy.