„Zapiski oficera Armii Czerwonej” w Warszawie. 13 lat na scenie i około 150 występów

17 września, w 87. rocznicę sowieckiej agresji na Polskę, Polski Teatr „Studio” w Wilnie zaprezentował w warszawskim Centrum Edukacyjnym IPN im. Janusza Kurtyki „Przystanek Historia” spektakl „Zapiski oficera Armii Czerwonej”, oparty na powieści Sergiusza Piaseckiego.

Czytaj również...

Wystawienie tego tytułu w tak symbolicznym miejscu i dniu nadało wydarzeniu szczególny wymiar. Teatr stał się przestrzenią pamięci o wydarzeniach, które tragicznie zapisały się w historii Polski, oraz o ludziach dotkniętych sowieckimi represjami. Wśród gości znaleźli się przedstawiciele instytucji państwowych i środowisk pielęgnujących pamięć historyczną, w tym ks. dr hab. Jarosław Wąsowicz – salezjanin, historyk i kapelan Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Karola Nawrockiego.

Fot.: Justyna Jabłonowska, IPN

13 lat na scenie

Adaptacja powieści Piaseckiego znajduje się w repertuarze Polskiego Teatru „Studio” w Wilnie już od 13 lat. W tym czasie spektakl został zagrany około 150 razy — na scenach na Litwie, w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Austrii, Czechach, Ukrainie, Słowacji i na Węgrzech. Wielokrotnie prezentowany był również za oceanem.

Głównym bohaterem jest młodszy lejtnant Michaił Zubow, który wraz z Armią Czerwoną wkracza na ziemie II Rzeczypospolitej. Całkowicie ukształtowany przez sowiecką propagandę postrzega świat przez pryzmat narzuconej ideologii. Charakterystyczne dla twórczości Piaseckiego groteska i humor służą ukazaniu absurdu totalitaryzmu, mechanizmów propagandy oraz zniewolenia ludzkiego myślenia.

Fot.: Justyna Jabłonowska, IPN

Rola, która bawi i zmusza do refleksji

W postać Michaiła Zubowa po raz kolejny wcielił się Edward Kiejzik, tworząc kreację, w której komizm i groteska przeplatają się z tragizmem. Jego bohater wywołuje śmiech, który szybko ustępuje refleksji. Właśnie ta cienka granica między humorem a dramatem stanowi o sile roli, którą aktor tworzy na scenie od 13 lat.

Edwardowi Kiejzikowi towarzyszyli Ewelina Stasiłowicz i Marek Pszczołowski. Spektakl wyreżyserował Sławomir Gaudyn, a nad jego artystycznym kształtem czuwa Lila Kiejzik.

Fot.: Justyna Jabłonowska, IPN

Rok Sergiusza Piaseckiego

Warszawski występ był kolejnym ważnym wydarzeniem w historii spektaklu. 19 marca 2026 roku przedstawienie zaprezentowano w Belwederze podczas uroczystości poświęconej Sergiuszowi Piaseckiemu. W spotkaniu uczestniczył m.in. syn pisarza, prof. Władysław Tomaszewicz, a także przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, Instytutu Pamięci Narodowej i Ambasady Litwy.

Tegoroczne prezentacje spektaklu wpisują się w obchody Roku Sergiusza Piaseckiego, ustanowionego przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w uznaniu dla jego dorobku pisarskiego oraz postawy patriotycznej.

Dla Polskiego Teatru „Studio” możliwość zagrania tego przedstawienia w Warszawie właśnie 17 września była czymś więcej niż kolejnym punktem w teatralnym kalendarzu. Była potwierdzeniem misji zespołu, który poprzez sztukę od lat pielęgnuje polską kulturę i język oraz zachowuje pamięć o historii, o której nie wolno zapomnieć.

Po 13 latach i około 150 występach „Zapiski oficera Armii Czerwonej” nadal bawią, skłaniają do refleksji i przypominają, jak niebezpieczne mogą być propaganda, manipulacja oraz odebranie człowiekowi zdolności samodzielnego myślenia.

Co by się nie działo – teatr musi grać.

Na podstawie powieści Sergiusza Piaseckiego

Reżyseria: Sławomir Gaudyn
Występują: Edward Kiejzik, Ewelina Stasiłowicz, Marek Pszczołowski
Dyrektor artystyczny: Lila Kiejzik


Małgorzata Wasilewska

Afisze

Więcej od autora

Wiatr, żagle, szanty i przyjaźń — moja pierwsza żeglarska przygoda

Są w życiu takie chwile, kiedy warto powiedzieć sobie: spróbuję. Nawet jeśli coś jest dla nas zupełnie nowe, nieznane i trochę onieśmielające. Czasami właśnie takie doświadczenia stają się tymi, które pamiętamy najdłużej.

Walne zebranie delegatów Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej

W dniu 5 września 2026 r. w Klubie Marynarki Wojennej Riwiera w Gdyni, w pięknej Sali im. wiceadmirała Adama Mohuczego, odbyło się kolejne Walne Zebranie Delegatów Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej.

„Św. Rafał Kalinowski naszym Patronem” — niezwykła historia trzech szkół

Rok szkolny 2025/2026 przyniósł Gimnazjum im. św. Rafała Kalinowskiego w Niemieżu wyjątkową możliwość nawiązania współpracy ze szkołami noszącymi imię tego samego Patrona. Do wspólnego przedsięwzięcia dołączyły Zespół Szkół Nr 1 im. św. Rafała Kalinowskiego w Krakowie oraz Polska Szkoła im. św. Rafała Kalinowskiego w Munster w stanie Indiana w USA. Tak narodził się wyjątkowy transatlantycki projekt „Św. Rafał Kalinowski naszym Patronem”, którego inicjatorką była nauczycielka historii Gimnazjum w Niemieżu — Christina Masalska.