— Czy sztuka „Części kobiety” wywiera równie silny wpływ w Polsce i na Litwie?
„Autorka jest Węgierką, a poruszane problemy są bardzo aktualne dla całej przestrzeni postradzieckiej, dla Europy Środkowo-Wschodniej. Nie wiem, czy zabrzmiałaby równie mocno we Francji albo w Niemczech. Być może pewna specyfika wiąże się z Kościołem. W Polsce Kościół jest w zasadzie drugą władzą, na Litwie tak nie jest — relacja z Kościołem jest zdrowsza. Teatr jest właśnie tym miejscem, w którym trzeba wydobywać problemy na światło dzienne i je przeżywać. Tylko w ten sposób może zrobić się jaśniej” – dzieli się refleksją odtwórczyni głównej roli, nominowana do Złotego Krzyża Sceny za tę rolę Gabrielė Andruškevič.
Wileński Teatr Stary