Od początku czerwca na Oddział Ratunkowy RVUL (ul. Šiltnamių 29) zgłasza się średnio około 320 pacjentów na dobę, a zdarzają się dni, gdy liczba ta sięga niemal 400. Przy tak dużym obciążeniu personel medyczny musi ocenić stan zdrowia i udzielić pomocy setkom pacjentów o bardzo różnym stopniu ciężkości — od osób w stanie zagrożenia życia po pacjentów z problemami zdrowotnymi, które mogłyby zostać rozwiązane w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej (m.in. w poliklinikach) lub w trybie planowym.
Pomoc natychmiastowa
Lekarze przypominają, że szpitalny oddział ratunkowy jest przeznaczony dla sytuacji wymagających natychmiastowej pomocy.
„Jedni pacjenci trafiają do nas z ciężkimi urazami, ostrymi chorobami lub stanami, w których liczy się każda minuta. Inni zgłaszają się z problemami zdrowotnymi, które nie wymagają pilnej interwencji i mogłyby zostać rozwiązane na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej. Naszym celem jest, aby każdy pacjent otrzymał potrzebną pomoc jak najszybciej, jednak niezwykle ważne jest, by usługi medycyny ratunkowej były w pierwszej kolejności dostępne dla osób wymagających natychmiastowej pomocy” — mówi Paulius Uksas, kierownik Oddziału Ratunkowego Republikańskiego Szpitala Uniwersyteckiego.
Obecnie największe obciążenie dotyczy oddziałów traumatologii, chorób wewnętrznych oraz chirurgii. Zdarzają się dyżury, podczas których traumatolodzy przyjmują ponad 170 pacjentów na dobę, lekarze interniści — do 100 osób, a na konsultację chirurga oczekuje niemal 70 pacjentów. W najbardziej intensywne dni nowy pacjent jest rejestrowany średnio co 3-4 minuty. Większość chorych wymaga badań diagnostycznych, dlatego znacznie wzrasta również obciążenie pracą specjalistów radiologii, którzy wykonują średnio około 320 badań rentgenowskich i 120 badań tomografii komputerowej dziennie.
Stopnie ciężkości stanu zdrowia
„Każda dodatkowa osoba wydłuża ogólny czas oczekiwania, a w ciągu doby zgłasza się kilkuset pacjentów. Prosimy pacjentów o wyrozumiałość — kolejki nie wynikają z tego, że personel powoli pracuje, lecz z faktu, że w pierwszej kolejności pomagamy osobom znajdującym się w najcięższym stanie” — podkreśla kierownik oddziału.
Na Oddziale Ratunkowym Republikańskiego Szpitala Uniwersyteckiego pacjenci są kwalifikowani według stopnia ciężkości stanu zdrowia, a nie kolejności przybycia. Oznacza to, że osoba, która zgłosiła się później, może zostać przyjęta wcześniej, jeśli jej stan jest poważniejszy.
Pacjenci zakwalifikowani do 1. kategorii pilności przyjmowani są natychmiast, do 2. kategorii — w ciągu 10 minut, do 3. kategorii — w ciągu godziny, do 4. kategorii — w ciągu dwóch godzin, natomiast pacjenci z 5. kategorii, których stan nie wymaga pilnej pomocy, powinni zostać zbadani w ciągu 24 godzin.
Lekarze pracują pod ogromną presją
Paulius Uksas zwraca również uwagę, że wraz ze wzrostem liczby pacjentów i intensywności pracy rośnie także napięcie emocjonalne.
„Doskonale rozumiemy, że oczekiwanie jest trudne, zwłaszcza gdy ktoś martwi się o własne zdrowie lub zdrowie bliskiej osoby. Nasi lekarze pracują pod ogromną presją, podejmują trudne decyzje i dokładają wszelkich starań, aby każdy pacjent otrzymał niezbędną pomoc. Dlatego liczymy na cierpliwość oraz uprzejmą komunikację ze strony pacjentów i ich bliskich” — zaznacza kierownik Oddziału Ratunkowego RVUL.
Decyzja pacjentów o bezpośrednim zgłoszeniu się do oddziału ratunkowego często wynika również z problemów systemowych — nie zawsze udaje się szybko dostać do lekarza rodzinnego lub specjalisty, ponieważ w przychodniach trwa okres urlopowy albo brakuje odpowiednich lekarzy. „Oddział ratunkowy nie jest w stanie rozwiązać problemów z dostępnością usług medycznych w całym regionie” — ocenia Paulius Uksas.
Na Szpitalny Oddział Ratunkowy Republikańskiego Szpitala Uniwersyteckiego w Wilnie należy zgłosić się, gdy: dochodzi do nagłego, znacznego pogorszenia stanu zdrowia; występuje zagrożenie życia lub ważnych funkcji organizmu; doszło do poważnego urazu; pojawia się silny ból w klatce piersiowej, duszność, zaburzenia świadomości, obfite krwawienie lub inne ostre objawy.
